LIWANAG SA DILIM (Reposted & Revised) : Reflections for Easter - March 23, 2008

Araw ngayon ng kaliwanagan... napawi na ang dilim ng kamatayan! May dalawang magkaibigan, si haring liwanag at si haring dilim. Lungkot na lungkot si dilim sa kanyang kaharian kaya isang araw ay tinext nya si liwanag: "Hi!" Sagot si liwanag: "Hu u?" Sagot ni dilim: "4get me na alredy? I'm ur fren... darky!" at me sumunod pang text, "me lonely hir. wanna visit me?" Sagot ni liwanag:" "sure! Ktatkits!" At bumisita si haring liwanag kay haring dilim. Ngunit pagdating sa kaharian ni haring dilim ay wala syang makita. "Wer u na? D2 na me!" Sagot si dilim: "Her me na sa harap mo... can't u see me?" Sa totoo lang walang makikitang dilim si liwanag sapagkat nabalot na ng kanyang kaliwanagan ang kadiliman... Ganito rin ang Muling Pagkabuhay ni Hesus. Ang Muling pagkabuhay ni Kristo ang liwanag na sumakop sa kadiliman ng kasalanan! Hindi nagtapos sa kamatayan ang buhay ni Jesus... S'ya ay Muling Nabuhay! Hindi inaasahan ng mga alagad ang mangyayari pagkatapos ng kanyang kamatayan. Ang akala nila, siya ay patay na. Tapos na ang lahat. Naglaho na ang kanilang pag-asa. Kaya nga't ang hinila nila ay ninakaw ang kanyang katawan ng di nila ito matagpuan sa libingan. Ngunit naguluhan ang kanilang pag-iiisip na makitang iniwang nakaayos ang mga kayong lino na kanyang kasuotan. Hindi ito gawain ng magnanakaw. Nasaan na si Jesus? Si Jesus ay wala na sa libingan. Si Jesus ay wala na sa kadiliman ng kamatayan. Ang libingang walang laman ay nagpapaalala sa atin na Siya ay buhay! Si Jesus ay muling nabuhay upang hanguin din tayo sa dilim ng kamatayan ng ating mga kasalanan. Magalak ka! Niligtas ka na ng Diyos! Tinubos ka na ng kanyang kamatayan at pagkabuhay na mag-uli... magpupumilit ka pa rin ba sa masasama mong hilig at pag-uugali? Magtitiis ka pa rin ba sa kadiliman? Walang saysay ang ating pagiging Kristiyano kung hindi tayo maniniwala sa muling pagkabuhay ni Hesus. At ang tunay na pagsampalataya sa Kanyang muling pagkabuhay ay hindi lamang sa isip o salita kundi sa gawa. Ipakita natin na tayo ay mga mga anak ng kaliwanagan... magmahal sa ating kapwa, magpatawad sa ating mga kaaway, tumulong sa mga mahihirap, tigilan na ang panlalamang, tigilan ang pang-aapi, tigilan na ang panlilinlang... Tayo na sa liwanag!

WHY GOOD FRIDAY ? (Reposted & Revised) Reflection for Good Friday - March 21, 2008

Bakit "Good Friday" ang tawag sa araw na ito? Bakit sa ibang araw ng Holy Week ang tawag ay "Holy"? (Holy Monday, Holy Tuesday, etc...) What is so good today? Today is really "good" Friday for three reasons: First, today we see the ultimate goodness of God. Sa tuwing sumasapit ang Biyernes Santo, hindi ko pinalalagpas ang panoorin ang sikat na pelikulang "The Passion of the Christ". Napakaganda kasi ng pagkakagawa... makatotohanan. Parang nakikita ko ang aking sariling kasama sa bawat tagpo ng pelikula. Parang ramdam ko ang bawat pasakit at sugat ni Jesus... sugat na tanda ng kanyang pagmamahal sa 'kin! I felt my unworthiness in front of God because of my sinfulness... Second, today is "good" because today, good triumphed over evil... Sa pagkamatay ni Hesus ay tinalo Niya ang kasamaan at kasalanan! Kaya pala sa isang tagpo sa pelikula ay humiyaw ng malakas ang demonyo pagkatapos maisakatuparan ni Jesus ang pagkamatay sa Krus. Sinunod Niya ang kalooban ng Ama at dahil dito ay nailigtas tayo sa kasalanan. At ito na marahil ang pinakamabuting nangyari sa atin... na muli tayong maibalik sa ating malapit na pakikipag-ugnayan sa Ama. Muling naidugtong ni Hesus ang naputol nating relasyon sa Diyos. Third reason is because we are commissioned to be good people and to do good deeds to others... Sa simula pa lang ay "mabuti" na tayo sapagkat ginawa tayo ng Diyos na Kanyang kawangis. Mas lalo pa tayong pinabuti sapagkat buhay ni Jesus, ang Anak ng Diyos, ang Kanyang ginamit upang tayo ay maligtas. Nais din N'yang ibahagi natin ang kabutihang ito sa iba. At ito nga ang ibig sabihin ng salitang "Good news" Tayo ang tagapagdala ng "Mabuting Balita" na dapat ay makita ng lahat! Sa ating pananalita, sa ating pag-iisip, sa ating pag-iisip... let us be bearers of this Good News! So.. we have all the reason to call this day... GOOD... AND LET US TRY TO BE GOOD STARTING TODAY...

EUKARISTIYA AT PAGPAPARI: Reflection for Holy Thursday - March 20, 2011

Bata pa lang ako ay tinuruan na akong maghugas ng kamay ng aking magulang bago kumain. Tinuruan akong sabunin ang aking mga kamay, sa palad, sa pagitan ng mga daliri, paikut-ikutin pa... (parang commercial ng Safeguard eh! hehe) Pero di ata ako tinuruan na maghugas ng paa bago kumain! Parang weird yun! ... Bago ganapin ni Hesus ang "huling hapunan" ay iniutos ito ni Hesus sa kanyang mga alagad! Ang mas weirdo... si Jesus mismo ang naghugas sa paa ng kanyang mga alagad. Haller...! Si Jesus ang bigboss nila no? Bakit siya ang naghugas? May nais paratingin sa atin ang Panginoon... nais mong maging lider?... matuto kang maglingkod! Nais mong maging dakila?... Matuto kang magpakumbaba! Napakaganda na ibinigay ito ni Hesus sa kontexto ng Eukaristiya... Ano ba ang Eukaristiya...? Simple lang, tinapay na walang halaga na inialay, binasbasan, pinaghati-hati at ibinigay sa mga alagad... Ngunit tinapay din na naging katawan ni Kristo, pagkain ng ating kaluluwa, at dahilan ng ating kaligtasan! Ang Huwebes Santo ay ang paggunita sa pagtatatag ng Sakramento ng Eukaristiya. Dito inialay at patuloy na iniaalay ni Hesus ang kanyang katawan at dugo upang maging pagkain natin tungo sa ating kaligtasan. Bukas, Biyernes Santo ay gugunitain din natin ang pag-aalay ni Jesus ng kanyang buhay ngunit sa "madugong paraan." Bagamat sa huling hapunan ay walang dugong dumanak sa pag-aalay ni Jesus ng kanyang sarili, kakakikitaan naman natin ito ng magandang aral tungkol sa paglilingkod. Ang tunay na lider ay handang mag-alay ng kanyang buhay sa paglilingkod... tulad ni Hesus! Sa paghuhugas ng paa ng mga alagad at pag-aanyaya sa kanila na gawin din nila ito, "ang maghugasan ng paa", ay sinasabi ni Jesus na ang tunay na pinuno ay nag-aalay ng sarili sa pamamagitan ng paglilingkod. Sa pagtatatag ng Eukaristiya ay itinatag din ni Jesus ang Sakramento ng Pagpapari. Walang Eukaristiya kung walang Kristo. Walang pag-aalay kung wala ang nag-aalay. Ang mga pari ay ang kinatawan ni Kristo. Katulad niya, sila ay mga pinunong lingkod, na nag-aalay ng kanilang buhay sa isang sakripisyong hindi madugo ngunit ganap na pag-aalay sapagkat kinatawan sila ni Jesus. Ipagdasal din natin ang ating kaparian na sana ay mahubog sila sa larawan ni Jesus na pinunong-lingkod!

MAHAL O BANAL NA ARAW? : Reflection for Passion Sunday Year A - March 16, 2008

Mga Mahal na Araw na naman! Bakit nga ba MAHAL at hindi BANAL ang tawag natin? Di ba Holy Week ang tawag natin sa ingles? Bagama't mas tama ang translation na "Banal", mas naangkop naman sa aking palagay ang salitang "Mahal". Kapag sinabi mong "mahal" maari mong ipakahulugang "of great value" o "precious". Para sa ating mga Kristiyano, precious ang mga araw na itong darating... sapagkat sa mga araw na ito ay pagninilayan natin ang pagtubos sa atin ni Jesus sa pagkakaalipin sa kasalanan sa pamamagitan ng kanyang paghihirap, kamatayan at muling pagkabuhay! "Of great value" sapagkat tinubos tayo ni Jesus sa halagang hindi maaaring tumbasan ng salapi... sa pamamagitan ng kanyang katawan at dugo! Ang "Mahal" din ay nangangahulugang "close to our hearts, dear..." Naaangkop din ang pakahulugang ito sapagkat ang mga araw na ito ay nagpapakita sa atin ng walang hangang pag-ibig ng Diyos na nag-alay ng kanyang bugtong na Anak upang tayo ay maligtas... Sa Ebanghelyong ating narinig ay pinagnilayan natin ang paghihirap at pagkamatay ni Hesus. Kasabay ng kanyang "makaharing pagpasok" sa Jerusalem ay ang katotohanang ipagkakanulo siya ng mga taong "mainit" na tumanggap sa Kanya. Ang mga masasayang "hosanna" ay mapapalitan ng mapapait na "ipako siya sa krus!". Ang makapal na bilang ng taong sumalubong sa kanya ay isa-isang mag-aalisan at iiwanan siya sa paanan ng krus! Ngunit sa kabila ng lahat ng ito ay ang walang hanggang pag-ibig ng Diyos... Iniligtas Niya tayo sa pagkakaalipin ng kasalanan. Tunay ngang MAHAL at BANAL ang mga araw na ito! Nakakalungkot sapagkat maraming tao ngayon ang ginagawang cheap ang mga araw na ito! Imbis na "magbisita Iglesya" ay beach resorts at mga lugar na pahingahan ang binibisita. Imbis na magpunta ng Simbahan at magdasal ay natutulog ng buong araw. Imbis na magnilay at manalangin ay nanood ng sine... ang precious... nagiging cheap... ang mahal nagiging... mumurahin! Sana ay maibalik natin ang tunay na pakahulugan ng mga araw na ito... baka naman cheap ka rin sa darating na linggong ito?

TO LIVE... NOT ONLY TO EXIST! : Reflection for the 5th Sunday of Lent Year A - March 9, 2008

Tatlong magkakaibigan na may magkakaibang paniniwala ang minsang namasyal sa tabing dagat. Napakalakas at napakataas ng mga alon at sa di kalayuan ay may nakita silang tao na tila nalulunod. Nagkatinginan ang tatlo at ang sabi ng isa: "Hindi ko puwedeng tulungan yan, ako'y isang "Hindu" at naniniwala kami sa re-incarnation. Masama akong tao, baka maging mababang uri ako ng hayop sa kabilang buhay." Sambit naman ng isa: "Ako'y atheist, hindi ako naniniwala sa Diyos at na may kaluluwa ako. Pag ako'y nalunod... katapusan ko na!" Walang pasabi-sabi ay biglang lumusong ang isa sa tubig. S'ya'y Katoliko! Nagawa n'yang iligtas ang nalulunod. Tinanong siya ng dalawa n'yang kaibigan: "Dahil ba sa niniwala ka sa "resurrection of the dead" kaya malakas ang loob mong iligtas s'ya?" Sagot n'ya: "Ano'ng resurrection ang pinagsasabi n'yo? Kilala ko yung lalaking nalulunod... malaking halaga ang pagkakautang sa akin nun!" Totoo nga naman, marami sa ating mga Kristiyano ang tila di na naniniwala sa katotohanan ng "muling pagkabuhay;" sapagkat marami sa atin ang nabubuhay na tila wala silang kaluluwang dapat iligtas o kaya naman ay katawan na muling bubuhayin ng Panginoon. Nakakalungkot isipin na marami ang nabubuhay na tila patay. "They exist but they are not alive!" Mga taong materyalismo, lulon sa masasamang bisyo, mapanlamang sa kapwa, kumikitil sa buhay ng iba, nagpapalaganap sa "kultura ng kamatayan..." Ang ikalimang linggo ng Kuwaresma ay nagsasabi sa ating ang Panginoon ay may kapangyarihan upang buhayin tayo sa mga uri ng kamatayang ito. Kasalanan ang ugat ng ganitong uri ng kamatayan kung kaya't ang pagbabalik-loob sa Diyos at pagsampalataya sa Kanya ang kasagutan upang mapagtagumpayan natin ito. Choose life... not death! Remember... "we are called to live, not only to exist!"

MASAHOL NA PAGKABULAG : Reflection for the 4th Sunday of Lent Year A - March 2, 2008

May kuwento ng isang babaeng lumapit sa isang pari upang mangumpisal. "Pakiramdam ko po'y nagkasala ako, " ang sabi niya. "Ngayong umagang ito, bago ako magsimba ay lubhang naging mapagmataas ko sa aking sarili. Naupo ako sa harap ng salamin sa loob ng isang oras habang hinahangaan ko ang aking kagandahan." Tiningnan siya ng pari at sumagot: "Hija, hindi ito kapalaluan kundi imahinasyon!" Sinasabing ang ugat ng kasalanan daw ay kapalaluan sapagkat ito ay nagdadala sa isang masahol na uri ng pagkabulag... pagkabulag sa katotohanan. Kapag tayo ay bulag sa katotohanan ay akala nating tama ang ating ginagawa at dahil dito ay nawawalan na tayo ng pagnanais na magsisi sa ating mga kasalanan. Mabubuti na tayong mga tao kaya't di na natin kailangan ang Diyos sa ating buhay! Ang Ebanghelyo ngayong ika-apat na Linggo ng Kuwaresma ay nag-aanyaya sa ating tingnan ang ating mga sarili at baka may simtomas na tayo ng ganitong uri ng pagkabulag. Baka katulad na rin tayo ng mga pariseo na hindi matanggap ang kapangyarihan ni Jesus nang pagalingin niya ang bulag. Ang ganitong pag-uugali ay malaking sagabal sa isang tunay na pagbabalik-loob at pagbabagong buhay. May mga taong hindi nagkukumpisal sapagkat ang katwiran nila ay "wala naman akong mabigat na kasalanang nagawa! Mabuti naman ang akong tao! Walang bisyo! Sumusunod sa utos ng Diyos! Bakit pa ako magkukumpisal?" Ang pagkakaroon ng kababaang-loob na harapin ang ating mga pagkukulang ang unang hakbang sa isang tunay na pagbabago. Nagbubulag-bulagan pa rin ba ako sa aking pagiging Kristiyano? May pagkakataon pa tayo upang muling makakita. Aminin natin sa Diyos ang ating mga pagkakamali, ihingi natin ng tawad sa Kanya at sabihin natin katulad ng bulag sa Ebanghelyo: "Sumasampalataya po ako, Panginoon!"

UHAW? : Reflection for the 3rd Sunday of Lent Year A - February 24, 2008

May joke sa isang text: "A thirsty city girl went to a remote barrio. GIRL: Granny, saan galing your water? LOLA: Sa ilog, iha! GIRL: Ha? Dini-drink n'yo yan? MATANDA: Duhh! Bakit? Sa siyudad ba chinu-chew?" hehehe... Tama nga naman si Granny... ang tubig hindi "chinu-chew!" Pero hindi lahat ng tubig ay "dini-drink!" Naalala ko, ten years ago, nagsimulang lumaganap ang pag-inom ng mineral water. Bakit? Kasi marumi ang tubig na lumalabas sa mga gripo sa Metro Manila, kulay kalawang at mabaho! Kaya nga yung mga "can't afford" nung time na yun ay nakuntento na lang sa pagpapakulo ng kanilang inuming tubig. Mahalaga ang tubig! Hindi natin ito maikakaila. Kabahagi ito ng ating pagkatao. Sa katunayan, malaking porsiyento ng ating katawan ay tubig! Kaya gayun na lamang ang epekto kapag ikaw ay na-dehydrate! Kahit nga ang mga naghuhunger strike... ok lang na di kumain, pero dapat may tubig. Kung wala ay ikamamatay nila 'yon! Ang tubig ay buhay! Narinig natin ang "water crisis" ng mga Israelita sa unang pagbasa. Di magkamayaw ang pag-alipusta nila kay Moises sapagkat dinala sila sa disierto na walang tubig. Ngunit ang pagka-uhaw ay hindi lamang pisikal. Sa Ebanghelyo ay makikita natin na ibang uri ng pagkauhaw ang taglay ng babaeng Samaritana. Ang kanyang masamang pamamumuhay ay pagkauhaw na naramdaman ni Hesus kaya't inalok siya nito ng "tubig na nagbibigay buhay!" Tayo rin, ay patuloy na inaalok ni Hesus na lumapit sa Kanya. Marahil ay iba't ibang uri ang ating "pagkauhaw." May uhaw sa pagmamahal, pagpapatawad, pagkalinga, katarungan, katotohanan, kapayapaan, etc. Ngunit kung susuriing mabuti, ang mga pagkauhaw na ito ay nauuwi sa isa lamang... ang pagkauhaw sa Diyos! Ngayong panahon ng kuwaresma, sana ay maramdaman natin ang pangangailangan sa Diyos. Tanggalin natin ang maskara ng pagkukunwari na hindi natin Siya kailangan sa ating buhay. Hayaan natin Siyang pawiin ang uhaw ng ating puso at kaluluwa. Nawa ang ating maging panalangin ay katulad ng mga panalangin ni San Agustin: "Panginoon... di mapapanatag ang aming mga puso hangga't hindi ito nahihimlay sa 'Yo!"

BAGONG ANYO : Reflection for the 2nd Sunday of Lent Year A - February 17, 2008

May isang manang ng simbahan na napag-iwanan na ng panahon sa kanyang anyo. Sa katunayan, maging ang kanyang amoy ay "amoy kandila" na o kung di man ay amoy insenso" na! Minsang pag-uwi galing sa pagsisimba ay nadiskitahan siya ng ilang kabataan: "Wow pare... artifacts naglalakad!" sabay ang nakakaasar na halak-hakan. Pag-uwi ng bahay ay humarap siya sa salamin at masusing tiningnan ang sarili. Kinabukasan ay nagpunta siya sa beauty parlor. Pinabanat ang mukha, pinakulayan ang buhok, pina-pedikyur ang mga kuko... at nagpatato sa likod.Siyempre, bumuli rin sya ng modernong damit. Isang bagong babae ang nakita nung araw na yon. Taas noo s'yang tumawid sa kalsada. Sobrang taas ng noo kaya't di n'ya nakita ang humaharurot na sasakyan. Sa madaling salita ay namatay ang ating bida. Pag-akyat ng kanyang kaluluwa sa itaas ay agad niyang hinarap si San Pedro: "Unfair ito..! Bakit pinutol mo ang kaligayahan ko? Hindi mo ba alam na ako ay araw-araw na nagsisimba, nagnonobena sa mga santo, halos sa simbahan na nga ata ako tumira!" At sinabi niya ang kanyang pangalan kay San Pedro. Dali-dali namang hinanap ni San Pedro ang schedule ng mga pangalan na dapat magrereport ng araw na 'yon sa kabilang buhay. Laking gulat niya ng di niya matagpuan ang pangalan ng manang. Kaya't sinabi na lang n'ya: "Pasensya na po... honest mistake po mam... Kasi naman "nagbago ang anyo ninyo! Napagkamalan ko tuloy kayo sa iba! "Pagbabagong-anyo" ... ito ang Ebanghelyo natin ngayon. ito rin ang panawagan ng panahon ng Kuwaresma. Marami tayong dapat na baguhin sa ating mga sarili. Walang taong ipinanganak na perpekto. Lahat nagkakamali. Lahat may pagkukulang. Ang pagbabagong anyo ni Hesus ay dapat na maging inspirasyon at aspirasyon nating lahat. Inspirasyon upang bigyan tayo ng karagdagang lakas ng loob na mamuhay na mabuti at "tanggalin ang ating pangit na anyo" ng masasamang pag-uugali at nakagawiang masamang gawain. Aspirasyon na dapat ay magbigay sa atin ng pag-asa na may kaluwalhatiang naghihintay sa atin tulad ng natamo ni Hesus pagkatapos N'yang mabuhay na mag-uli. Magbagong anyo tayo sa panahong ito ng Kuwaresma. Wag lang "new look" ang dating... mas ok kung tayo ay magiging "Christ's look!"

O TUKSO... LAYUAN MO AKO! : Reflection for the 1st Sunday of Lent Year A - February 10, 2008

May nagkumpisal sa isang pari: "Bless me Father for I have sinned... Father, I had bad thoughts in my mind." Tanong ng pari: "Did you entertain them my son?" Sagot naman ng binata: "No Father! I did not entertain them... they entertained me!" ehehe! Ang tukso nga naman... kahit saan ka lumingon, naroroon. Kaya nga mga mali ang dating kanta ni Eva Eugenio (Huh? Sino sya? Tanungin n'yo na lang nanay at tatay n'yo!) na ni-revive naman ni Sunshine Cruz. Sabi ng kanta: "O tukso... layuan mo ako!" Ang tukso hindi maaring lumayo, bagkus lalapit at lalapit ito sa atin hanggang malaglag tayo sa kasalanan. Si Hesus nga na anak na ng Diyos ay hindi na-exempted sa tukso. Ang malaking pagkakaiba lang ni Hesus sa atin ay "nilabanan at napagtagumpayan niya ang tukso!" Dalawang paraan ang ginamit ni Hesus na maari din nating gamitin lalo na ngayong panahon ng Kuwaresma: ang panalangin at pag-aayuno. Nanatili si Hesus sa ilang upang paghandaan ang nalalapit niyang misyon: Ang pagpapahayag ng Mabuting Balita! Apatnapung araw ang ginugol niya sa panalangin at pag-aayuno. Ang panunukso ng diablo ay nung panahong lubhang napakahina na ng katawan ni Hesus. Tayo rin ay pinagsasamantalahan ng diyablo sa mga oras na tayo ay mahina ... kaya nga't ang tanging makapagpapalakas sa atin ay panalangin at pag-aayuno o paggawa ng sakripisyo. Sa apatnapung araw na ito ng paghahanda para sa pagdiriwang ng Kapistahan ng Muling Pagkabuhay ni Hesus ay palalimin natin ang ating buhay panalangin. Pag-ibayuhin natin ang paggawa ng sakripisyo upang madisiplina ang katawan. Hindi kinakailangang malaki: simpleng pagbawas sa panonood ng tv, paglalaro sa computer, sa pagtetext, sa paggimik, sa bisyo... marami kang puwedeng gawin! Wag na nating hintayin pang kumatok ang tukso sa pintuan ng ating puso, patuluyin at pagkapehin! Sa pamamagitan ng pagsasakripisyo at panalangin ay magtatagumpay tayo!

KRISTIYANONG KILL-JOY! : Reflection for the 14th Sunday in Ordinary Time Year A - February 3, 2008

Nasabihan ka na bang "kill joy" ka? Ipinapatukoy ang katagang ito sa mga taong "naninira ng kaligayahan " o kaya naman ay di nakikiisa sa gusto ng grupo. "Kill joy" ka kapag ayaw mong sumama sa barkada. "Kill joy" ka kapag ang iniisip mo ay iba sa iniisip nila. "Kill joy" ka kapag hadlang ka sa nais nilang mangyari. May kuwento ng tatlong magkakaibigan... sina Tito, Vic & Joey. Napadpad sila sa isang isla na walang katao-tao nang lumubog ang kanilang barkong sinasakyan. Pagkalipas ng ilang araw sa isla ay unti-unti nilang naramdaman ang kalungkutan. Kung mayroon lang sanang makapagpapa-alis sa kanila doon! Laking gulat nila ng may makakita sila ng kakaibang "bote" na lulutang-lutang sa dagat. Nilangoy nila ito at dinala sa isla. Nilinis at pinunasan. Nang kumiskis ito sa basahan ay biglang lumabas ang isang 'genie': "Ako ang inyong alipin, humiling kayo ng tatlong kahilingan at ipagkakaloob ko." Laking tuwa ng tatlo. Ito na ang pagkakataon upang makaalis sila sa isla. Sabi ni Tito: "Genie, gusto kong maging maligaya... dalhin mo ako sa lugar na kung saan ay marami akong kayamanan!" At bigla niyang nakita ang sarili niya sa Ayala Alabang at nakatira sa isang malaking mansion. Sabi naman ni Joey: "Genie, dalhin mo ako sa lugar na kung saan ay maraming kasiyahan at hindi ako malulungkot." At nakita niya ang kanyang sarili sa isang disco pub na walang tigil ang kasiyahan, tugtugan at sayawan. Naiwan si Joey at tinanong siya ng genie: "Ano ang nararamdam mo kamahalan?" Sabi ni Joey: "Masayang-malungkot. Masaya kasi makakaalis na ako sa islang ito. Malungkot kasi iniwan na ako ng mga kasama ko. Sana magkakasama uli kami." "Masusunod kamahalan!" sabi ng genie at biglang lumitaw uli ang kanyang dalawang kaibigan sa kanyang tabi!" May mga tao talagang ipinanganak na "kill joy." At meron din naman na pinili nila ang pagiging "kill joy! Isa na sa kanila si Jesus at tayong kanyang mga tagasunod. "Kill joy" tayo sapagkat iba ang pag-intindi natin sa kaligayahan. Para sa atin, ang maliligayang tao ay ang mga aba, ang mga nagugutom, ang mga inaapi, ang mga inuusig... Hindi ganito ang pag-intindi ng mundo. Para sa mga makamundo ang kaligayahan ay kapangyarihan, kayamanan at pansariling kalayaan. Ngunit tingnan natin ang kanilang kinahihinatnan. Ang kaligayahang inaalok ng mundo ay panandalian, kumukupas, lumilipas. Ang kaligayahang alok ni Jesus... nanatili, hindi nagmamaliw, nagpapatuloy hanggang sa kabilang buhay... Mapalad ka kung naiitindihan mo ang kanilang pagkakaiba. Mas mapalad ka kung kaya mong piliin ang alok ni Hesus. Mapalad ka kung "kill joy" ka para sa Kanya.