TUNAY NA PROPETA: Relection for 4th Sunday in Ordinary Time Year C - January 30, 2022 - YEAR OF MISSIO AD GENTES

Ayaw na ayaw nating makarinig ng "bad news."  Sino nga ba naman ang may gusto nito?  Kaya nga sa misa ang pinahahayag ay ang "Mabuting Balita" o "Ebanghelyo" ng Panginoon.  Sa ating buhay mas katanggap-tanggap ang mabuting balita kaysa masamang balita.  

"Isang mister ang nagsabi sa misis niya, na kapag-uuwi siya ng bahay ay huwag na siyang sasabihan ng "badnews" o anumang problema.  Isang araw, pag-uwi ni mister sa bahay, sinabi niya kaagad sa kanyang aligagang misis, na tila baga may nais na mahalagang sasabihin,  "Ohh, 'yung pinag-usapan natin ha? Walang sasabihing bad news na dapat sasalubong sa akin. Hapong-hapo na ako sa maghapong trabaho." Sagot ng misis: "Alam ko ang bilin mo... Walang badnews di ba?" Tahimik namang nakinig si mister.  "Mahal, di ba apat yung anak natin? Good News... isa sa kanila ay negative sa Omicron!" pagbabalita ni misis."  

Ang mga propeta sa Bibliya ay tagapagdala ng mensahe ng Diyos sa mga tao.  Marami sa kanila ay hindi tinanggap ng kanilang mga kababayan sapagkat ang kanilang dala-dalang mensahe ay lagi nilang itinuturing na "badnews" para sa kanila.  Sa unang pagbasa ay nakita natin ang pagtawag ni Propeta Jeremias at ang pagsusugo sa kanya ni Yahweh. "Bago ka ipinaglihi, kilala na kita. Bago ka ipinanganak, itinalaga kita sa akin upang maging propeta sa lahat ng bansa."  Kasama sa pagtawag na ito ay ang pagsalungat na kanyang haharapin mula sa mga tao. Gayunpaman, wala siyang dapat ipangamba sapagkat mananaig pa rin ang kapangyarihan ng Diyos.  "Magpakatapang ka: humayo ka at sabihin mo sa kanila ang lahat ng iuutos ko. Huwag kang matatakot sa kanila ngayon... Hindi ka nila matatalo sapagkat ako ang mag-iingat sa iyo. Akong Panginoon ang nagsasabi nito."

Ito rin ang paniniwala ni Jesus bago pa siya mangaral sa kanyang mga kababayan.  Alam n'yang hindi magiging maganda ang pagtanggap sa kanya:  "Tandaan ninyo: walang propetang kinikilala sa kanyang sariling bayan!" At narinig nga natin na hindi siya kinilala ng kanyang mga kababayan. Hindi nila matanggap ang mga pananalitang binitiwan ni Jesus at nagtangka pa silang patayin siya dala ng kanilang matinding galit sa kanya!  

Magpahanggang ngayon ay patuloy pa rin ang mga propeta sa kanilang tungkulin na ipahayag ang kalooban ng Diyos kahit na ito ay hindi maganda sa pandinig ng mga tao.  Ang Simbahan ay may taglay na tungkuling magpahayag ng katotohanan sapagkat taglay nito ang pagiging isang propeta.  Kapag lumalapit na ang eleksiyon ay laging nakakatanggap ang Simbahan ng kritisismo kapag nagpapangaral na siya tungkol sa tamang pagpili ng mga kandidato.  Ang sasabihin agad ay "Ayan... namumulitika na naman ang Simbahan!"  Kapag nangangaral na siya tungkol sa kasamaan ng pagnanakaw, korapsiyon at maling pamamalakad ng pamahalaan ay sasabihin ng ilan na nangingialam ang Simbahan o sumasawsaw na naman sa usaping panlipunan.  Nalala ko ang sinabi ng ating mga obispo noong kasagsagan ng War on Drugs, nung taong 2019, na kung saan ay kaliwa't  kanan ang tokhang at extra-judicial killing: 

“As bishops, we have no intention of interfering in the conduct of State affairs. But neither do we intend to abdicate our sacred mandate as shepherds to whom the Lord has entrusted his flock. We have a solemn duty to defend our flock, especially when they are attacked by wolves(!) We do not fight with arms. We fight only with the truth. Therefore, no amount of intimidation or even threat to our lives will make us give up our prophetic role, especially that of giving voice to the voiceless. As Paul once said, ‘Woe to me if I don’t preach the Gospel!'"  

Sa katunayan, tayong lahat din ay dapat maging propeta lalo na ngayong kasalukuyang panahon na kung saan ay laganap ang "false o fake news" at panlilinglang na ikinakalat lalo na sa social media. Ang iba sa atin ay agad-agad nagpapaniwala sa mga napapanood sa Youtube o nakikita sa Facebook at hindi man lamang pinag-iisipan kung totoo ba ito.  Lalo ngayong panahon ng eleksiyon, sangkatutak na kasinungalingan ang pinapakalat sa mga internet at madali tayong mabibiktima kung hindi tayo mag-iingat!  Nangyari na ito dati at maaaring mangyayari na naman ngayon kung hindi tayo matututo sa pagkakamali ng nakaraan.  

Matapang nating salungatin ang mga kamaliang ating nakikita.  Ito ang ibig sabihin ng pagiging isang propeta.  Ang bawat isa sa atin ay tinanggap ang misyon ng pagiging propeta noong tayo ay bininyagan.  Pagkatapos nating mabuhusan ng tubig sa ating ulo tayo ay pinahiran ng langis o "krisma".  Nangangahulugan ito ng pagtanggap natin ng misyon na maging pari, hari at propeta katulad ni Jesus.  Ibig sabihin, tayong lahat ay dapat na maging tagapagpahayag ng katotohanan ayon sa turo ni Jesus.  Hindi lang ito gawain ng mga obispo, pari , mga relihiyoso o relihiyosa.  Ito ay misyon para sa lahat na ipinagkatiwala sa ating lahat. Bilang isang "Propetang Simbahan" ay dapat na tahasan natin itong tinututulan at hindi sinasang-ayunan ang kasamaang ating nakikita sa ating lipunan. 

At naririyan pa rin sa kasalukuyan ang maraming usapin tulad ng divorce, same sex-mariage, abortion, at iba pang social issues .  Kailanman ay hindi sinasang-ayunan ng Simbahan ang mga maling aral kahit siya na lamang mag-isa ang naninindigan dito.  Halimbawa ay ang divorce bill na isinusulong ngayon sa kongreso.  Ang pagsasama ng mag-asawa na pinagbuklod ng Sakramento ng Kasal ay sagrado.  May mga kadahilanang sinasang-ayunan ang Simbahan upang ipawalang bisa ang kasal ngunit nanatili itong matatag sa panininidigang "Ang pinasama ng Diyos ay huwag paghiwalayin ng tao." Ang panghuli ay ang usapin ng abortion na alam naman natin ay tahasang pagpatay. Ang paalala sa atin ay maging tagapagtanggol ng buhay "mula sinapupunan hanggang natural na kamatayan." Ang buhay na ibinigay sa atin ng Diyos ay banal kaya't anumang dahilan upang ito ay kitilin ay labag sa kanyang kalooban.  Ang kahirapan dala ng lomolobong populasyon ay hindi sapat na dahilan upang ikatwiran ang pangangailangan nito.  May ibang paraan pang maaring gawin ang estado upang maibsan ang kahirapan ng mga mamamayan at hindi lamang sa pamamagitan ng pagpatay ng mga walang kamuwang-muwang na mga bata sa sinapupunan.  

Ang hindi pagsang-ayon sa mga ito ay hindi nangangahulugan ng kawalan ng pagmamahal ngunit sa halip ito ay nagpapaalala ng pagtatama ng kanilang kamalian at pagbabalik-loob sa Diyos.  Huwag sanang masaktan ang mga taong iba ang kanilang paniniwala sapagkat bahagi ito ng pagiging propeta nating lahat bilang isang Simbahan...  ang manindigan sa katotohanan!  Ito ang ating Kristiyanong pagsaksi.  Ang tunay na propeta ay nanininigan sa katotohanan kahit mag-isa na lamang siyang nakatayo:  stand for what is right even if you stand alone!  Ang sabi nga isang quote na nabasa ko: "Wrong is wrong even if everyone is doing it. Right is right even if only you are doing it!"  Hindi dapat tayo badnews para sa iba.  Ang Kristiyano ay dapat laging maging "GOODNEWS!"  Tandaan nating lahat na ikaw at ako ay tinatawag ni Kristo na maging tunay na PROPETA.

ANG MABUTING BALITA: Reflection for 3rd Sunday in Ordinary Time Year C - January 23, 2022 - YEAR OF MISSIO AD GENTES

Ang ikatlo na Linggo sa Karaniwang Panahon ay tinatawag nating Sunday of the Word of God.  Akmang akma ito sa buwang ng Enero na kung saan ay naideklara ito bilang Bible Month para sa buong bansa noong Enero 5, 2017 sa pamamagitan ng Proclamation Number 124. Batid natin ang kahalagan ng Salita ng Diyos sa ating buhay kristiyano.  Nagsisilbing ilaw ito upang gabayan ang ating paglalakbay sa mundong ibabaw.  Kaya nga't nararapat lang sigurong ating pahalagahan ang Salita ng Diyos sa ating buhay.  May mga taong ang tawag sa kanilang sa sarili ay "Bible Christians" ngunit nakikita naman nating hindi naaayon sa Salita ng Diyos ang uri ng kanilang pamumuhay.  Nakakalungkot lang na nagagamit ang Salita ng Diyos sa pag-aalipusta ng kapwa na may ibang paniniwala.  Sa halip na pagkakaisa ay pagkakawatak-watak ang idinudulot nito.  Gaano ba kahalaga dapat sa atin ang Salita ng Diyos?

May isang lola na nagbabasa ng Bibliya at habang siya ay nagbabasa ay pinagmamasdan siya ng kanyang apo. Manghang-mangha ang bata sa panood sa kanya.  Lumapit ito at nagtanong: "Lola, alam ko na po ang ibig sabihin ng Biblia!"  Tuwang-tuwa ang matanda at nagtanong: "Ano, yon apo?" Sagot ng bata: "Ang kahulugan ng BIBLE ay nasa limang titik nito: Basic Information Before Leaving Earth! Lola... mamamatay ka na ba?"

Kung ating pag-iisipan ang sinabi ng bata ay may makikita tayong katotohanan.  Marami sa ating mga Kristiyano ay naisasantabi ang Bibilya at hindi na napapahalagahan ito sa ating buhay espirituwal.  May oras ba akong inalalaan sa pagbabasa ng Bibliya? Baka naman may plastic cover pa ang Bibliya kong nabili o kaya naman ay namumuti na sa dami ng alikabok dahil hindi ko nagagalaw sa pinaglalagyan nito!  Kung me tiyaga kang tapusin ang libro ng paborito mong nobela o kaya naman ay wala kang sawa sa pagdodownload at pagbabasa ng mga e-books ay bakit kaya ni isang pahina ng Bibiliya ay hindi mo matagalang basahin?

May ilan sa atin, lalo na sa mga kabataan ngayon, na hindi mo maihihiwalay ang smart phones sa kanilang buhay.  Ikamamatay nila kapag tinanggal mo ito.  Pagtulog at paggising sa umaga ay dapat katabi nila ang kanilang smart phones.  Ano kaya kung ituring nating parang smart phones ang ating Biblia sa bahay?  Sabi nga ng isang post na nakita ko sa FB:  "What if we... carried it with us everywhere?.... turned back to go get it if we forgot it?... checked it for messages throughout the day?... used it in case of emergency?... spent an hour or more using it each day?"  Ang problema, marami sa atin na mas mahal ang cellphone kaysa Bible! Aminin!!!

Ano ba ang Biblia para sa ating mga Krisitiyano? Ang Bibliya ay ang SALITA NG DIYOS!  Ito ang aklat na kung saan ay ipinahayag ng Diyos ang Kanyang pag-ibig at katapatan sa tao sa pagbibigay sa atin ng kaligtasan.  Kaya nga maaaring sabihing ito ang Love Letter ng Diyos sa atin.  Ipinahahayag nito ang kanyang kalooban sa atin kung paanong sa ating Ebanghelyo ay ipinahayag ni Jesus ang Mabuting Balita sa lahat lalong-lalo na para sa mga mahihirap. "Sumasaakin ang Espiritu ng Panginoon, sapagkat hinirang niya ako upang ipangaral sa mga dukha ang Mabuting Balita. Sinugo niya ako upang ipahayag sa mga bihag na sila'y lalaya, at sa mga bulag na sila'y makakikita; upang bigyang-kaluwagan ang mga sinisiil, at ipahayag ang pagliligtas na gagawin ng Panginoon."   

Kaya para sa ating mga Kristiyano ang Biblia dapat ay GOOD NEWS!  Hindi bad news at lalong-lalong hindi fake news!  Sa panahon ngayon ng pandemya ay marahil ay kailangan natin ang mabubuting balita at hindi masasama o mali-maling balita upang mabigyan ang mga tao ng pag-asa.  Kaya nga dapat ugaliin natin ang araw-araw na pagbabasa ng Bibliya!  Maglaan tayo ng oras para dito. Kapag tayo ay nagdarasal, tayo ay nakikipag-usap sa Diyos. Sa pagbabasa ng Bibliya... Siya ang nakikipag-usap sa atin.  Idulog natin sa Diyos ang mga kahirapang nararanasan natin ngayon panahon ng pandemya at humugot tayo ng lakas at pag-asa sa kanyang mga Salita.  Ngunit hindi lang sapat na basahin ang Bibiliya. Mas mahalaga sa pagbabasa ay ang pagninilay sa Salita ng Diyos at ang pagsasabuhay nito. May mga Kristiyanong pahahangain ka dahil kaya nilang banggitin mula sa memorya ang mga kapitulo at bersikulo ng Biblia.  Ang tanong... isinasabuhay ba nila ito?  Saulo mo man ito mula sa unang pahina hanggang sa huli ngunit hindi mo pinagninilayan at isinasabuhay ay para ka lamang "wang-wang" na nag-iingay na walang mabuting nagagawa sa kaligtasan ng iyong kaluluwa at sa kaluluwa ng iba!  

At panghuli, subukan din nating ibahagi ang Salita ng Diyos sa ating kapwa.  Ito ang ating pagiging misyonero sa ating maliit na paraan.  Sa ika-500 Taon ng Pagdiriwang ng Anibersaryo ng ating bansa ay hinihikayat tayong magbahagi.  "We are gifted to give."  Naipahayag sa atin ang Mabuting Balita.  Taas noo nating sinasabing tayo lamang ang Kristiyanong bansa sa Timog-Kanlurang Asia.  Tayo lamang ang nabibiyaan nito.  Kaya't malaki rin ang inaasahan sa ating magbahagi ng mabuting balita ni Kristo.  Ang pananampalatayang mayroon tayo ay regalong galing sa Diyos, at ito rin ang regalong nais Niyang ibahagi natin sa iba.  Kung maraming oras tayong kayang sayangin sa mga walang kuwentang bagay o mga gawain na hindi naman talaga mahalaga, bakit hindi natin gugulin ang ating oras sa pagbabasa ng Salita ng Diyos at pagbabahagi nito.  Sa panahon ngayon na kung saan ay maunlad na ang teknolohiya ay dapat nating isabay ang pagpapahayag ng Salita ng Diyos.  Gamitin natin ang mga makabagong paraan tulad ng internet at social media upang mas marami pa ang marating ng Kanyang Mabuting Balita.  Basahin, pagnilayan, isabuhay at ipamahagi natin ang Salita ng Diyos!  

  

SA KAMAY NG STO. NINO: Reflection for the Feast of Sto. Nino Year C - January 16. 2022 - YEAR OF MISSIO AD GENTES

Ipinagdiriwang natin ngayon ang Kapistahan ng Sto. Nino.  Sa Tondo, na kung saan ako ay lumaki, ang Sto. Nino ang nakagisnan kong Patron bago kami lumipat sa Bo. Magsaysay na sakop na ng Parokya ni San Juan Bosco noong ako ay nasa unang taon ng aking high school.  Tandang-tanda ko pa ang kasiyahan ng kapistahang ito lalo na't ang mga bata ang bida sa mga nakakaaliw na mga palaro na isinasagawa sa mga kalsada sa araw ng pista.  May mga patimpalak at palabas sa mga entablado na kinagigiliwan ng marami sa bisperas ng kapistahan.  Siyempre ang pinakaabangan ng marami ay ang napakahabang street dance na punong-puno ng kulay at ingay!  At higit sa lahat, hindi kumpleto ang pista kung hindi ka magsisiba at sasama sa prusisyon na dala-dala mo ang personal mong imahe ng Sto. Nino.  

Ngunit ngayong kapistahang ito, katulad noong nakaraang taon, ay tahimik na namang magdiriwang ng kapistahan ang mga taga-Tundo.  Walang kainan at inuman sa kalsada, walang street dance, walang mga programa, walang palaro para sa mga bata, walang prusisyon, walang face-to-face na misa... muling ipinagbawal ang mga ito dahil sa banta ng Omicron variant ng Covid.  Patuloy na naman kasing tumataas ang bilang ng mga nagkakaroon nito. Ayon sa latest update, ang sabi sa balita ay umabot na ng 39,004 ang bilang ng mga bagong kaso kahapon, January 15.  Kaya nga hindi imposible na umabot ito ng mahigit 50,000 sa isang buwan.  

Katulad ng debosyon sa Itim na Nazareno, ang Sto. Nino ay debosyong napakalapit sa puso nating mga Pilipino.  Kung iiisipin natin ay nararapat lang sapagkat ang ating pananampalatayang Kristiyano, bilang mga Pilipino, ay naka-ugat sa Sto.  Nino. Bahagi ito ng ating kasaysayan.  Sa katunayan, ito ang unang imaheng ating tinanggap sa mga misyonero noong unang dumaong sa ating isla.  Nasa taon tayo ng pagdiriwang ng ika-500 taong anibersayo ng ating pagiging Kristiyanong Katolikong bansa at kasama nito ay ang pag-alala sa pagbibigay sa atin ng imaheng ito ng Banal na Sanggol.  

Maraming kapistahan ang Panginoong Hesus na ating ipinagdiriwang.  Ang pinaparangalan natin sa kapistahang ito ay ang kanyang Banal na Pagkabata.  Kaya nga tawag din sa kapistahang ito ay HOLY CHILDHOOD DAY.  Pinapaalala sa atin na ang ating Panginboong Hesus, katulad nating mga normal na tao, ay dumaan din sa pagkabata.  Kaya nga, ang ating binasang Ebanghelyo ay ang isang tagpo sa kanyang buhay pagkabata, ang pagkawala ay pagkatagpo kay Jesus sa templo na pinagninilayan natin sa ikalimang Misteryo ng Tuwa sa Sto. Rosaryo.  Medyo nagpasaway pa nga si Hesus sa kanyang mga magulang ng humiwalay ito sa kanila para lamang matagpuan sa loob ng templo pagkatapos ng tatlong araw at marinig ang pangangatwirang: "Bakit po ninyo ako hinahanap? Hindi ba ninyo alam na ako'y dapat na nasa bahay ng aking Ama?"  

Ang kapistahan ng Banal na Sanggol ay nagsasabi sa ating tumulad sa mga bata.  Hindi mag-ugaling bata kundi isabuhay ang magagandang katangian ng isang bata... to be childlike and not childish!  Ano bang katangian ang taglay nila?

Una ang kanilang KAKULANGAN o kawalang kakayahan.  Tulad nga ng sinabi ng kanta ng Apo Hiking Society: "Batang-bata ka pa at marami ka pang kailangang malaman at intindihin sa mundo..."  Ngunit ang kahinaang ito ang nagpapatingkad sa isang katangiang dapat taglayin ng isang kristiyano, ang PAGTITIWALA.  Ang kalakasan ng isang bata ay ang kanyang pagtitiwala sa kanyang mga magulang.  Pansinin ninyo kapag ang isang bata ay nawalay sa kanyang ina. Siguradong iiyak siya at hindi siya titigil hanggat hindi nakikita ang kanyang nanay.  Ito rin dapat ang maramdaman nating mga kristiyano kapag nalalayo ang ating kalooban sa Diyos!  At araw-araw ay dapat na ipinapahayag natin ang ating pagtitiwala sa Kanya at inaamin natin ang pangangailangan natin sa Kanya sapagkat Siya ang ating lakas sa sandali ng ating kahinaan.  

Ang pagtitiwala sa magpagkalingang awa ng Diyos ay dapat din nating isabuhay ngayong panahon ng pandemya na kung saan ay marami sa ating mga kababayan ang patuloy na naghihirap.  Ang pagkapit sa Diyos ang tanging makapagbibigay sa atin ng pag-asa upang magpatuloy sa ating buhay.  Hindi Niya tayo iniwanan.  Hindi Niya tayo pinababayaan.  Siya ang Diyos na sumasaatin at namuhay na kasama natin.

Pangalawa ay ang KAPAYAKAN at pagiging totoo sa sarili. Ang isang bata ay walang arte sa kanyang sarili, payak... simple!  Kung may mga bata mang maarte sa buhay ay sapagkat natutunan niya iyon sa mga nakatatanda.  Ang isang bata ay madaling umamin sa kanyang pagkakamali.  Ang matatanda ay laging "in denial" sa kanilang mga pagkukulang.  Lagi nilang makikita ang kamalian ng iba ngunit hindi ang kanilang mga sarili.  Kaya nga't kakambal ng kapayakan ay ang pagpapakumbaba na kung saan ay kaya nating ibaba ang ating kayabangan at aminin ang ating mga pagkukulang at kamalian.  

Nawa ang Kapistahan ng Sto. Niño ay magtulak sa ating magtiwala sa Diyos at maging mapagkumbaba sa Kanya.  

Saksi tayo sa mga nangyari nitong nakaraang taon. Hindi lang pandemiyang dala ng COVID19 ang nagpahirap sa atin.  Tinamaan din tayo ng mga bagyo, pagbaha at paglindol.  Marami ngayon ang walang tahanan at ari-arian.  Marami ang lugmok sa kahirapan at walang kasigurahan ang pamumuhay.  Ngunit ang pangyayaring ito ay nagbigay daan din upang lumabas ang malasakit at kabutihan ng ating mga kababayan.  Marami ang nagsasakrisiyo ngayon at patuloy pa rin ang pagtulong sa mga nangangailangan.  

Ang debosyon sa Sto. Nino ay makapagbibigay sa atin ng lakas upang muli nating ibalik ang ating malakas na pagtitiwala sa Diyos sa gitna ng hirap at dalamhati.  Huwag din tayong matakot tumulong at magbahagi.  At tandaan natin na kapag tayo ay nagbibigay, bagamat nabubutasan ang ating bulsa, ay napupuno naman ng kagalakan ang ating puso kaya't ipagpatuloy natin ang pagpapakita ng kabutihan sa ating kapwa. Maging mapagkumbaba tayo sa pagtulong sa iba. 

Tandaan nating lahat tayo ay minsan nang dumaan sa ating pagkabata. Ngunit hindi dahilan ang ating pagiging matanda upang hindi na isabuhay ang mga magagandang katangian taglay nila.  Sa katunayan, lahat tayo ay bata sa mata ng Diyos.  Lahat tayo ay NIÑO na nangangailangan ng Kanyang gabay at pagkalinga.  Tandaan lang natin na tayong lahat ay nasa kamay ng Sto. Nino. Tayo ay nasa Kanyang mapagpalang kamay.  Hindi Niya tayo pababayaan.

Maligayang Kapistahan ng Sto. Niño sa ating lahat! VIVA PIT SEÑOR!

ANAK NA KINALULUGDAN NG AMA: Reflection for the Feast of the Lord's Baptism Year C - January 9, 2022 - YEAR OF MISSIO AD GENTES

Ngayon ay ika-9 ng Enero, Kapistahan ng Pagbibinyag ng Panginoon.  Ngunit ipinagdiriwang din natin ngayon ang kapistahan ng TRASLACION ng Poong Nazareno.  Noong nakaraang mga taon ay nasaksihan natin ang maladagat na mga tao na sumasama sa pagdiriwang na ito.  Bago tumama ang pandemya ay puno ng ingay at saya ang paligid ng simbahan ng Quiapo.  Ngayong panahon ng pandemya ay dalawang taon ng tahimik ang lugar.  Walang ingay.  Walang saya.  May mga pulis na nakabantay upang harangin at paalisin ang mga debotong magtatangkang magtipon-tipon sa paligid ng simbahan.  Nakakalungkot ngunit ito ang isa sa mga masamang naidulot ng Covid19 sa ating pananampalataya.  

Ang Traslacion ay ang ang taunang paggunita sa paglilipat ng Imahe ng Poong Nazareno mula sa Luneta patungong Simbahan ng Quiapo.  Hindi ito ang Kapistahan ng Nazareno, sapagkat ang paggunita sa paghihirap ni Jesus ay ginagawa natin tuwing Biyernes Santo.  Hindi rin ito kapistahan ng Quiapo sapagkat ang patron ng Simbahan ng Quiapo ay si San Juan Baustista.  Ito ay isang malaking pagdiriwang na may anyong kapistahan dahil sa dami ng mga debotong nakikibahagi taon-taon.  Saan ka nga ba naman makakakita ng uri ng pananampalatayang ipinakikita ng mga deboto ng Poong Nazareno?  Mahigit isang milyong taong parang along sumasabay, dumuduyan at nagpapagalaw sa andas ng Poong Nazareno.  Hindi maikakaila ang mga tunay na debotong nabiyayaan ng Kanyang mahimalang tulong.  Hindi rin maikakaila ang maraming taong binago ang buhay ng Poon. Mula sa magulong buhay tungo sa mapayapang pamumuhay, mula sa pagiging makasalanan tungo sa kabanalan, lahat sila ay may magandang kuwentong maibabahagi sa pakikipagtagpo nila sa Poong Nazareno.  Sila ang mga debotong namamanata sa Poon. 

Ngunit kung may mga tunay na deboto ay mayroon din namang mga "debote" kung tawagin.  Sila naman ang nag-aakala na ang pagsunod sa Nazareno tuwing "traslacion" ay sapat na upang matanggal ang kanilang kasanalan kaya't pagkatapos ng kapistahan ay balik uli sa dating pag-uugali at buhay... "debote" uli!  Wala silang pinagkaiba sa mga "kristiyanong paniki" kung tawagin. 

Tatlong pari ang nag-uusap tungkol sa isang malaking problema sa kanilang mga parokya: na ang kisame ng kanilang mga simbahan ay pinananahanan ng mga paniki.  Ang sabi ng isa: "Ah, ang ginawa ko ay bumuli ako ng air-gun at pinagbabaril ko ang mga paniki para mabulabog sila.  Nag-alisan naman, kaya lang bumalik uli at nagsama pa ng kanilang mga tropa!"  Ang sabi namang pari, "Ako naman, bumili ng pang chemical spray.  ginamit ko ito at simula ay effective naman.  Marami ang namatay ngunit may mga naiwan. Ang masaklap ay na-immune ang mga ito at maging ang kanilang mga naging anak at apo ay di na tinatablan ng chemical."  Pagyayabang na sabi ng pangatlong pari: "Ako simple lang. Di ako ganong gumastos! Kumuha lang ako ng tubig.  Binasbasan ko ito.  Bininyagan ko ang mga paniki at pagkatapos ay nagliparan palabas ang mga paniki at hindi na muling bumalik sa simbahan!"  

Marami sa ating mga Katoliko ay walang pinagkaiba sa mga paniking winisikan ng tubig!  Pagkatapos mabinyagan ay palipad-lipad na lamang sa labas ng simbahan at ayaw ng pumasok!  Nakalulungkot ngunit ito ang katotohanan: maraming Katoliko ang kristiyano lamang sa "baptismal certificate", nabinyagan ngunit hanggang doon na lamang.   Ano nga ba ang kahulugan ng binyag para sa ating mga Kristiyano?  

Bagamat may malaking pagkakaiba ang Binyag na tinanggap natin sa Binyag na ibinigay kay Jesus ni Juan Bautista ay makakakitaan natin ito ng parehong aral.  Ang Kapistahan ng Pagbibinyag kay Jesus ay tinatawag na ikalawang Epipanya sapagkat dito ay muling ipinakilala ni Jesus ang tungkol sa kanyang sarili. Kung sa unang Epipanya ay ipinahayag Niyang Siya ang tagapagligtas ng sanlibutan sa ikalawang Epipanya ay ipinakilala niya ang kanyang "identity" bilang "Anak na kinalulugdan ng Diyos" na nakiisa sa ating abang kalagayan. 

Ito ang mensahe ng Kapistahan ngayon: Una, si Jesus na Anak ng Diyos, na walang bahid na kasalanan, ay nakiisa sa ating mga makasalan sa pamamagitan ng pagtanggap ng binyag ni Juan na isang binyag ng pagsisisi ng kasalanan!  Ikalawa, sa pagbibinyag ni Jesus ay sinimulan na Niya ang kanyang misyon na hayagang pangangaral ng paghahari ng Diyos.  At ikatlo, ipinahayag nito na Siya nga ang bugtong na Anak na lubos na kinalulugdan ng Diyos. 

Ano ang itinuturo nito sa atin?  Una, sana ay pahalagahan natin ang ating Binyag na kung saan ay inampon tayo ng Diyos bilang mga tunay na anak at kapatid ni Jesus at isabuhay natin ang ating pangako na tatalikuran ang kasalanan at mamumuhay bilang mga tunay na anak ng Diyos.  Ikalawa, ang ating binyag ay pagsisimula ng ating misyon bilang mga anak ng Diyos na sana ay "isigaw" din natin na tayo ay mga Kristiyano sa pamamagitan ng isang buhay na marangal at banal.  Ikatlo, sikapin natin na sa lahat ng sandali ay lagi tayong maging kalugod-lugod sa harapan ng Diyos.  Madali ang maging tao pero mahirap ang magpakatao. Puwede rin nating sabihing madaling maging Kristiyano ngunit mahirap ang magpaka-kristiyano. Madali sapagkat buhos lang tubig sa ulo ang kinakailangan. Mahirap sapagkat nangangahulugan ito ng paglimot sa sarili at pamumuhay na katulad ni Jesus na puno ng sakripisyo at paglilingkod sa iba. 

Sana, hindi lang hanggang "baptismal ceritficate" ang ating pagiging kristiyano.  Sana hindi lang tayo mga "Kristiyanong Paniki".  Sana, ay maging tunay tayong mga anak ng Diyos, kapatid ni Kristo, lubos na kinalulugdan ng Ama!  Ngayong tayo nasa ika-500 Taon ng Pagdiriwang ng Ating Pananampalatayang Kristiyano ay  ipakita natin ang isang pananampalatayang punong-puno ng buhay!  Isang pananampalatayang masigasig at napapatunayan sa gawa.  Isang pananampalatayang may pakialam sa mga nangyayari sa ating lipunan at nagtataguyod na mga saksi ng Simbahan.  Isang pananampalatayang kinalulugdan ng Ama sa Kanyang mga anak. 

ANG HANDOG NG MGA PANTAS: Reflection for the Solemnity of the Epiphany - Year C - January 2, 2022 - YEAR OF MISSIO AD GENTES

Happy Three Kings sa inyong lahat!  Alam n'yo bang MALI ang pagbating ito?  Una, hindi naman sila talaga HARI.  Sa binasa nating Ebanghelyo ayon kay San Mateo ay wala namang binanggit na mga hari ang bumisita kay Jesus.  Ang sabi sa Ebanghelyo, sila ay mga PANTAS na nagmula sa silangan, mga taong matatalino at may kakaibang kaalaman sa siyensya na may alam sa pakahulugan ng mga bituin sa kalawakan.  Sa ingles sila ay tinaguriang "wise men."  Ikalawa,  hindi sila TATLO.  Wala namang binanggit na bilang ng mga pantas si San Mateo.  Ang sinabai ni San Mateo ay may tatlong regalong inihandog ang mga pantas nang matagpuan ang sanggol na Jesus sa sabsaban. Kaya't maaari silang higit pa sa tatlo.  Ikatlo, ay parang hindi angkop ang salitang HAPPY sa ating pagbati.  Bakit kamo? Sapagkat mukhang hindi na masasaya ang mukha ng marami sa atin!  Marahil  naubos na ang pera noong nakaraang Pasko at Bagong Taon! Idagdag pa natin ang perwisyong dala ng Covid19 na kung saan ay lumalaki na naman ang bilang ng mga tinatamaan ng virus na ito.  Hindi rin "happy" ang marami sa ating mga kapatid na nasalanta ng bagyong Odette.  Maraming buhay ang nawala, maraming bahay ang nasira, maraming pangarap ang naglaho! 

Kaya nga ang tamang pagbati pa rin ay MERRY CHRISTMAS! Sapagkat ngayon ay bahagi pa rin naman ng panahon ng Pasko.  Sa katunayan, sa ibang bansa, ang tawag dito ay ikalawang Pasko at sa araw na ito sila nagbibigayan ng regalo.  Kaya ang mga ninong at ninang na tinaguan ang kanilang mga inaanak ay hindi pa rin ligtas ngayon. Ibig sabihin puwede pang habulin ang mga ninong at ninang na nagtago noong nakaraang December 25.  

Ang tamang pagtawag sa kapistahang ito ay EPIPANYA na ang ibig sabihin ay PAGPAPAKITA.  At ano ba ang nais ipakita o ipahayag sa atin ng kapisthang ito?  Una sa lahat, ito ay pagpapakita na si Jesus ang tagapagligtas ng lahat maging ng mga hentil.  Ang sabi ni San Pablo sa kanyang sulat sa mga taga-Efeso: "sa pamamagitan ng Mabuting Balita, ang mga Hentil, tulad din ng mga Judio, ay may bahagi sa mga pagpapalang mula sa Diyos; mga bahagi rin sila ng iisang katawan at kahati sa pangako ng Diyos dahil kay Kristo Hesus."  Ang mga pantas ay nagmula sa silangan, ibig sabihin ay hindi sila mga Hudyo.  Ipinapakita ng kapistahang ito na si Jesus ay tagapagligtas ng lahat.  Ikalawa, ipinakita nito kung sino si Jesus sa pamamagitan ng kanilang tatlong handog na ginto, kamanyang at mira.  Ang ginto na sumasagisag sa "royalty" ay kumakatawan sa pagkahari ni Jesus, ang kamanyang na karaniwang inihahandog sa templo  ay sa sumasagisag naman sa kanyang pagka-Diyos at ang mira na ipinapahid sa mga patay ay sumasagisag sa kanyang pagiging tao na kung saan ay mararanasan niya rin ang paghihirap at kamatayan. Ikatlo, ipinapakita ng kapistahang ito na ang pagmamahal ay nabibigyang katuturan sa pamamagitan ng PAGBIBIGAY.  Na ang pagiging tunay na pantas ay wala sa halaga ng regalong inihahandog kundi sa pagmamahal na kalakip ng taong nagbibigay nito.

Hindi ko alam kung pamilyar kayo sa kuwentong "The Gift of the Magi" ng isang manunulat na nagngangalang O. Henry noong taong 1905.  Una kong narinig ang kuwentong ito sa aming English Literature Class noong ako ay nasa high school.  Ito ay kuwento ng mag-asawang Jim at Della na nagplanong magregalo sa isa't isa sa araw ng Pasko.  Sapagkat mahirap ang buhay noon ay kinapos ang kanilang budget sa pagbili ng regalo.  Naisipan ni Jim na regaluhan si Della ng magandang suklay para s kanyang mahabang buhok.  Sapagkat kapos sa budget ay ibinenta n'ya ang kanyang relong de kadena na minana n'ya pa sa kanyang magulang.  Naisipan naman ni Della na regaluhan si Jim ng isang bagong chain o kadena para sa kanyang relo sapagkat nakita n'ya kung paano pinahahalagahan ni Jim ang manang ito mula sa kanyang mga magulang.  Ngunit dahil kapos din sa budget ay naisipan n'yang ipaputol ang kanyang mahabang buhok at ipagbili ito upang mabili ang nais niyang iregalo kay Jim.  Pasapit ng araw ng Pasko, pag-uwi sa bahay ay nagulat si Jim ng makita niyang maikli na ang buhok ng kanyang asawa.  Umiiyak na nagpaliwanag ito na kailangan n'ya itong gawin upang makabili ng regalo para sa kanya.  Nang buksan ni Jim ang regalo ni Della ay napangiti ito.  Isang magandang kadena para sa kanyang relo na wala ng pagbabagayan dahil ibinenta na ni Jim ang kanyang pinakaiingatang minanang relo.  Sinabi niya ito sa kanyang asawa at kapwa sila napaiyak, hindi gawa ng lungkot sapagkat tila baga nawalan ng saysay ang kanilang mga regalo, ngunit sa tuwa dahil nadama nila ang pagmamahal nila sa isa't isa dahil sa sakripisyong kanilang ginawa upang mapaligaya ang isa't isa.

Ang mga tunay na  WISE MEN ay ang mga taong nakakaunawa na "sila rin ay mga regalo!"  Si Jim at si Della ay tunay na mga pantas sapagkat nabatid nila na hindi mahalaga ang materyal na handog ngunit higit na mahalaga ang pagmamahal nila sa isa't isa na ipinakita ng kanilang "selfless sacrifice" para sa isa't isa.  Sila ang mga tunay na regalo para sa isa't isa!  We are gifts and WE ARE GIFTED TO GIVE!  Ang slogan ng ika-500 Anibersaryo ng Pagsisimula ng ating Pananampalatayang Kristiyano ay "We are Gifted to Give!"  Hinahamon tayo ng ating Inang Simbahan na maging regalo para sa isa't isa.  Hinihimok tayong labanan ang ating pagiging makasarili at matuto tayong magbigay!  Ang ating pananampalatayang tinanggap ay hindi lang para sa atin.  Ito ay tinanggap natin sa Diyos upang ipamahagi sa iba.  Kaya nga ang tawag din sa taong ito ay Year of Missio Ad Gentes, salitang latin na nagsasabing tayong lahat ay may misyon sa ating kapwa. 

May magandang ginawa ang mga pantas pagkatapos nilang makita ang sanggol at pagbawalan ng anghel sa panaginip, nag-iba sila ng landas. Hindi sila bumalik kay Herodes. Marahil oras na, na tulad ng mga pantas, na talikuran natin ang DATING DAAN at tahakin ang BAGONG DAAN! Huwag na nating balikan ang malawak na daan ng masasamang pag-uugali at pilitin nating tahakin ang daang makitid ng pagbabagong-buhay! Ang kaligtasang regalo ni Jesus ay para lamang sa mga matatalino tulad ng mga "wise men.  At ang mga tunay na "WISE MEN" ay tuloy-tuloy sa "paghahanap" sa Kanya.  "Wise men still seek Him."  Araw-araw nating hanapin ang Diyos sa ating buhay.    

MARIA: TAGAPAGDALA NG DIYOS AT BIYAYA: Reflection for the Solemnity of Mother of God and New Year 2022 - January 1, 2022 - YEAR OF MISSIO AD GENTES

Isang mapayapa at puno ng pag-asang bagong taon sa inyong lahat! Ang pagpasok ng taong 2022 ay dapat magdulot sa atin ng pag-asa sa kabila ng maraming pahirap na ibinigay sa atin ng panahon ng pandemya.  Sa katunayan ay nagpapatuloy pa rin ang pahirap na dala nito dahil sa banta ngayon ng bagong covid19 variant na Omicron.  Noong nakaraang Disyembre 29 ay nakapagtala ng 889 na new confirmed cases an DOH.  Senyales ito na unti-unti na namang tumataas ang Covid infections sa ating bansa.  Ngunit sa kabila nito, maraming pa rin sa atin ang positibo sa pagharap sa bagong taon. Sa survey na ginawa ng SWS noong Dec. 12-16, 2021,  93% sa ating mga Pilipino ay sasalubungin ang taong 2022 na puno ng pag-asa!  Marami pa rin ang umaasa na malapit na matatapos rin ang kahirapang nararanasan natin ngayon. Ngunit hindi lang naman ang pandemyang ito ang ating pasanin.  Isama na rin natin dito ang maraming alalahanin sa buhay na nagdudulot sa atin ng walang kasiguruhan kung ano ba ang mangyayari  ngayong taong 2022.  Ngunit tulad nga ng nabasa ko ay walang naibibigay na mabuti ang labis na pag-aalala: "Worrying does not take away tomorrow's troubles, it takes away today's peace!"

Bagong taon... bagong buhay... bagong pag-asa!  Marami tayong dapat baguhin sa taong ito.  May nakasalubong akong kaibigan na may kasamang babaeng balingkinitan ang katawan.  Tuwang-tuwa siya ng makita ako at ibinida sa akin ang kanyang kasuotan.  "Pare, tingnan mo 'tong polong suot ko... bago yan! Itong pantalon ko... bago rin yan.  Itong sapatos ko, relo at kuwintas.... bago lahat 'yan!" Sabi ko sa kanya: "Ang galing naman pare! Talagang new year na new year ang dating mo ah! Bago lahat.... teka sino nga pala yang kasama mong seksi at magandang dilag?"  "Ay siya nga pare, nakalimutan kong ipakilala ang misis ko sa 'yo.... BAGO din yan!" hehehe...  

Ano ba ang bagong meron ka ngayong bagong taon?  Ang pagsusuot ng mga bagong damit at pagkakaroon ng mga bagong kasangkapan ay sumasagisag na nais nating tanggalin ang luma, na marahil ay puno ng kamalasan, at palitan natin ng bago, na magbibigay sa atin ng suwerte at kapalaran!    

Ano sa palagay mo? Susuwertehin ka ba sa taong ito?  Maaalis ba natin ang malas ngayong taong ito? Aminin natin na ang gusto nating lahat na mangyari sa taong ito ay alis malas... pasok buenas!  Kaya't kahit na bawal ay hindi pa rin mawawala ang pagpapaputok sa pagsalubong sa bagong taon. Naniniwala kasi tayo na na itinataboy ng ingay ng mga paputok ang masasamang espiritu na nagdadala ng kamalasan.  Ngunit sa ating mga nanampalataya ay ito ang dapat nating tandaan:  "Hindi po ingay ng paputok ang magpapalayas sa mga demonyo.  Ang magpapalayas sa mga demonyo ay: taimtim na pagdarasal, madalas na pakikiisa sa Sakramento ng Eukaristiya at Kumpisal, pag-iwas sa kasalanan maliit man o malaki at madalas na pagdalaw at pagdedebosyon sa Banal na Sakramento."    

Paano ba papasok sa atin ang buenas o suwerte?  Marami sa atin ang ginagawa ang lahat ng paraan para magpapasok ng suwerte. Nariyan na ang pagbuo ng 12 prutas na bilog. Sigurado akong meron kayo nyan sa inyong lamesa sa pagpalit ng taon. Pero dapat nating tandaan, "Hindi mga prutas ang mag-aakyat ng blessings sa buhay mo.  Ang makapagbibigay ng blessings sa buhay mo ay si Jesus lamang at wala ng iba!"  Nariyan na ang pagbili ng tikoy! Para daw mas malagkit ang kapit ng swerte! Nariyan na ang pagsusuot ng damit na kulay pula at siyempre ang polka-dots na sumisimbolo sa pera; mas maraming polka-dots, mas maraming pera ang makukuha.  

Masama bang sumunod sa mga pamahiing ito? Hindi naman siguro basta't hindi namin kalilimutan na ang kapalaran ng tao ay hindi nakasalalay sa anumang pamahiin kundi sa pagtanggal ng kanyang masasamang pag-uugali at matapat na pagsunod sa kalooban ng Diyos.  Katulad ng isang sisidlang may lamang maruming tubig, hindi natin ito maaring lagyan ng bago at malinis na tubig.  Nararapat munang tanggalin ang luma at marumi. Ano ba ng mga masasamang pag-ugali na maari kong tanggalin sa pagpasok ng taong ito?  Naririyan ang inggit sa kapwa, pagtatanim ng galit at sama ng loob, pagiging maramot, pagkakalat ng tsismis o pagiging "Marites",  panlalait sa kapwa, pagiging mayabang at pagiging sinungaling.  Marahil mayroon pa kayong maidaragdag... kayo na ang bahala sa nais ninyong tanggalin.  Dahil pagkatapos nito ay dapat naman nating punuin ng pagpapala ang ating buhay.

At dito ay ibinibigay sa atin ang Mahal na Birheng Maria upang ating maging huwaran. 

Kaya marahil ang unang araw ng taon ay laging nakatuon sa pagdiriwang kapistahan ni Maria bilang Ina ng Diyos.  Napuspos ng pagpapala ang Mahal na Birheng Maria sapagkat napili siya sa lahat ng mga babae upang maging Ina ng anak ng kataas-taasang Diyos.  Sa katunayan ay ipinapahayag natin ito sa ating panalangin; "Hail Mary, full of Grace, the Lord is with you!"  Bakit napuspos si Maria ng biyaya?  Sapagkat ang Panginoon ay sumasakanya!  Literally, ito ay totoong nangyari sa kanya sapagkat dinala si Jesus sa kanyang sinapupunan.  Ang tawag namin d'yan sa Griego ay THEOTOKOS, the bearer of God, tagapagdala ng Diyos! Sinasabi nito sa atin na dapat ay sikapin din nating "dalhin si Kristo" sa ating pagkatao.  Punuin natin ang ating buhay ng grasya ng Diyos katulad ni Maria kung nais nating pagpalain ng Panginoon ang ating buhay.  Tinanggap na natin ang biyayang ito noong tayo ay bininyagan.  Taglay natin si Kristo maging sa ating pangalan.  Ang kulang na lamang marahil ay isabuhay natin ito sa pamamagitan ng pagtupad sa kanyang kalooban.  Si Maria ay bukod na pinagpala dahil sa kanyang matapat na pagsunod sa kalooban ng Diyos.  

Malaking hamon ito sa atin sa pagpasok ng bagong taon sapagkat sa simula pa lang ay may problema na tayong kinahaharap.  Parang napakahirap isakatuparan ang kalooban ng Diyos sa ating sitwasyon ngayon na marami sa atin ang naghihikahos sa buhay gawa ng pandemyang ito.  Ngunti manalig tayo ng may pag-asa.  Tandaan natin na tayo ay nasa taon ng pagdiriwang ng ika-500 Anibersaryo ng Paghahatid ng Pananamplatayang Kristiyano sa ating bansa.  Pinapaalalahanan tayo na wala tayong dapat ipangamba sapagkat hindi tayo pinababayaan ng Diyos.  Maraming pagsubok na hinarap at patuloy na hiniharap ang ating Simbahan ngunit hanggang ngayon ay nananatili pa rin itong matatag at patuloy na gumaganap sa kanyang misyon.  Ang paalala sa atin ay "We are gifted to give!", na tayong lahat ay biniyayaan ng Diyos upang magbigay ng pag-asa sa ating kapwa!  

Nasa atin na ang "BIYAYA", walang iba kundi si Jesus, kinakailangan na lang natin itong ibahagi sa iba!  Sa pagpasok ng bagong taon nawa ay maging mas mabubuting tao tayo at mas tapat na mga Kristiyano.  Sa ganitong paraan lang natin makakamit ang tunay na kapayapaan at kaligayahan na hanggang ngayon ay patuloy pa rin nating inaasam.  Nawa ay pagharian tayo ng Kristo sa taong ito ng 2022.  

Isang Masagana, Mapagpala at Mapayapang Bagong Taon sa inyong lahat!

MARANGAL AT BANAL NA PAMILYA: Reflection for the Feast of the Holy Family Year C - December 26 - YEAR OF MISSIO AD GENTES

Lahat tayo ay tumanggap ng isang mahalagang regalo noong araw ng Pasko.  Siya ay ang "Emmanuel",  ang Diyos na nanirahan sa piling natin.  Niloob ng Diyos na isilang sa isang pamilya at ang pamilyang ito ay tinawag nating BANAL NA PAMILYA nina Jesus, Maria at Jose. 

May isang guro na nagtuturo sa mga bata ng tungkol sa kalagayan ng mga isinisilang ng bata sa mundo.  Sinabi ng guro na sa panahon ngayon ay mas marami ang ipinapanganak na kambal.  Nagtanong ang isang batang lalaki; "Bakit po titser?"  Agad siyang sinagot ng isang kapwa mag-aaral na babae: "Titser alam ko po ang sagot... Yun ay sapagkat natatakot ang mga batang ipanganak silang nag-iisa sa pamilya."  

Kung pagninilayan natin ang sagot ng batang babae ay mauunawaan natin ang katotohanang nangyayari ngayon sa kasalalukuyan tungkol sa pamilya, na ang Pilipinong pamilya ay dumaraan sa matinding krisis kaya't marahil ay natatakot ang mga batang isilang na mag-isa.  Una na d'yan ang masamang epektong dala ng pag-aproba sa RH bill, tulad ng contraception at abortion. Sa ngalan ng pagtataguyod ng kalusugan, o pagpaplano ng pamilya ay matalinong naitataguyod ang unti-unting pagsira sa kabanalan ng buhay at pamilya! Kalimitang binubunton ang sisi sa lumolobong populasyon, mga sakit na dulot ng hindi safe na sex, kahirapan ng buhay. Ngunit kung atin lamang susuriing malalim ay hindi ito ang ugat ng mga problema. Ito ay mga epekto lamang ng hindi paggalang sa "buhay" na kaloob ng Diyos sa atin.  Nariyan na rin ang pisikal at emosyonal na pang-aabuso sa mga miyembro ng pamilya.  At higit sa lahat napipinto na ang pagpapawalang bisa sa kasal ng mag-asawa sa pamamagitan ng DIVORCE. 

Tandaan natin na ang pamilya ay binubuo ng mga tao na kawangis ng Diyos. Ang paglapastangan sa karapatan at dignidad ng bawat tao ay paglapastangan sa karangalan at kabanalan ng pamilya!  Ang pamilyang Pilipno ay pamilyang MARANGAL AT BANAL.  Marangal sapagkat hindi salapi o kayamanan ang nagsasabi kung masaya ba ang isang pamilya o hindi.   Ang sabi nga ng isa nating kawikaan: "Aanhin mo ang isang mansiyon kung ang nakatira ay kuwago.  Mabuti pa ang kubo kung ang nakatira naman ay TAO." Marangal ang pamilyang Pilipino kung pinapairal ang rispeto at itinataguyod ang pamumuhay moral nito.  

Tatlong letrang "P" ang dapat na tandaan natin kung ano ba ang dapat na pahalagahan ng isang Pilipinong pamilya.  Ang pinakamababa na dapat ihuli ay ang PERA.  Mahalaga ang pera para sa ikabubuhay ng pamilya ngunit hindi ito ang pinakamahalaga.  Hindi garantiya ang kayamanan upang sabihing maaayos ang isang pamilya.  May mas mataas pa dito at ito naman ang PRESENSIYA.  Ang presensiya ng bawat miyembro ng pamilya sa isa't isa ay mahalaga.  Ang mga magulang ay dapat nakikita ng mga anak at ang mga anak naman ay dapat nararamdaman ang pagmamahal ng mga magulang.  Balewala ang PERA kung wala namang PRESENSIYA!  At ang pinakamahalaga sa lahat ay PANALANGIN.  "The family that prays together, stays together!"  Tanging ang pagbubuklod ng Diyos ang garantiya ng katatagan ng isang pamilya. Ito rin ang nagsasabi kung ang isang pamilya ay tunay na BANAL.  Ang pamilyang banal ay may takot sa Diyos at tapat na sumusunod sa kanyang mga utos at kalooban.  

Ang Banal na pamilya nina Jesus, Maria at Jose ay modelo sa atin upang pamarisan ang kanilang tapat na pagsunod sa kalooban ng Diyos.  Kahit na batid nilang si Jesus ay ang Anak ng Diyos ay matapat pa rin nilang tinupad ang isinasaad ng batas at dinala si Jesus sa templo upang iaalay.  Mapagkumbaba nilang sinunod ang plano ng Diyos at ginabayan ang batang Jesus sa kanyang paglaki.  

Ipanalangin natin na sana ay mapanatili ang karangalan at kabanalan ng bawat pamilya.   Ang Banal na Pamilya nina Jesus, Maria at Jose ay dapat laging magpaalala sa atin na sa kabila ng kahirapan sa buhay, sa kabila ng maraming pagsubok na hinaharap ang pamilyang Pilipino ay dapat manatili itong nakasentro sa Diyos. Hindi perpekto ang Banal na Pamilya ngunit dahil sa narooon si Jesus, ang Emmanuel... ang DIYOS NA SUMASAATIN, ay narating nito ang karangalan at kabanalan! Tanging ang pamilyang pinaghaharian ni Kristo at ng Kanyang pag-ibig  ang matatawag nating MARANGAL AT BANAL NA PAMILYA!

KAGALAKAN KAY KRISTO: Reflection for 3rd Sunday of Advent Year C - December 12, 2021 - YEAR OF MISSIO AD GENTES

Ang kulay ng Adbiyento ay lila o violet na makikita natin sa mga kandila ng Korona ng Adbiyento. Ngunit kapansin-pansin ang nag-iisang rosas o pink na kandila na ating sinindihan ngayong ikatlong Linggo ng Adbiyento.  Kaya nga maaaring tawaging "Pink Sunday" ang araw na ito!  Walang itong halong pamumulitika ngunit dapat lang na "pink" ang tawag sapagkat may may mahalagang simbolismo itong ipinahahayag.  Ang kulay na rosas ay simbolo ng pag-asa at kagalakan kaya nga ang araw na ito ay araw ng kasiyahan!

Ang tawag sa Linggong ito ay "Gaudete Sunday" na ibig sabihin ay "Rejoice!" o magsaya!  Ang kulay ng Kuwaresma ay violet rin ngunit iba ito sa kulay ng Adbiyento.  Totoong tulad ng Kuwaresma, ang kulay lila ng Adbiyento ay nangangahulugan ng pagbabalik-loob ngunit ang kandilang kulay rosas ay nagsasabi sa ating may kagalakang taglay ang panahong ito.  Masaya tayo sapagkat papalapit na ang paggunita sa pagsilang ng ating Panginoon.  Masaya tayo sapagkat  Siya ay darating muli tulad ng Kanyang ipinangako.  Ngunit paano bang maging masaya ang isang Kristiyano?  

Minsan, sa isang klase ng "homiletics" (kung saan ay pinag-aaralan naming mga pari kung paano magbigay ng homily o sermon sa misa) ay sinabi ng isang propesor. "Kapag kayo'y nagtuturo tungkol sa langit, hayaan ninyong magliwanag ang inyong mga mukha! Ipakita ninyong kayo ay masaya! Kung kayo naman ay nagtuturo tungkol sa impiyerno... ay sapat na ang pagmumukha ninyo ngayon! hehehe... 

Ano ba ang pagmumukha mo ngayon? Langit ba o impiyerno? May ilang nagsasabing ang relihiyon daw natin ay isang "malungkot na relihiyon." Kapag naging seryosong Kristiyano ka raw ay marami na ang bawal na dapat mong iwasan. Bawal na ang alak, babae, sugal at iba pang masasamang bisyo! Totoo nga naman! Kung seryoso ka sa pagiging Kristiyano mo ay dapat mong iwanan at iwasan ang mga ito. Pero hindi ibig sabihin na dapat kang maging malungkot! Ang sinasabing kasiyahan na dulot ng mga bisyo at makamundong bagay ay panandalian lamang.  Kaya nga't kung tunay na kaligayahan ang hanap mo ay hindi mo matatagpuan sa mga inaalok sa iyo ng mundo. Ang tunay na kaligayahan ay sa Diyos lamang matatagpuan. Kaya nga't ang panawagan sa ikatlong Linggo ng ating paghahanda sa Pasko ng Pagsilang ay: "Magalak kayong lagi sa Panginoon!" 

Ang kasiyahan ng Pasko ay wala sa magagarang dekorasyon, masarap na noche buena o maingay na pagdiriwang. Ang kasiyahan ng Pasko ay matatagpuan lamang kay Kristo! Kaya't wag kang mangamba kung labindalawang araw na lang ay wala pang laman ang iyong bulsa. 'Wag kang matakot kung wala ka pa ring regalong naihahanda. Ang sabi ni San Pablo sa ikalawang pagbasa: "Malapit nang dumating ang Panginoon. Huwag kayong mabalisa tungkol sa anumang bagay!" 

Ano ba dapat ang dahilan ng hindi natin pagkabalisa? Sinagot ito ni Propera Zofonias sa unang pagbasa: “Huwag kang matakot, Sion; huwag manghina ang iyong loob. Nasa piling mo ang Panginoong iyong Diyos..." At ano ang dapat nating gawin upang maipakitang ang Diyos nga ay nasa ating piling? Maipapapakita natin ito sa paggawa ng kabutihan at pamumuhay na makatarungan. Mamuhay tayo bilang mga tunay na Kristiyano. Pangatawanan natin ang pagtataglay ng pangalan ni Kristo. 

Praktikal ang mga salitang binitawan ni Juan Bautista ng siya ay tanungin ng mga taong lumapit sa kanya kung paano paraan ng pagbabalik-loob sa Diyos ang maari nilang gawin sa Ebanghelyo: “Huwag kayong sumingil nang higit sa dapat singilin... Huwag kayong manghihingi kaninuman sa pamamagitan ng pamimilit o ng pagpaparatang ng di totoo!" Dito nakasasalalay ang tunay na kasiyahan ng Pasko.  

May isang text akong natanggap. Isang babala at paalala: "Sa mga friends ko na hindi umiinom, nagyoyosi, nagbibisyo. Mabubuhay kang malungkot. Patay na kaming lahat... buhay ka pa! " Hindi naman ganoon kasaklap ang mabuhay ng mabuti. Ang masayang pamumuhay ay wala sa gawaing masasama.  Ang masayang pamumuhay ay pamumuhay kasama ni Kristo! Kaya nga ang panawagan sa atin: "Magalak kayong lagi sa Panginoon, inuulit ko, MAGALAK KAYO!" 

MAHIWAGANG PAGDATING: Reflection for 2nd Sunday of Advent Year C - December 5, 2021 - YEAR OF MISSIO AD GENTES

Ang Adbiyento na ang ibig sabihin ay "pagdating" ay nangangahulugan din ng "paghihintay." Hinihintay natin si Jesus darating sa ating piling.  Si Jesus ay dumating na noong "unang Pasko".  Si Jesus ay darating muli sa "wakas ng panahon" upang husgahan ang ating naging buhay.  Ngunit sa gitna ng unang pagdating at muling pagdating ni Jesus ay ang kanyang "mahiwagang pagdating" araw-araw na nangangailangan ng ating palagiang pagtanggap.  Pagtanggap sapagkat ang Adbiyento ay hindi lamang ang ating paghihintay kay Kristong darating. Ito rin ay ang paghihintay ng Diyos sa atin. Hinihintay ng Diyos ang ating pagbabalik-loob.  

May isang lumang kuwento na minsan daw ay nagpakita si Jesus sa isang mayaman at sinabing siya ay bibisita sa kanyang bahay bago magpasko. Inihanda niya ang kanyang bahay, ipinalinis sa mga katulong, nagpaluto ng masasarap na pagkain, nagbihis siya ng magarang damit.  Dumating ang araw na kanyang hinihintay.  Muling nagpakita si Jesus sa kanya at sinabing darating na siya kaya't maghanda na siya.  May kumatok sa pintuan.  Dali-dali niyang binuksan sa pag-aakalang si Jesus iyon.  Ngunit laking pagkadismaya niya ng makita ang isang pulubi na nanghihingi ng kaunting limos.  Pinagtabuyan niya ito.  Pagkatapos ng ilang oras ay muling may kumatok sa pintuan.  Muli niyang binuksan sa pag-aakalang si Jesus iyon.  Muli siyang nadismaya ng makita ang kanyang kapitbahay na nangungutang upang ipambili ng pagkain para sa kaanyang pamilya. Sinagawan niya ito at sinabing wala siyang pakialam kung mamatay sila sa gutom.  Muli siyang naghintay at sa katahimikan ng paligid ay may mga batang nangangaroling na tumapat sa kanyang bahay.  Nagalit siya at pinagtabuyan ang mga bata at tinakot pang isusumbong sila sa barangay dahil wala silang facemask at social distancing habang kumakanta.  Lumipas ang mga oras at hindi nagpakita si Jesus.  Nakatulog siya at sa panaginip ay muli siyang tinagpo ng Panginoon.  "Lord, nagtatampo ako sa 'yo dahil inindian mo ako!"  ang sabi ng mayaman.  Sumagot si Jesus: "Hindi kita inindian! Sa katunayan ay tatlong beses kong sinubukan na tagpuin ka ngunit ipinagtabuyan mo ako.  Tandaan mo, ang ginawa mo sa mga taong ito ay ginawa mo rin sa akin!"  

Mga kapatid, marahil ay maraming beses ng sinubukang dumating ni Jesus sa ating buhay ngunit kadalasan ay atin siyang hindi makita at maramdaman.  Marami tayong pagtangging ginawa at hindi siya tinanggap sa mga taong nangangailangan ng ating pagmamahal at pag-aaruga.  Marami tayong pagkukulang at kalabisan sa ating mga sarili na dapat nating ayusin.  Kaya nga ito ang panawagan ni Juan Bautista sa kanyang pangangaral: "Pagsisihan ninyo't talikdan ang inyong kasalanan..."  Ngunit anong uring pagsisisi ang nais niyang gawin natin?  Sa mga pananalita ni Propeta Isaias ito ay "tambakan ang bawat lambak.. tibagin ang bawat burol at bundok."  Ano ba ang ibig sabihin ng tambakan ang bawat lambak?  Sa ating buhay ay ito ang maraming pagkukulang na dapat nating punuin.  Maaaring ito ay pagkukulang natin sa Diyos tulad ng hindi natin pagdarasal o hindi pagbibigay halaga sa ating buhay espirituwal.  Maaring ito ay ang ating kakulangan sa ating pagmamahal sa ating pamilya at mga mahal sa buhay.  Maaring ito rin ay ang ating kakulangan sa ating pagpapahalaga sa ating sarili tulad ng pagkakalulon sa bisyo o kaya naman ay pagpapabaya sa ating kalusugan.  Ano naman ang pagtitibag ng bundok at burol ng ating buhay?  

Kung ang lambak ay ang ating mga kakulangan, ang bundok at burol naman ay ang ating mga kalabisan sa buhay.  Unang-una ito ay tumutukoy sa ating "kayabangan" na dapat nating supilin at tanggalin.  At isang tanda ng kayabangan ay ang "pagmumura".  Ang taong "palamura" ay taong mayabang sapagkat kapag minumura natin ang isang tao ay ipinapakita nating mas mataas tayo sa kanya at kayang-kaya natin siyang kutyain.  Kaya nga ang pagmumura ay wala dapat sa bokabularyo nating mga Kristiyano sapagkat ito ay hindi kinakikitaan ng kababang-loob bagkus ito ay nagpapakita ng pagmamataas sa sarili.  Nakakalungkot na may mga kristiyanong kinasanayan na ang mga maling pag-uugali at hindi na nakikita ang kamalian ng mga ito tulad ng pagmumura, pambabastos, pambababae, pananakit sa kapwa at pagpatay. Alam nilang mali ngunit pinapanigan pa nila.  Nakakalungkot sapagkat ibinababa nito ang antas ng ating pagkatao! 

Ngayong Taon ng "Missio Ad Gentes"  ay marami rin tayong dapat ayusin sa ating pagkatao at pakikitungo sa ating mga kapatid.  Mga lambak ng pagkukulang tulad ng ating pagpapabaya at hindi pagpapahalaga sa kanila.  Ang kawalan ng oras natin sa ating mga anak, ang hindi natin pagbibigay ng atensiyon at pagmamahal ay ilan lamang sa mga ito.  Gayundin ay hinahamon tayong magpakumbaba sa kanilang harapan.  Patagin ang burol ng kayabangan at itaas natin ang kanilang dignidad at pagpapahalaga sa sarili.  Marami pang kalabisan sa buhay na dapat nating tanggalin tulad ng mga masamang halimbawa na ating ipinapakita sa kanila.  Kaya nga ang panawagan ng tinig na sumisigaw sa ilang ay "Ihanda ninyo ang daraanan ng Panginoon... tuwirin ang daang liko-liko at patagain ang daang bako-bako."  Ibig lamang sabihin sa atin nito na ayusin natin ang ating buhay.  Ito ang pinakamagandang paghahandang magagawa natin para sa "mahiwagang pagdating" ni Jesus sa ating piling.  Bukas ba ang ating puso sa pagtanggap sa kanya?

PAGDATING AT PAGTANGGAP: Reflection for 1st Sunday of Advent Year C - November 28, 2021 - YEAR OF MISSIO AD GENTES

Ngayon ay sinisimulan natin ang Panahon ng Adbiyento.  Excited ka na ba?  May mga pera na ba kayo? Kung wala ay wala kang karapatang ma-excite!  Baka hanggang ngayon ay naghihingalo pa rin ang laman ng ating mga pitaka at nangangamba tayong matuluyan ng mawalan ito ng hininga pagdating ng Pasko.  Pero ang sabi nga sa isang facebook post na nabasa ko:  "Higit sa bulsa, ang puso dapat ang siyang inihahanda.  Halina, Hesus, Halina!"  

Ang Unang Linggo ng Adbiyento ang BAGONG TAON NG SIMBAHAN! Ang "Adbiyento", na ang ibig sabihin ay "pagdating" ay inilalaan nating panahon para "paghandaan" ang pagdating ni Jesus. Ngunit anong uring pagdating ba ni Jesus ang ating pinaghahandaan?  Tatlong uri ang pagdating na ito na na nag-aanyaya sa ating maghanda:  Una ay ang kanyang unang pagdating noong UNANG PANAHON na kung saan ang Diyos ay nagkatawang tao na ginugunita natin taun-taon sa tuwing nagdiriwang tayo ng araw ng Pasko.  Ang ikalawa ay ang kanyang muling pagdating sa WAKAS NG PANAHON na hindi natin alam kung kailan ang araw at oras, at sa pagdating na ito ay huhusgahan Niya tayo ayon sa kabutihan o kasamaang ating ipinakita noong tayo ay nabubuhay pa.  Sa gitna ng una at ikalawa nyang pagdating ay ang pangatlong uri, ang kanyang mahiwagang pagdating sa ating piling na patuloy nating nararanasan sa paraang mahiwaga katulad ng pagtanggap natin ng mga Sakramento at paggawa ng kabutihan sa kapwa na kung saan ay nagbibigay Siya sa atin ng TAMANG PANAHON upang atin siyang makatagpo.  

Anung uring paghahanda ang inaasahang gawin natin sa Panahon ng Adbiyento? Pero kalimitan ang ating paghahanda ay panay "panlabas" labang bilang paggunita sa "unang panahon": paglalagay ng dekorasyon, pagbili ng regalo, pagpaplano ng Christmas party.  Marahil ay kailangan din naman ang mga ito upang madama natin ang nalalapit na pagdiriwang ng Kapaskuhan ngunit hindi lang ito ang dapat na paghahanda para sa isang masaya at makahulugang pagdating ng Panginoon.  Ang mga pagbasa sa Unang Linggong ito ng Adbiyento ay nagpapaalala sa atin kung anung mabisang paghahanda ang maari nating gawin. Si San Pablo ay nagpapaalala sa atin: "Kayo’y mananatiling banal at walang kapintasan sa harapan ng ating Diyos at Ama hanggang sa muling pagdating ng ating Panginoong Hesus."   Sa Ebanghelyo naman ay pinapaalalahanan tayo ni Hesus: "Mag-ingat kayo na huwag magumon sa katakawan at paglalasing at mabuhos ang inyong isip sa mga intindihin sa buhay na ito; baka abutan kayo ng Araw na yaon na hindi handa. Sapagkat darating iyon nang di inaasahan ng tao sa buong daigdig. Kaya’t maging handa kayo sa lahat ng oras.  

Ang mga ito'y pagpapaalala sa atin na ang pinakamabisang paghahanda ay nasa TAMANG PANAHON na kung saan ay hindi tayo nagpapabaya at walang ginagawa.  Kaya nga sa paghahandang ito ay hinihimok tayong tanggalin ang ating masasamang pag-uugali at linisin ang ating mga puso!  Ang Taon ng MISSIO AD GENTES ay nagpapaalala sa ating tayo ay may misyong dapat gampanan bilang mga alagad ni Kristo at nag-aanyaya sa atin ng tatlong uri ng paghahanda ayon sa Kanyang tatlong uri ng pagdating:  Una, ay ang "muling pagtanggap" kay Jesus na una na nating tinanggap noong tayo ay bininyagan. Ikawala ay ang "bukas-pusong pagtanggap" sa kanyang araw-araw na pagdating sa ating piling.  At pangatlo ay ang ating "handang pagtanggap" na kung saan ay susulitin Niya tayo sa ating mga ginawang kabutihan o kasamaan.  

Kung papansinin ay walang kasamang ingay ang pagpasok ng New Year na ito. Hindi tulad ng January 1 na maingay ang paghahanda at pagsalubong . Nararapat lang sapagkat ang Diyos ay nakakatagpo natin sa "katahimikan".  Masyado ng maingay ang mundo.  Bigyan natin ng katahimikan ang ating mga puso sa paghahandang ito.  Apat na linggo nating pagninilayan ang katangi-tanging presensiya ni Jesus sa ating buhay.  Apat na kandila ng Adbiyento ang isa-isang sisindihan. Hindi lang sana maging palamuti ang mga ito sa ating simbahan bagkus magsilbing paalala sa atin na maging gising at laging handa sa kanyang pagdating.  Gunitain natin at ipagdiwang ang UNANG PANAHON, tanggapin ang ibinibigay Niya sa ating TAMANG PANAHON, at salubungin natin Siya ng may pag-asa sa WAKAS NG PANAHON.  Halina Jesus, manatili ka sa aming piling!