KRISITIYANONG URONG-SULONG: Reflection for 13th Sunday in Ordinary time Year C - June 30, 2013 - YEAR OF FAITH

Paano mo masasabing Kristiyano ka? Ang karaniwang sagot na aking tinatanggap ay ito:  "Kristiyano ako kasi nagsisimba ako tuwing Linggo!" Tama ba o mali? Sabi ng isang sikat na preacher: "Hindi sapagkat pumasok ka ng Simbahan ay Kristiyano ka na, kung paanong hindi ka nagiging kotse pag pumasok ka sa talyer!" Totoo nga naman, mas higit pa sa pagsisimba ang sinasabi ng ating pagiging Kristiyano.  Noong nakaraang Linggo, nakita natin ang kahulugan ng ating pangalang "Kristiyano" ngayon naman ay pinaaalalahanan tayo kung ano ang hinihingi sa atin ng pangalang ito na ating tinataglay,  isang ganap at walang pasubaling pagsunod kay Hesus. "Ganap" sapagkat ang pagsunod kay Hesus ay wala dapat na hinihinging kundisyon,  wala dapat pag-aatubili! Kung minsan magaling tayong tumawad. "Yes, Lord! Susunod ako pero sa isang kundisyon..."  Ang mga  pagbasa ngayong Linggo ay nagsasabi sa ating gawin nating "ganap" ang ating pagsunod sa kalooban ng Diyos.  Sa unang pagbasa ay narinig natin kung ano ang ginawa ni Propeta Eliseo upang ipakita ang ang ganap na pagsunod kay Propeta Elias,  iniwan niya ang kanyang kabuhayan, kinatay niya ang kanyang mga alagang toro at ibinigay sa mga tao at ginamit niya pang panggatong ang kanyang pang-araro.  Sa Ebanghelyo ay narinig naman natin ang sagot ni Jesus sa tatlong nagnanais na sumunod sa kanya:  “Ipaubaya mo na sa mga patay ang paglilibing ng kanilang mga patay," ang tugon ni Jesus sa nagsabing uuwi muna siya upang ipalibing ang kaanyang ama. Hindi winawalang-halaga ng Panginoon ang pagmamahal sa magulang.  Nais lang niyang ipahayag na huwag tayong papatay-patay sa pagsunod. Ang ating maraming alalahanin sa buhay ay hindi dapat maging sagabal sa patupad natin sa kalooban ng Diyos. At idinugtong pa niya na,"Ang sinumang nag-aararo at palaging lumilingon ay hindi karapat-dapat sa paghahari ng Diyos."  Nakakalungkot sapagkat marami pa rin sa atin ang "teka-teka" sa ating pagiging Kristiyano. Urong-sulong sa pagsunod sa Kanya. Magsisimba sa Linggo ngunti hindi naman maiwanan ang  masamang pag-uugali o bisyo. Magkukumpisal ngayon ngunit uulitin ang parehong kasalanan bukas. Seryoso ba tayo sa ating pagsunod kay Kristo?  Ayaw niya ang Kristiyanong papatay-patay sa buhay.  Ayaw niya sa "Kristiyanong teka-teka!" Higit sa lahat ay ayaw niya ang KRISTIYANONG URONG-SULONG sa pananampalataya!  Ngayong Taon ng Pananampalataya ay maging desidido tayo sa pagsunod sa mga hinihingi ng ating pagiging Kristiyano.

KRUS NG KAHIRAPAN: Reflection for 12th Sunday in Ordinary Time Year C - June 23, 2013 - YEAR OF FAITH

Sino ba si Jesus para sa iyo?  Katulad ng pagtatanong ni Jesus sa kanyang mga alagad, ito rin ang katanungang ipinupukol Niya sa atin.  Madaling sabihing si Jesus ay Diyos para sa atin katulad ng sagot ni Pedro.  Ngunit ang tanong uli ay: "Anong uring Diyos si Jesus para sa iyo?"  Mahalaga ang kasagutan sa tanong na ito sapagkat ito ang magdidikta kung anung uring kristiyano tayo sa pang-araw-araw nating buhay.    Marami sa atin, ang Diyos ay parang "fire extinguisher"  na nilalapitan lamang kapag may sunog.  Para sa iba ang Diyos ay parang "security guard" na laging nagbabantay at nagmamanman sa ating ikinikilos.  At para sa iba naman ang Diyos ay parang "accountant" na naglilista ng mga "debit" at "credit" ng ating buhay.  At para rin sa iba ang Diyos ay parang "flower vase" pandekosrasyon lamang sa ating buhay kristiyano; magandang mapuna na tayo ay palasimba, paladasal at "taong-simbahan" sa mata ng mga tao ngunit wala naman talagang halaga ang Diyos sa ating buhay!  Marahil marami pa tayong paglalarawang maaring gamitin tungkol sa Diyos ngunit kung ating titingnan ay dalawa lang naman talaga ang maaring pagtingin natin sa Diyos: na Siya ay Diyos ng kaginhawaan o kaya naman ay Siya ang Diyos ng kahirapan.  Walang masama sa pag-aasam na guminhawa ang ating buhay ngunit hindi lang naman ito ang katotohanan.  Sa katunayan ay mas marami ang mga kahirapang ating nararanasan kumpara sa kaginhawaan sa ating buhay.  Huwag tayong magtaka sapagkat ito ang kundisyong inilatag ni Jesus sa atin kung nais nating sumunod sa Kanya: “Kung ibig ninumang sumunod sa akin, limutin niya ang ukol sa kanyang sarili, pasanin araw-araw ang kanyang krus, at sumunod sa akin."  Ang daan ni Jesus ay ang daan ng krus na dapat din nating tahakin bilang kanyang mga tagasunod.  Kung titingnan natin ang ating mga sarili ay mauunawaan nating marami na tayong krus na binubuhat at di na natin kinakailangang maghanap pa ng iba.  May kuwento ng isang lalaki na naginip na naglalakad sa langit na may pasang krus. Sa kanuang paglalakad, nakakita siya ng tindahan ng mga krus.  Halos lahat ng uri ng krus ay naroon.  Dali-dali niyang ibinba ang kanyang pasang krus at namili ng bagong krus.  Ang una niyang nakuha ay hindi niya nagustuhan dahil sobra ang haba. Ganoon din ang nangyari sa mga sumusunod na pagpili niya.  Ang isa ay maikli, may sobrang bigat, at may kalakihan. Tila wala siyang makuhang krus na gusto niya.  Sa bandang huli, nakakuha rin siya ng krus na bagay sa kanya.  At ito ay ang kanya ring krus na dala nang pumasok siya sa tindahan.  Ang mga krus na buhat-buhat natin ay sapat na! 'Wag na tayong maghanap pa ng iba.  Ang mga problema sa ating pamilya, sa ating trabaho, sa ating pag-aaral ay ang mga krus na dapat nating pasanin araw-araw ng may pagmamahal.  Hindi magbibigay ang Diyos ng krus na hindi natin kayang pasanin.  Kaya't ngayong Taon ng Pananampalataya ay mas palalimin pa natin ang ating pagtitiwala sa Diyos.  Siya na nagbigay ng ating mga pasanin ay Siya ring magbibigay sa atin ng lakas upang ito ay balikatin sapagkat "sa ating kahinaan... ang Diyos ang ating kalakasan!"   

AMANG MAPAGPATAWAD AT MAPAGMAHAL: Reflection for 11th Sunday in Ordinary Time Year C - June 16, 2012 - YEAR OF FAITH

Isang kuwento para sa pagdiriwang ng Father's Day: Isang binata ang takot na lumapit sa kanyang tatay: "Itay, puede po ba akong sumama sa party ng mga kaibigan ko mamyang gabi?" Laking pagkagulat niya ng sumagot ang kanyang istriktong tatay: "O sige... malaki ka na. Bahala ka! Basta tandaan mo, may kasunduan tayo... pag ikaw ay masyadong nagpagabi at dumating ka ng pasado alas dose ay makikita mong patay na ang ilaw sa labas ng bahay. Nakakandado na ang pinto. Sa madaling salita... sa labas ka na matutulog!" "Opo itay!" tuwang-tuwang sagot ng anak. Sapagkat first time niyang pinayagan, nagpakalibang ng husto ang binata sa party at di niya namalayan ang paglipas ng oras. "Naku! Patay! Alas dose pasado na!" Dali-dali siyang umuwi at totoo nga patay na ang ilaw sa labas, nakakandado na ang pinto. Ibig sabihin, sa labas na siya matutulog. Nanlulumo siyang naupo sa tabi pinto.  Pagkalipas ng ilang minuto ay biglang bumukas ito at nakita niya ang kanyang tatay. "Itay, hindi po ba may kasunduan tayo na pag nahuli ako ay sa labas na ako matutulog? Bakit lumabas pa po kayo?" Sagot ng tatay: "Anak, alam mong ako ay isang amang may isang salita. May kasunduan nga tayo at paninindigan ko yon pero, wala sa ating kasunduan na puede kitang samahan dito sa labas ng magdamag. Anak... mag-pale pilsen muna tayo!" Sabay labas ng bote ng San Miguel Beer!   Kakaiba nga naman ang tatay sa ating kuwento. Madisiplina ngunit may puso... May prinsipyo ngunit maunawain... Makatarungan ngunit may awa!  Kung may ganitong mga klaseng magulang ay masasabi rin nating ganito rin ang Diyos o mas higit pa sapagkat natatangi ang Kanyang katangian.  Saksi ang kasaysayan sa kapangyarihan ng ating Diyos. Siya ang may likha at nagpapairal ng mundo. Siya ang "in-charge" sa lahat ng kanyang ginawa! Sa Lumang Tipan, Siya ay si Yahweh na sumubaybay at nag-alaga sa Kanyang bayang hinirang sa pamamagitan ng Kanyang lakas at kapangyarihan.  Sa Bagong Tipan ay hndi nawala ang kanyang kapangyarihan ngunit mas binigyang diin pa ni Jesus ang Kanyang katangian bilang Diyos na maawain at mapagmahal.  Nakakaunawa Siya sa ating mga kakulangan, kahinaan at pag-aalinlangan. Sa Ebanghelyo ay natunghayan natin ang Si Jesus na punong-puno ng pagpapatawad at pagmamahal sa mga makasalanang handang lumapit sa Kanya at humingi ng tawad.  Mas maraming pagkakasala, mas higit ang kanyang awa at pagkalinga.  Sa pagdiriwang ngayon ng "Fathers' Day", sana ay makita at maramdaman din natin ang Diyos bilang tatay na dapat nating pagtiwalaan at mahalin. Totoo na dapat ay may takot din tayo sa Kanya, ngunit pagkatakot na dala ng pagmamahal. Sapagkat ang Diyos ay Ama na may malasakit sa ating kapakanan at kinabukasan.   Happy Fathers' Day sa inyong lahat!

MABUHAY NA BUHAY: Reflection for the 10th Sunday in Ordinary Time Year C - June 9, 2013 - YEAR OF FAITH

Minsan sa aking klase sa mga fourth year high school ay tinanong ko ang aking mga estudyante kung ano ang kanilang "motto" sa buhay.  Nagtaas ng kamay ang isa at sinabing: "Fadz, ang motto ko po ay 'to live not only to exist!"  Napahanga ako sa kanya at tinanong ko kung alam ba n'ya ang ibig sabihin nito.  Ang sabi niya sa akin: "Ewan ko nga po Fadz.  Di ko rin alam.  Nabasa ko lang 'yan sa isang libro!"  TO LIVE NOT ONLY TO EXIST!  Totoo nga naman, maaring nag-eexist ka nga ngunit hindi ka naman buhay.  Tingnan mo ang mga bagay sa iyong paligid.  Nakikita mo, nahahawakan, nararamdaman ngunit hindi naman buhay.  Ngunit hindi lang naman ito totoo sa mga bagay dahil may mga tao ring nag-eexist ngunit hindi naman buhay.  Wala silang pinagkaiba sa mga "taong grasa"  na lakad ng lakad ngunit wala namang patutunguhan. Para silang mga "walking zombies" na humihinga ngunit hindi naman buhay!  Nais ng Diyos na tayo ay mabuhay na buhay at hindi mabuhay na patay.  Ang sabi nga ni San Ireneo na hango sa Sulat ni San Pablo sa mga taga Filipos ay "the glory of God is man fully alive!" (Phil. 1:21)  Kaya nga Siya ay kinikilalalng Diyos ng mga buhay at hindi ng mga patay.  Sa unang pagbasa at sa Ebanghelyo ay nakita natin ang pagbibigay ng Diyos ng buhay sa mga tao nang namatay.  Binuhay ni Propeta Elias ang anak na lalaki ng babaeng balo na tumulong sa kanya.  Binuhay naman ni Jesus ang anak na binata ng isang babaeng taga-Nain. Ayaw ng Diyos na maging kaawa-awa ang kalagayan ng dalawang babaeng balo sa pagkawala ng kanilang mga anak. Sapagkat mga balo na sila, ang kanilang pag-asa ay nasa kanilang mga anak na lalaki.  Sa pagkawala ng kanilang mga anak ay nawala din ang ang kanilang pag-asa at kinabukasan.  Kaya nga binuhay ng Diuyos ang kanilang pag-asa.  Binuhay ng Diyos ang kanilang mga anak.  Ipinapakita ng mga ito na ayaw ng Diyos na mawalan tayo ng pag-asa.  Kahit ang mga patay ay bubuhayin Niya para lamang bigyan tayo ng pag-asa sa ating buhay.  Talagang ngang Siya ang Diyos ng mga buhay!  At dahil ito ang Diyos na pinaglilingkuran natin ay huwag sana tayong mawalan ng pag-asa sa buhay.  Huwag tayong manatiling patay dahil sa ating lumang pag-uugali.  Kahit napakasama pa ng ating nakaraan ay lagi tayong may pagkakataong magbago. Ngayong Taon ng Pananampalataya ay muli tayong hinahamon na magtiwala sa Diyos na buhay. Totoong napakahirap gisingin ang mga taong nagtutulog-tulugan. Mahirap makinig ang mga taong nagbibingi-bingihan.  Mahirap buhayin ang taong nagpapatay-patayan. Bakit di natin buksan ang ating puso sa inspirasyon ng Espiritu Santo na nag-aanyaya sa ating makibahagi sa buhay ng Diyos?  Ang "pintuan ng pananampalataya" ay patuloy na nag-aanyayang mabuhay tayo ng buhay na buhay!  "The glory of God is man (or woman)  FULLY ALIVE!"    

BAYANG SUMISINTA KAY MARIA : Reflection for the National Day of Consecration to the Immaculate Heart of Mary- June 8, 2013 - YEAR OF FAITH

Tayo ay ang "Bayang Sumisinta kay Maria."  Nakaugat sa ating kasaysayan ang pagmamahal at pamimntuho sa ating Mahal na Birheng Maria bilang "Ating Ina."  Sa pagdiriwang ngayon ng Taon ng Pananampalataya (October 11, 2012 - November 24, 2013) at sa pagsisimula ng siyam na taong paghahanda para sa pagdiriwang ng ika-500 taon ng Kristiyanismo sa ating bansa,  malugod nating isinasagawa ngayon ang NATIONAL CONSECRATION TO THE IMMACULATE HEART OF MARY.  Kakatapos lamang ng buwan ng Flores de Mayo.  Maraming kapistahan ng Mahal na Birhen ang ating ipinagdiriwang sa buong taon. Buhay pa rin ang maraming debosyon na nakatuon sa kapangyarihan ng pamamagitan (Intercession) ng Mahal na Birhen.  At sa panahon na kung saan ay napakaraming paraan na ng pagdarasal ay umaalingawngaw pa rin ang tradisyunal na pagdarasal ng Santo Rosaryo.  Ang mga ito ay nagpapatunay na napakalapit ng Mahal na Birhen sa ating puso bilang mga Pilipino.  Sa katunayan, maging sa kasaysayan ay nakikita natin ang kamay ng Mahal na Birhen na gumagabay sa atin.  Sino ang di maantig ang damdamin sa mga rosaryo at estatwa ng Mahal na Birhen na ipinanghaharang sa mga tangke noong EDSA REVOLUTION noong taong 1985?  Itinuturing itong isang malaking biyaya na bunga ng pambansang pagtatalagang ginawa noong 1983, December 8 ng ating mga obispo at sinundan ng Bimillenium Marian Year noong 1984-1985.  At ngayon ngang muling nahaharap ang Simbahan sa maraming krisis maging sa labas at loob nito, kasama na ang mga kaganapang sumisira sa ating Christian values at morality tulad ng pagpasa ng RH Bill,, mga eskandalong kinasasangkutan ng mga  pari at relihiyoso, ang unti-unting pagpasok ng secularism at practical atheism sa ating kultura, ay mga sapat ng dahilan upang muli tayong bumaling sa mapagkalingang kamay ng Mahal na Birhen.  Totoo na ang Diyos lang maaring magkonsegra (consecerate).  Bilang tao wala tayong kakayanan gawin ito.  Kaya nga't ang pagtatalaga ng ating sarili ay ginagawa natin sa pamamagitan ng Mahal na Birhen na siya namang magsasama nito sa kamahal-mahalang puso ng kanyang Anak na si Jesus.  Si Jesus naman ang magtataas nito sa Ama at siguradong ito ay magiging kalugod-lugod sa Kanyang harapan.  Ano ang hinihingi sa atin ng pagtatalagang ito? Una ay sa pamamagitan ng tunay na pagbabalik-loob sa Diyos (true conversion), ikalawa ay sa pamamagitan ng panalangin at pagbabayad puri (act of reparation) at pangatlo ay ang pagtatalaga nating isabuhay ang Mabuting Balita ni Jesus at pagkalinga sa mga mahihirap nating kababayan.  Marahil ay sapat ng marinig natin sa ating bagong halal na Santo Papang si Papa Francisco ang mga pangungusap na binitawan niya sa ating Cardinal Luis Antonio Tagle,  kung ano ang inaasahan niya sa ating mga Pilipino: "that the Catholic faithful in the Philippines would 'move forward in hope' to renew and deepen their Christian faith, especially by entrusting themselves more earnestly to Our Blessed Mother Mary and by committing themselves more and more truly to the love, the care and active concern for the poor in your country." 

SALO-SALO SA HAPAG NI KRISTO: Reflection for the Solemnity of Corpus Christi Year C - June 1, 2013 - YEAR OF FAITH

Mahilig ka bang kumain sa fast foods? Jolibee, Mcdonalds, Chowking, KFC, etc.. ang mga karaniwang tinatakbuhan natin kapag tayo ay nagugutom. Kaya nga fast food ay sapagkat gusto mong maibsan agad ang iyong gutom! Ngunit masaya ka bang kumakain kapag wala kang kasama? Hindi ba't mas masarap kumain sa mga lugar na iyon kapag kasama mo ang barkada mo? Masarap kumain kapag may kausap ka. Enjoy kumain kapag may kakulitan ka! Exciting kumain kapag may manlilibre sa 'yo! Kaya nga't ang tawag din natin sa kainan ay "salo-salo". Ibig sabihin ay mayroon kang kasama... may kasabay ka... may kasalo ka! Ito marahil ang nag-iiba sa atin sa mga hayop sa tuwing tayo ay kumakain. Hindi lang tayo lumalamon mag-isa o kaumakain ng walang pansinan, mayroon tayong pagbabahaginang ginagawa... mayroon tayong sharing! Ang Banal na Eukaristiya ay hindi lamang pagtanggap sa Katawan ni Hesus. Ito rin ay pagbabahaginan sapagkat ito ay isang pagsasalo. Sa Banal na Eukaristiya, ang Diyos ay nakikisalo sa atin! Kaya nga mahirap isipin na habang tayo ay tumatanggap ng Komunyon ay naghahari sa ating puso ang galit sa ating kapwa! Sa Ikalawang pagbasa ay pinaaalalahanan ni San Pablo ang mga taga-Corinto sa ginawang pagbabahagi ni Hesus sa huling hapunan. Nakita niya kasi na may pagkakanya-kanyang naghahari sa mga unang Kristiyano sa tuwing sila'y magdiriwang ng huling hapunan. Ang misa nila noon ay ginagawa nila sa isang bahay ng patago at nagdadala sila ng kani-kanilang baon upang pagsaluhan pagkatapos ng kanilang pagdiriwang. Marahil mayroong ilan na hindi nagbabahagi ng kanyang baon. Sinararili ito o ibinibigay lamang sa mga malapit sa kanya! Nagalit si San Pablo ng makita ito kaya't minarapat niyang paalalahanan sila sa tunay na diwa ng Euckarisitya. Ang himala sa Ebanghelyo ay naganap sapagkat may nagbahagi ng limang tinapay at dalawang isda! Marahil ay maliit na bagay ngunit sa kamay ni Hesus ay napakalaki... kasing-laki ng puso ng taong naghandog nito! Kaya naman pinarami niya ito ay nagawang maibahagi sa bawat tao. Sa pagtanggap natin ng komunyon ay lagi natin sanang isaisip na nagbabahagi din tayo sa iba! Huwag nating isipin na mahirap lang tayo o wala tayong kakayahang tumulong. Malinaw ang sinasabi ng Simbahan tungkol dito: "Walang taong masyadong mayaman para hindi mangailangan ng tulong ng iba... at wala rin taong masyadong mahirap para hindi magkaloob ng tulong sa iba!" Kapag sinabi ng paring "Katawan ni Kristo" ang sagot natin ay AMEN! Amen na ang ibig sabihin ay naniniwala ako. Naniniwala ako na ang nasa aking harapan ay hindi lamang isang tinapay.  Naniniwala ako na ang aking tinatanggap ay hindi lamang simbolo.  Naniniwala ako na ito ay ang tunay na Katawan ni Kristong aking Panginoon taglay ang buo niyang pagkaDiyos at siya ay mananahan sa aking puso.  Ngunit higit sa lahat naniniwala din ako na ang katawan ni Kristo ay hindi lamang ang "Banal na Ostia" na aking tinatanggap kundi ito rin ay ang kapwa nasa tabi ko... ang kapwa ko na mahal ko, ang kapwa ko na kaaway ko! Sikapin nating matutong kilalanin si Hesus sa bawat taong ating taong nakakatagpo at tanggapin natin sila kung paanong tinatanggap natin Siya sa Banal na Eukaristiya! Sa Taong ito ng Pananampalataya isabuhay natin ang kahulugan ng Eukaristiya bilang SALO-SALO SA HAPAG NI KRISTO.  Iisa ang ating pinagsasaluhan.  Iisa ang biyayang ating tinatanggap.  Iisa ang pagpapalang ating ibinabahagi.  Maging buhay tayong Eukaristiya sa iba!

GOOD THINGS COME IN THREE: Reflection for the Solemnity of the Most Blessed Trinity Year C - May 26, 2013 - YEAR OF FAITH

May kasabihan tayo sa ingles na "All good things come in three!"  Siguro nga. Kaya siguro kapag nagbigay ka ng rosas sa taong mahal mo ay nagbibigay ka ng tatlo. Kapag nagbigay ang "genie" ng kahilingan ay dapat tatlo lang! Kapag nagbilang ka upang simulan ang isang bagay ay "One... two... three... GO!!!" Nagbibigay din ng kaligayahan ang "tatlo". Naririyan ang grupo ng "Three Stooges" nung kapanahunan ng mga lolo at lola natin. Sumikat din ang Big Three Sulivans, (nakakarelate ba kayo?), Apo Hiiking Society, Tito, Vic & Joey (ayan kilala n'yo na siguro!). Sa "numerology", ang numerong 3 ay sumasagisag sa kahulugang "all is given!" sapagkat tinataglay nito ang simula, gitna at katapusan. Kaya nga't ginagamit ito sa pagsasalarawan ng maraming katotohanan: halimbawa ay 1) heaven, earth and water, 2)body, soul and spirit, 3) birth, life and death, 4) past, present and future. Kahit sa Bibliya ay makikita ang paggamit ng sets of three: 3 gifts of the Magi, 3 temptations of Christ, 3 denials of Peter, 3 crosses in Calvary, 3 days of Christ's death, 3 appearances of the Resurrected Christ, 3 Mary's, 3 theological virtues, etc... at syempre ang tampok sa lahat ay ang 3 Persona ng Iisang Diyos o tinatawag nating Holy Trinity. Ngayon ang ang kapistahan ng Banal na Santalo: Ama, Anak at Espiritu Santo. Pagkatapos ng mahabang panahon ng pagpapahayag ng Diyos sa tao, masasabi natin na sa pamamagitan ng Misteryong ito ang pagpapahayag ng Diyos ay "All is given!" Natapos na at pinaging ganap na ang pagpapahayag ng Diyos. Bagama't hindi diretsahan ay ito ang pilit na ipinapahayag ni Jesus katulad ng ating narinig sa Ebanghelo ngayon. Binanggit ni Jesus ang Ama, Anak at Espiritu Santo bilang pagpapahayag ng mga Misteryo ng Diyos bagamat hindi pa rin natin lubos na mauunawaan: “Marami pa akong sasabihin sa inyo, ngunit hindi pa ninyo kayang unawain ngayon." (Jn. 16:12) Bagama't hindi natin lubos na matatalos ang kahulugan ng Banal na Santatlo dahil ito'y "Misteryo", hindi ibig sabihin na hindi na natin ito maaring makatagpo. Ayaw ng Diyos na pilit natin Siyang unawain bagkus mas nais Niyang Siya'y ating mahalin! Tanging ang mga taong marunong magmahal ang makakaunawa kung sino ba talaga ang Diyos! Kaya't pansinin ninyo na ang mga taong mapagpatawad, mapag-aruga at mapagmahal ang mga taong tunay na masaya sapagkat nararanasan nila ang Diyos bilang pag-ibig. Samantalang ang mga taong puno ng poot, mapaghiganti, mapagsamantala sa kapwa ay mga taong walang saysay ang buhay at kailanman ay hindi makikilala ang Diyos. Kaya nga't sa Kapistahang ito ng Banal na Santatlo ay inaanyayahan tayong iparanas ang pagmamahal ng Diyos sa ating kapwa. Hindi man natin maipaliwanag ng husto ang Misteryo ng Banal na Santatlo sapat ng maipadama natin ang Kanyang pagmahahal sa bawat taong ating nakakatagpo.  Ngayong Taon ng Pananampalataya ay hinahamon tayong gawin nating buhay ang mga misteryong hindi natin maipaliwanag.  Bigyang buhay natin ang mga katotohanang ating pinaniniwalaaan.  Ang Misteryo ng Banal na Santatlo ay mabibigyang buhay lamang natin kung tayo ay matututong magmahal.  Ibigin mo ang Diyos, ibigin mo ang iyong kapwa. mahalin mo ng tama ang iyong sarili at makikita kong ang misteryong ito ay magliliwanag sa iyong buhay at tatanglaw sa iba at magpapanibago sa mundong nababalot ng dilim ng pag-aalinlangan!

TO JESUS THROUGH MARY: Reflection for the Feast of Mary Help of Christians - May 24, 2013 -YEAR OF FAITH

Mayroong isang kuwento na minsan daw sa langit ay naglalakad ang Panginoong Hesus at nakakita siya ng mga di kilalang kaluluwa na gumagala sa Kanyang kaharian. Agad niyang tinawag si San Pedro upang tanungin kung sino ang mga bagong "migrants" na iyon. Walang masabi si San Pedro kaya't katakot-takot na sermon ang inabot niya sa Panginoon. "Hindi ba sabi ko na sa iyong isarado mong mabuti ang pinto upang walang makakapasok dito na hindi natin nalalaman?" Sabi ni Hesus. Tugon ni San Pedro: "Sinasarado ko naman po... kaya lang ang nanay ninyo binubuksan naman ang bintana at doon ipinupuslit ang mga migranteng ito!" hehehe... Marahil isang kuwento lamang ngunit kapupulutan natin ng aral tungkol sa ating Mahal na Birhen. Tandaan natin: hindi Tagapagligtas ang Mahal na Birhen. Iisa lamang ang ating tagapagligtas, ang ating Panginoong Jesus. Ang pagbubukas ng bintana ay hindi nangangahulugang may kapangyarihang magligtas si Maria. Ang nais ipahiwatig nito ay maari siyang makatulong sa atin upang mas mapadali ang ating pagpasok sa langit. Tunay ngang siya ay "tulong ng mga Kristiyano" o "Help of Christians". Ang kasaysayan ang ating patunay na si Maria ay laging tumutugon sa pangangailanan ng Simbahan. October 7, 1571 ng magapi ng mga mandirigmang Kristiyano ang mga turko sa malamilagrong "Battle of Lepanto. May 24, 1814 ng nakalaya si Pope Pius VII sa pagkakabihag ni Napoleon at nawala ang pagtatangkang sirain ang Simbahan. Noong panahon ni Don Bosco (1815-1888) ay talamak at hayagan ang pagbatikos sa Simbahan ng mga "Anti-clericals". Lahat ng pagsubok na yan ay nalagpasan ng Simbahan sa pamamagitan ng pamimintuho at debosyon sa kanya. Kaya nga't hindi nagdalawang isip si Don Bosco upang kunin siyang patron ng kanyang gawain. Hanggang ngayon ay patuloy ang paggawa ni Maria ng himala at namamagitan siya sa pangangailangan ng Simbahan. Marami pa rin ang sumisira at tumutuligsa sa ating pananampalataya. Hingin natin ang kanyang makapangyarihang pamamagitan upang mapangalagaan ang ating Simbahan.  Ang ating buhay dito sa lupa ay paglalakbay... PATUNGO KAY JESUS KASAMA ANG MAHAL NA BIRHENG MARIA!

BUHAY SA PAGGABAY NG ESPIRITUNG BANAL: Reflection for the Solemnity of Pentecost Year C - May 19, 2013 - YEAR OF FAITH

Isang bata na may bagong mountain bike ang nagpark sa isang Simbahan at hinanap ang Parish Priest. Nang makita ito ay magalang na nagpakilala at nagsabi: "Father, puwede ko po bang ipark dito ang bike ko... kasi po baka mawala. Bagong-bago pa naman yan!" "Sige, anak" sagot ng pari, "magtiwala ka na walang mangyayaring masama sa bike mo." "Sure po ba kayo Father? Wala kasi akong nakikitang security guard dito." nagdududang tanong ng bata. Huminga ng malalim ang pari at sinabi: "Ay meron, ang pangalan ng "sikyo" namin dito ay "Holy Spirit." Sigurado ako, Babantayan Niya yan kaya't hindi yan mananakaw. Kung gusto mo magdasal tayo..." "Sige po Father... In the name of the Father, and of the Son. Amen!" Singit ng pari: "Teka me kulang ata sa dasal mo... bakit wala ang Holy Spirit?" Sagot ng bata: "Wag na nating abalahin Father, binabantayan niya ngayon ang bike ko! "Totoo nga naman, ang Espiritu ang "sikyo" nagbabantay sa bisekleta ng bata kung paanong Siya rin ang "sikyo" na nagbabantay sa Simbahan simula pa lamang noong ito ay itinatag. Sa katunayan ngayon ay "birthday" ng Simbahan!  Ipinanganak ang Simbahan sa pagpanaog ng Espiritu Santo at ito ang patuloy na gumagabay sa kanya. Napakaraming pagsubok ang dinaanan ng Simbahan sa kasaysayan. Napakaraming pag-uusig, pag-aaway, pagsuway kahit sa mga pinuno at miyembro nito. Ngunit sa kabila nito ay patuloy na ginagabayan at ipinagtatanggol ng Espiritu Santo ang Simbahan. Pinananatili Niya itong banal sa kabila ng maraming makasalanan na bumubuo nito. Kung bakit hanggang ngayon ay nagpapatuloy pa rin ang Simbahan ay sapagkat pinananatili ito sa kapangyarihan ng Espiritu Santo. Nadarama mo ba ang paggabay ng Espiritu Santo sa iyong buhay? Tinanggap mo ito nung ikaw ay bininyagan at kinumpilan. May epekto ba S'ya sa buhay mo ngayon? Kung nanlalamig ka ngayon sa pananampalataya, hingin mo ang tulong Niya. Kung paanong walang matigas na tinapay sa mainit na kape, walang ring matigas na puso ang di kayang palambutin ng mainit Niyang pagmamahal.  Ngayong Taon ng Pananampalataya, hayaan nating pagharian ng Banal na Espiritu sa ating buhay.  Maging bukas tayo sa kanyang paggabay at pagkalinga.  Gisingin ang natutulog nating diwa at isabuhay natin ang mga biyayang kaloob ng Espiritu Santo: karunungan, pang-unawa, pagpapayo, katapangan, kaalaman, pagpapabanal at banal na pagkatakot sa Panginoon.  Mabuhay tayo sa ayon Espiritu.  Tahakin natin ang landas ng pagpapakabanal...

MGA BUHAY NA SAKSI... DAPAT TAMA! : Reflection for The Solemnity of the Lord's Ascension Year C - May 12, 2013 - Year of Faith

Bukas ay marami sa atin ang lalabas ng bahay upang bumoto.  Muli nating gagamitin ang ating kapangyarihan upang humalal ng mga taong tatawagin nating "mga punong-lingkod" (servant leaders) ng ating bayan.  May mga pangalan ka na bang naglalaro sa iyong isipan?  Sigurado ka na ba sa pagpili mong gagawin?  Sa ating pagpili at pagdedesisyon lagi nating siguraduhing... DAPAT TAMA!  Tama ang ating desisyon kung ito ay gagawin natin ng may pagsasaalang-alang sa ating "identity" bilang mga Pilipino at Kristiyano.  Tandaan natin na mayroon tayong "dual citezenship".  Mamamayan tayo dito sa lupa ngunit tayo rin ay mamamayan ng langit!  Kaya dapat sa ating pag-iisip at kilos tayo ay mabubuting Kristiyano at tapat na mamamayang Pilipino. Ang pagtupad ng mabuti sa ating tungkulin bilang mamamayan ng ating lipunan sa pamamagitan ng tapat na pagboto ay ang ating pagiging saksi bilang mga Kristiyano.  Nang si Jesus ay iniakyat sa langit, naiwan ang mga alagad na nakatingin sa alapaap.  Dalawang lalaking nakaputi ang tumayo sa harap nila at nagsabi: “Mga taga-Galilea, bakit kayo narito’t nakatingala sa langit? Itong si Hesus na umakyat sa langit ay magbabalik tulad ng nakita ninyong pag-akyat niya.”  Sinasabi nito na dapat ay hindi tayo maiwan sa pagkamangha kay Jesus. Ang pagiging Kristiyano ay hindi lamang paghanga kay Jesus na muling nabuhay at umakyat sa langit.  Ang pagiging Kristiyano ay pagiging saksi sa ating Panginoong sinasamba! Kaya nga sa Ebanghelyo ay pinaaalalahanan naman tayong maging mga buhay na saksi ni Kristong muling nabuhay: "Sa kanyang pangalan, ang pagsisisi at kapatawaran ng mga kasalanan ay dapat ipangaral sa lahat ng bansa, magmula sa Jerusalem. Kayo ang mga saksi sa mga bagay na ito."  Ngayon din ay ang "Linggo ang Komunikasyong Pandaigdig".  Pinapaalalahanan tayo ng Simbahan na tayo ay mga instrumento ng pagpapahayag ng mabuting balita ni Kristo.  Napakaraming paraan ng komunikasyon ang magagamit natin ngayon sa ating modernong panahon tulad ng internet, mobile communication, broadcast  at print media at iba pa.  Gamitin natin ang mga ito at huwag tayong pahuhuli. Ngunit tandaan natin na ang pinaka-epektibo pa ring pamamaraan ng komunikasyon ay ang "pagiging mga totoong saksi ni Kristo!" Sabi sa turo ng Simbahan: "Ang mga tao ngayon ay higit na naniniwala sa mga saksi kaysa mga guro. At kung sakali mang maniwala sila sa mga guro ay sapagkat sila ay mga saksi!"Ang pagiging saksi ay naipapakita sa ating pananalita at pagkilos. Pagpili sa tama at pagtalikod sa masasamang gawain, pagsasabi ng totoo at pag-iwas sa kasinungalingan, pagbibigay ng mabuting halimbawa sa iba sa halip na manirang puri... Marami tayong maaring gawin upang maipahayag ng makatotohanan ang utos ni Jesus. Gamitin natin ng tama ang mga makabagong paraaan ng komunikasyon upang ikalat ang Mabuting Balita ni Hesus! Kahit simpleng text o maikling e-mail message ay makakatulong upang maipalaganap ang Kaharian ng Diyos... Tayo ngayon ang mga buhay na saksi ni Kristo!