Sabado, Marso 25, 2017

BULAG-BULAGAN: Reflection for 4th Sunday of Lent Year A - March 26, 2017 - YEAR OF THE PARISH AS COMMUNION OF COMMUNITIES

Kung ang Panahon ng Adbiyento ay may tinatawag na "Gaudete Sunday", ang Panahon ng Kuwaresma ay may "Laetare Sunday" kung tawagin.  Katulad ng Adbiyento, ang kahulugan ng Laetare ay "magsaya".  Magsaya sapagkat nalalapit na ang pagdiriwang ng muling pagkabuhay ni Kristo.  "Magsaya" sapagkat nababaagan na natin ang liwanag na gagapi sa kadiliman at pagkabulag ng sanlibutan.  May dalawang uri ang pagkabulag. Ang pinakakaraniwan ay ang pagkabulag dahil sa pagkawala ng paningin. Ito ay isang uri ng pisikal na kapansanan. Mahirap na itong ibalik lalo na't ang pagkabulag ay mula pa sa pagkasilang. Nangangailangan na ito ng isang himala. Ngunit may mga tao din naman na nakakakita ngunit nabubuhay na parang mga bulag. Ang tawag natin ay mga taong "nagbubulag-bulagan".  Ito naman ay ang mga taong pinili ang "hindi makakita" sapagkat ayaw nila at hindi matanggap ang katotohanan. Mas mahirap itong pagalingin sapagkat nasa taong bulag ang desisyon para makakita! May kuwento ng isang babaeng lumapit sa isang pari upang mangumpisal. "Pakiramdam ko po'y nagkasala ako, " ang sabi niya. "Ngayong umagang ito, bago ako magsimba ay lubhang naging mapagmataas ako sa aking sarili. Naging palalo po ako! Naupo ako sa harap ng salamin sa loob ng isang oras habang hinahangaan ko ang aking kagandahan." Tiningnan siya ng pari at sumagot: "Hija, hindi ito kapalaluan kundi kahangalan sapagkat nabubuhay ka sa imahinasyon!"  Sinasabing ang ugat ng kasalanan daw ay kapalaluan sapagkat ito ay nagdadala sa isang masahol na uri ng pagkabulag... pagkabulag sa katotohanan.  Kapag tayo ay bulag sa katotohanan ay akala nating tama ang ating maling ginagawa at dahil dito ay nawawalan na tayo ng pagnanais na magsisi sa ating mga kasalanan.  Mabubuti na tayong mga tao kaya't di na natin kailangan ang Diyos sa ating buhay!  Ang Ebanghelyo ngayong ika-apat na Linggo ng Kuwaresma ay nag-aanyaya sa ating tingnan ang ating mga sarili at baka may simtomas na tayo ng ganitong uri ng pagkabulag. Baka katulad na rin tayo ng mga pariseo na hindi matanggap ang kapangyarihan ni Jesus nang pagalingin niya ang bulag. Ang ganitong pag-uugali ay malaking sagabal sa isang tunay na pagbabalik-loob at pagbabagong buhay. May mga taong hindi nagkukumpisal sapagkat ang katwiran nila ay "wala naman akong mabigat na kasalanang nagawa! Mabuti naman ang akong tao! Walang bisyo! Sumusunod sa utos ng Diyos! Bakit pa ako magkukumpisal?" Ang pagkakaroon ng kababaang-loob na harapin ang ating mga pagkukulang ang unang hakbang sa isang tunay na pagbabago.  Nagbubulag-bulagan pa rin ba ako sa aking pagiging Kristiyano? May pagkakataon pa tayo upang muling makakita. Tanging "mata ng pananampalataya" ang ating magagamit na panlunas sa sakit na pagbubulag-bulagan.  Aminin natin sa Diyos ang ating mga pagkakamali, ihingi natin ng tawad sa Kanya at sabihin natin katulad ng bulag sa Ebanghelyo: "Sumasampalataya po ako, Panginoon!"  Ang pagbubulag-bulagan ay nagiging sagabal din upang makita natin ang katotohanan sa mga maling nangyayari sa ating paligid.  Kung minsan ay nabubulagan tayo ng ating paniniwala dahil sa galit na naghahari sa atin o kung minsan naman ay ang ating maling pananaw sa buhay.  Hindi na natin makita na mali na pala ang ating mga iniisip at ikinikilos.  Akala natin ay nasa tama pa rin tayo.  Kaya siguro may mga taong nagsasabing wala namang masama sa pagmumura, pagnanakaw, pagsisinungaling, pagpatay kung ito naman ay magbubunga ng kabutihan.  Ito ay masamang uri ng pagkabulag sapagkat ang mali ay nagiging tama at ang tama ay nagiging mali.  Hingin natin sa Panginoon na sana ay pagalingin tayo sa ganitong uri ng pagkabulag.  Ang utos ng Diyos at ang turo ng Inang Simbahan ang maaring gumabay sa atin kung tayo ba ay nabubulagan na sa ating pananaw sa buhay.  Walang masama kung itatama natin ang ating maling pag-iisip.  Walang masama kung itatama natin ang ating pagbubulag-bulagan!

TUBIG NG BUHAY (Reposted) : Reflection for 3rd Sunday of Lent YEar A - March 19, 2017 - YEAR OF THE PARISH: COMMUNION OF COMMUNITIES

Saksi tayo sa kapangyarihan ng tubig nitong nakaraang mga taon.  Tubig ang nagpapalubog at nangwawasak ng maraming bahay at kabuhayan ito man ay dala ng bagyo o matinding pagbaha sa isang siyudad o probinsiya.  Ngunit sa isang banda alam din nating ang dala ng tubig ay buhay.  Tao, hayop o halaman man ay binubuhay ng tubig.  Ano ba ang biyayang naibibigay ng tubig sa 'ting mga tao?  At ano naman ang kinalaman nito sa ating buhay espirituwal?  May joke akong nabasa sa isang text: "A thirsty city girl went to a remote barrio. GIRL: Granny, saan galing your water? LOLA: Sa ilog, iha! GIRL: Ha? Dini-drink n'yo yan? MATANDA: Duhh! Bakit? Sa siyudad ba chinu-chew?" hehehe... Tama nga naman si Granny... ang tubig hindi "chinu-chew!" Pero hindi lahat ng tubig ay "dini-drink!" Naalala ko, ten years ago, nagsimulang lumaganap ang pag-inom ng mineral water. Bakit? Kasi marumi ang tubig na lumalabas sa mga gripo sa Metro Manila, kulay kalawang at mabaho! Kaya nga yung mga "can't afford" nung time na yun ay nakuntento na lang sa pagpapakulo ng kanilang inuming tubig. Mahalaga ang tubig! Hindi natin ito maikakaila. Kabahagi ito ng ating pagkatao. Sa katunayan, malaking porsiyento ng ating katawan ay tubig! Kaya gayun na lamang ang epekto kapag ikaw ay na-dehydrate! Kahit nga ang mga naghuhunger strike... ok lang na di kumain, pero dapat may tubig. Kung wala ay ikamamatay nila 'yon! Ang tubig ay buhay! Narinig natin ang "water crisis" ng mga Israelita sa unang pagbasa. Di magkamayaw ang pag-alipusta nila kay Moises sapagkat dinala sila sa disierto na walang tubig. Ngunit ang pagka-uhaw ay hindi lamang pisikal. Sa Ebanghelyo ay makikita natin na ibang uri ng pagkauhaw ang taglay ng babaeng Samaritana. Ang kanyang masamang pamamumuhay ay pagkauhaw na naramdaman ni Hesus kaya't inalok siya nito ng "tubig na nagbibigay buhay!" Tayo rin, ay patuloy na inaalok ni Hesus na lumapit sa Kanya. Marahil ay iba't ibang uri ang ating "pagkauhaw." May uhaw sa pagmamahal, pagpapatawad, pagkalinga, katarungan, katotohanan, kapayapaan, etc. Ngunit kung susuriing mabuti, ang mga pagkauhaw na ito ay nauuwi sa isa lamang... ang pagkauhaw sa Diyos! Ngayong panahon ng kuwaresma, sana ay maramdaman natin ang pangangailangan sa Diyos. Kaya nga hinihikayat tayo sa panahon ng Kuwaresma na palalimin ang ating buhay panalangin. Ang isdang tinanggal mo sa tubig ay mamamatay. Ang ibong tinanggalan mo ng hangin ay hindi makakalipad. Ang panalangin ay parang tubig at hangin. Hindi tayo maaring mabuhay kung wala ito. Ang pangangailangan sa Diyos ay pagpapakita na tayo ay tunay na tao. Tanggalin natin ang maskara ng pagkukunwari na hindi natin Siya kailangan sa ating buhay. Nawa ay tunay na madama ng bawat isa sa atin ang kakulangan kung wala ang Diyos sa ating piling.  'Wag tayong padadala sa agos ng mundo na winawalang bahala ang ating relasyon o pakikipag-ugnayan sa Diyos.  Hayaan natin Siyang pawiin ang uhaw ng ating puso at kaluluwa. Nawa ang ating maging panalangin ay katulad ng mga panalangin ni San Agustin: "Panginoon... di mapapanatag ang aming mga puso hangga't hindi ito nahihimlay sa 'Yo!"  

Sabado, Marso 11, 2017

BEAST MODE or BEST MODE? : Reflection for 2nd Sunday of Lent Year A - March 12, 2017 - YEAR OF THE PARISH: as COMMUNION of COMMUNITIES

Minsan ay hindi natin namamalayan na nagbabago pala ang ating anyo.  May oras na tayo ay nasa "BEAST MODE" kung tawagin.  Ayaw tayong lapitan ng mga tao sapagkat ang tingin nila sa atin ay parang halimaw na handa silang lapain!  Ngunit may oras na maganda ang ating "aura",  maaliwalas ang ating mukha, nakakahalina ang ating dating.  Ang kulang na lang ay yakapin at halikan tayo ng ating mga taong nakakasalubong.  Tayo ay nasa "BEST MODE" natin!  Nang si Jesus ay nagbagong anyo sa harap ng kanyang tatlong paboritong alagad siya ay nasa kanyang BEST MODE at hindi "beast mode!"  Ipinakita ni Jesus sa kanila ang kanyang tunay na pagkakakilanlan.  Ayon sa Ebanghelistang si San Mateo: "nagliwanag na parang araw ang kanyang mukha, at pumuting parang busilak ang kanyang damit."  At hindi lang yon, nakita rin ng tatlong alagad sina Moises at Elias na nasa tabi ni Jesus.  Si Moises at Elias ang kumakatawan sa "mga Utos" at sa mga "Propeta" na saligan ng pananampalataya ng mga Hudyo sa Lumang Tipan.  Sinasabi ng pangitaing ito kung sino si Jesus, na siya ang Anak ng Diyos, katulad ng narinig nilang tinig sa maitim na ulap: "Ito ang minamahal kong Anak na lubos kong kinalulugdan. Pakinggan ninyo siya!"  Mahalaga ang tagpong ito sapagkat, ito ang magpapalakas sa loob ng mga alagad sa sandaling makita nilang si Jesus ay maghihirap sa kamay ng mga Hudyo.  Ito ang magbibigay sa kanila ng pag-asa sa kabila ng pagkabigo sa kanilang inaasahang Mesiyas.  Ang pagbabagong-anyo ni Jesus ay isang sulyap ng kanyang kaluwalhatian bilang Anak ng Diyos!  Ito rin ay totoo sa ating bilang mga Kristiyano.  Sa ating paglalakbay sa panahon ng Kuwaresma ay inaamin natin ang ating pagiging makasalanan. Ngunit hindi ito ang ating tunay na pagkatao.  Hindi lang tayo makasalanan.  Tayo rin ay mga anak ng Diyos.  Tayo rin ay tinubos ni Kristo at hinango sa pagkakalugmok sa kasalanan! Ito dapat ang ating BEST MODE  na hindi mawawala sa ating pag-iiisip: na tayo ay mga nilalang ng Diyos na lubos na mabuti. Dahil dito ay mas mauunawaan natin kung bakit ang Simbahan ay laging ipinagtatanggol ang kasagraduhan ng buhay.  Maiintidihan natin ngayon kung bakit hindi sang-ayon ang Simbahan sa paglapastangan sa buhay na kaloob ng Diyos sa anumang marahas na pamamaraan tulad ng "extra-judicial killing" at "death penalty".  Naniniwala tayo na ang tao ay likas na mabuti sapagkat ang kanyang buhay ay nagmula sa Diyos.  Kung naging masama man ang tao ay sapagkat dahil na rin sa maling paggamit ng kanyang kalayaan at sa masamang impluwensiya ng mga taong nakapaligid sa kanya o maging ng masamang kulturang umiiral sa lipunan.  Kaya nga't ang isang kriminal, gaano man siya kasama dahil sa karumal-dumal na kanyang ginawa,  ay hindi binibitawan ng Diyos.  Si Jesus na Anak ng Diyos ay dumating sa daigdig para sa mga taong nag-aakalang sila ay "matuwid" kundi sa mga makasalanang handang magsisisi.  Si Jesus ay nagbibigay ng pag-asa at pagkakataon upang ang mga makasalanan ay magbago!  Tutol ang Simbahan sa EJK at Death Penalty sapagkat tinatanggal nito sa isang makasalanan ang pagkakataong ituwid ang kanyang buhay at ayusin ang kanyang pagkakamali.  Kung paanong walang matigas na tinapay sa mainit na kape ay masasabi rin nating "walang matigas na puso sa mainit na pagmamahal ng Diyos!"  Kung isa ka sa mga sumasang-ayon sa pagbabalik ng sentensiyang kamatayan o death penalty ay suriin mo ang kaibuturan ng iyong puso.  Baka ang laman ng puso mo ay poot, galit at paghihiganti.  Hilingin mo sa Panginoon na palambutin ng kanyang pagmamahal ang iyong matigas na puso at piliin mo ang daan ng kapayapaan at hindi karahasan, ang daan ng buhay at hindi kamatayan... ang BEST MODE at hindi BEAST MODE!

Sabado, Marso 4, 2017

TUKSO NG DEMONYO: Reflection for 1st Sunday of Lent Year A - March 5, 2016 - YEAR OF THE PARISH: COMMUNION OF COMMUNITIES / MIGRANT SUNDAY

Ang Kuwaresma ay ang apatnapung araw na paghahanda natin para sa pagdiriwang ng Misteryo Paskuwa ni Jesus: ang kanyang paghihirap, pagkamatay at muling pagkabuhay.  Ngunit hindi lang ito mga araw ng paghahanda.  Ito rin ay mga araw ng pagdidisiplina sa ating sarili sapagkat "malakas ang ating kalaban".  Sa katanuyan ang Kuwaresma ay maaring tawaging "taunang pagsasanay sa pagiging mabuting Kristiyano."  Pansinin na sa Panahon ng Kuwaresma tayo ay hinihikayat na magdasal, mag-ayuno at magkawangga.  Sinasanay natin ang ating mga sarili sa tatlong gawaing ito upang mailayo natin ang ating sarili sa kasalanan at nang sa gayon ay mapalapit naman tayo sa Diyos.  Hindi ba't ito ang ibig sabihin ng pagiging mabuting Kristiyano?  Pagtatakwil sa kasalanan at pagsampalataya sa Diyos na siyang ipinangako natin sa binyag.  Ano bang malakas na kalaban ang ating pinaghahandaan?  Walang iba kundi ang TUKSO ng demonyo na mahirap tanggihan kapag ito ay nasa atin ng harapan. May kuwento na minsan ay may isang lalaki na nagdiriwang ng kanyang kaarawan.  Laking gulat niya na pagkagising niya sa umaga ay walang bumati sa kanya.  Walang pagbati mula sa kanyang asawa at mga anak.  Parang isang ordinaryong umaga lang ang nangyari... abala ang nanay sa paghahanda ng agahan at nagmamadali ang mga anak sa pagpasok sa eskwela.  Maging a pagpasok niya sa opisina ay tila walang nakaalala ng kanyang kaarawan. Mula sa security guard hanggang sa kanyang mga kaibigan ay walang bumati sa kanya. Kaya't gayun na lamang ang kanyang pagkalungkot.  Mabuti na lang at bago matapos ang araw ay nilapita siya ng kanyang maganang sekretarya at napanghahalinang bumati ng "Happy birthday sir...!"  At sinundan pa ng panunuksong "Sir, mamya magcelebrate tayo ng birthday sa apartment ko!"  Medyo kinabahan siya ngunit dahil sa sobrang lungkot ay pumayag din s'ya.  Pagdating sa apartment ay laking gulat niya sapagkat parang nakahanda na ang lahat. Malamig ang aircon, nakadimlights ang kuwarto, may red wine sa tabi ng sofa.  "Sir maghintay ka lang ng kaunti ha? Magpapalit lang ako ng mas kumportableng danit."  Lalong kinabhan ang lalaki.  Hindi niya alam ang kanyang gagawin.  Paglipas ng nga labinlimang minuto biglang bumukas ang mga ilaw at lumiwanag ang paligid.  Sabay labas ng mga taong nagtatago at sumigaw ng "HAPPY BIRTHDAY!!!"  Naroon pala ang kanyang asawa, mga anak, mga katrabaho at kaibigan.  Laking gulat nila ng makita ang lalaki na wala ng suot na pantalon at damit! hehehe...  Ang tao talaga, madaling bumigay sa tukso!  Likas sa tukso ang lumapit. Lalapit at lalapit ito sa atin hanggang mahalina niya tayo sa paggawa ng kasalanan.  Kaya nga't mali ang sinasabi ng kantang "O tukso layuan mo ako!" sapagkat kailanman ay hindi lumalayo ang tukso sa atin.  Sa halip tayo ang dapat na lumayo dito!  Tama nga ang kasabihang "Kung ayaw mong SUNDAN ng TUKSO, wag kang UMARTE na parang INTERISADO!"  Si Hesus nga na anak na ng Diyos ay nilapitan din ng tukso.  Ang malaking pagkakaiba lang ni Hesus sa atin ay alam niya kung paano labanan at pagtagumpayan ang tukso. Dalawang paraan ang ginamit ni Hesus na maari din nating gamitin lalo na ngayong panahon ng Kuwaresma para mapagtagumpayan ang tukso: ang PANALANGIN at PAG-AAYUNO.  Nanatili si Hesus sa ilang upang paghandaan ang nalalapit niyang misyon: Ang pagpapahayag ng Mabuting Balita! Apatnapung araw at gabi ang ginugol niya sa panalangin at pag-aayuno. Ang panunukso ng diablo ay nangyari nung panahong lubhang napakahina na ng katawan ni Hesus. Ngunit sa kahinaan ng kanyang katawan ay naroon naman ang kalakasan ng kanyang espiritu na pinatatag ng panalangin at pag-aayuno.  Tayo rin ay pinagsasamantalahan ng diyablo sa mga oras na tayo ay mahina.  Ang tanging makapagpapalakas sa atin ay panalangin at pag-aayuno o paggawa ng sakripisyo tulad ng ginawa ni Jesus.  Sa apatnapung araw na ito ng paghahanda para sa pagdiriwang ng Kapistahan ng Muling Pagkabuhay ni Hesus ay palalimin natin ang ating buhay panalangin. Ang panalangin ay hindi lamang pakikipag-usap sa Diyos. Ito rin ay pakikinig sa Kanya. Madalas kapag nagdarasal tayo ay tayo parati ang nagsasalita. Bakit hindi naman nating subukang ang Diyos ang magsasalita sa atin? Magandang ugaliin na sa maraming kaabalahan natin sa buhay ay binibigyan natin Siya ng puwang para mangusap sa atin. Pangalawa ay pag-aayuno na isang paraan ng pagsasakripisyo. Pag-ibayuhin natin ang paggawa ng sakripisyo upang madisiplina ang katawan.  Hindi kinakailangang malaki: simpleng pagbawas sa panonood ng mga bagay na nakapagbibigay sa atin ng kasarapan sa buhay tulad ng pagkain, libangan, hilig o bisyo.  Kapag gumagawa tayo ng pag-aayuno o abstinensiya ay tinatanggihan natin ang kasarapan ng katawan at dahil d'yan ay napapalakas ang ating kaluluwa. Wag na nating hintayin pang kumatok ang tukso sa pintuan ng ating puso, patuluyin at pagkapehin! Huwag natin siyang bigyan ng pagkakataon na aliwin tayo. Sa pamamagitan ng pagsasakripisyo at panalangin ay mapagtatagumpayan natin ang anumang pang-aakit ng tukso!  At dahil diyan ay mas madali nating masasamahan si Jesus sa ating paglalakbay sa panahon ng Kuwaresma.

Sabado, Pebrero 25, 2017

UMASA SA DIYOS AT MAGTIWALA: Reflection for 8th Sunday in Ordinary Time Year A - February 26, 2017 - YEAR OF THE PARISH AS COMMUNION OF COMMUNITIES

Sa darating na Miyerkules ay simula na ng Panahon ng Kuwaresma.  Muli ay tatanggapin natin sa ating mga noo ang "abo" bilang simbolo na nais nating simulan ang banal na panahong ito sa pamamagitan ng pagsisisi at pagbabalik-loob.  Ang mga katagang "Tandaan mo tao na sa alabok ka nagmula at sa alabok ka rin babalik" ay nagpapaalala sa atin ng ng isang katotohanan: "MAMAMATAY KA RIN!"  Marami sa atin ang ayaw marinig ito ngunit isa itong katotohanan sa ating buhay na dapat nating harapin, na ang lahat sa mundong ibabaw ay lumilipas at dahil dito, maging ang ating buhay ay may katapusan.  Kaya nga't ang tanong ay: "Kanino mo ngayon isasaalang-alang ang buhay mo?"  Iisa lang ang naiisip kong kasagutan: UMASA KA SA DIYOS! Sa Kanya ka lang magtiwala!  Ito ang paalala sa atin ng mga pagbasa sa Linggong ito. Sa unang pagbasa ay pinaalalahanan tayo ni Propeta Isaias kung gaano tayo kamahal ng Diyos at hindi Niya tayo nakakalimutan: “Malilimot kaya ng ina ang sarili niyang anak? Hindi kaya niya mahalin ang sanggol na iniluwal? Kung mayroon mang inang lumilimot sa kanyang bunso, ako’y hindi lilimot sa inyo kahit na sandali.”  At sa ating Ebanghelyo ay sinabihan tayo ng Panginoong Jesus na huwag tayong mabagabag sa ating mga pangangailangan sa buhay.  Gumamit pa ang Panginoon ng mga paghahambing mula sa mga ibon ng himpapawid at pananim sa parang: "Masdan ninyo ang mga ibon: hindi sila naghahasik ni nag-aani o kaya’y nagtitipon sa bangan. Gayunman, pinakakain sila ng inyong Amang nasa langit. Hindi ba’t higit kayong mahalaga kaysa mga ibon?.... Kung ang mga damo sa kabukiran, na buhay ngayon at kinabukasa’y iginagatong sa kalan, ay dinaramtan ng Diyos, kayo pa kaya?"  Kayan nga't  walang dahilan na tayo ay mangamba sa ating pang-araw-araw na pangangailangan.  Ano sa halip ang dapat nating gawin?  Ang sabi ng Panginoon:  "Ngunit pagsumakitan ninyo nang higit sa lahat ang pagharian kayo ng Diyos at mamuhay nang ayon sa kanyang kalooban, at ipagkakaloob niya ang lahat ng kailangan ninyo!"  At ano ba ang kalooban ng Diyos?  Na tayo ay patuloy na nagbabalik-loob sa kanya sa kabila ng ating kahinaan.  Kaya nga't ang abo na gagamitin sa Miyerkules ay sumasagisag sa pagnanais nating magbago at magbalik-loob sa Panginon.  Ang salitang kasalanan sabi ni San Agustin ay ang: "Pagtalikod sa Diyos at pagharap sa kanyang nilikha (mga bagay na materyal)."  Kaya nga't ang pagbabalik-loob ay nangangahulugan ng "Pagtalikod sa mga bagay na materyal at muling pagharap sa Diyos!"  Magtiwala tayo sa kabutihan ng Diyos.  Lagi Siyang handang tumanggap sa ating pagbabalik-loob.  Magtiwala tayo sa kanyang pag-aaruga.  Hindi Niya tayo pababayaan.  Siya ang Diyos na nakikiramay sa atin.

Sabado, Pebrero 18, 2017

PAGMAMAHAL NA WALANG PINIPILI : Reflection for 7th Sunday in Ordinary Time - Year A - February 19, 2017: YEAR OF THE PARISH

Sinong ka-date mo noong nakaraang February14? Mayroon ba? Kung sakaling mag-isa ka lang kumain noong nakaraang Valentines Day, tandaan mo... February 19 na! Magmove on ka na! hehehe... May kuwento ng isang dalagang lumapit sa kanyang tatay upang magpaalam lumabas kasama ang kanyang BF.  Nahihiya pa ang lalaki na pumasok sa bahay.  Nang makita ito ng kanyang tatay ay hinila n'ya sa isantabi ang kanyang anak.  "Anak naman, anung nakita mo sa lalaking 'yan? Tingna mo naman ang mukha n'ya, parang nanay lang ang puwedeng magmahal!"  Sagot ng dalagita, "Papa, kahit ano pa ang sabihin mo I fell in love with him?" Napasigaw ang tatay, "Fell in love??? Tingnan mo naman ang buhok n'ya,  parang may HIV lang! (Hair Is Vanishing!) Yung mata n'ya parang mga mata ng kuwago! Yung ilong n'ya parang patatas! Yung ngipin n'ya parang nag-eexam na mga estudyante... one seat a part! Yan ba ang sinasabi mong fell in love?"  Sagot ng kanyang anak, "Papa, I fell in love not with his face... I fell in love with his heart!"  Marahil ito rin ang sasabihin ng Diyos kapag tinanong S'ya kung ano ang nagustuhan N'ya sa ating mga tao?  Wala namang kaibig-ibig sa atin. Sa katunayan ay patuloy pa tayong pinapapangit ng ating mga kasalanan.  Ngunit ang Diyos, nananatiling tapat na nagmamahal sa kabila ng ating kapangitan.  Ang kanyang pagmamahal ay walang kundisyon at walang pinipili. "Sapagkat pinasisikat niya ang araw sa masasama at sa mabubuti, at pinapapatak niya ang ulan sa mga banal at sa mga makasalanan."  At ito nga ang nagbibigay sa atin ng pananaw na dapat nating mahalin hindi lang ang mga taong kaibig-ibig at mga taong mabubuti.  Lalo't higit na dapat nating kalingain ang mga taong masasama at makasalanan.  Ang turo ni Jesus: "Narinig na ninyong sinabi, ‘Ibigin mo ang iyong kaibigan at kapootan mo ang iyong kaaway.’ Ngunit ito naman ang sabi ko: ibigin ninyo ang inyong mga kaaway, at idalangin ninyo ang mga umuusig sa inyo, upang kayo’y maging tunay na anak ng inyong Amang nasa langit."  Isang magandang paalala sa atin ni Jesus ngayong PRO-LIFE MONTH sapagkat may mga taong nagtutulak ng kultura ng poot,  paghihiganti at karahasan.  Ang sagot ng isang kristiyano ay pagmamahal na walang kundisyon!  Ang mga nakibahagi sa "Walk for Life"  ay nagpahayag ng kanilang pakikiisa at katapatan sa turo ng Panginoong Jesus at ng ating inang Simbahan: paggalang sa buhay ng tao mula sinapupunan hanggang sa natural nitong kamatayan.  Kaya nga't hindi sinasang-ayunan ng Simbahan ang abortion, extrajudicial killing, corruption at death penalty. Sa halip hinihikayat tayong mga taga-sunod ni Kristo na igalang at ipagtanggol ang buhay na kaloob sa atin ng Diyos at pairalin ang katarungan sa ating pakikitungo sa isa't isa.

Sabado, Pebrero 11, 2017

ANG KAIBUTURAN NG BATAS: Reflection for 6th Sunday in Ordinary Time Year A - February 12, 2017 - YEAR OF THE PARISH

"Bakit ba ako nagsisimba tuwing Linggo?"  Naitanong mo na ba ito sa iyong sarili?  Minsan may isang lalaki na himbing na himbing sa kanyang pagkakatuog ang ginulantang ng sigaw ng kanyang nanay: "Hoy! Alas sais na! Magsimba ka na! Late ka na sa Misa!"  Sagot ng lalaki: "Inay... bigyan mo nga ako ng tatlong dahilang para bumangon na ako."  Sagot ng nanay: "Aba, una, mahalaga ang pagsisimba dahil sa utos ng Diyos yan! Pangalawa, kuwarenta anyos ka na at hindi ka na bata para pilitin, Pangatlo,  ikaw ang magmimisa at ang mga tao ay naghihintay na sa simbahan! Kaya... bangon na!"  Ikaw, anong dahilan at dapat kang magsimba?  Marahil sasabihin natin na ito na ang ating nakagawisan sapul pa ng ating pagkabata.  O kaya naman sasabihin natin na ito kasi ang ikatlong Utos ng Diyos na kailangan kong sundin.  Ngunit ang tanong ko naman ay ito: Bakit kinakailangan kong sumunod sa utos ng Diyos?  Noong panahon ni Jesus, ay may mga taong lubos na masunurin sa Diyos.  Sa katanuyan, sa isang Judio, ang pagsunod ng tapat sa mga utos ng Diyos ay nagpapakita na siya ay "mabuting Judio".  Ngunit dumating si Jesus at gumawa ng mga bagay na kung minsan ay "lumalabag" sa isinasaad ng kanilang batas.  Isang halimbawa ay ang pagpapagaling niya ng mga maysakit sa araw ng Sabbath na araw ng pamamahinga para sa kanila.  Kaya nga si Jesus ay inakusahan nilang rebelde at hindi sumusunod sa batas.  Ano ang tugon ni Jesus? "Huwag ninyong akalaling naparito ako upang pawalang bisa ang Kautusan at ang aral ng mga propeta.  Naparito ako, hindi upang pawalang bisa kundi para ipaliwanag at ganapin iyon."  Nais ni Jesus na ipaliwanag ang kaibuturan ng batas at hindi ang literal na pagsunod dito.  Isang halimbawang ibinigay niya ay ang pagsasakatuparan ng ikalimang utos: "Narinig ninyo na noong una’y iniutos sa mga tao, ‘Huwag kang papatay; ang sinumang makamatay ay mananagot sa hukuman. Ngunit ngayo’y sinasabi ko sa inyo: ang mapoot sa kanyang kapatid ay mananagot sa hukuman."  Dito ay nais ipaunawa ni Jesus na suriin natin ang ugat ng kasalanan ng pagpatay.  Nasi niyang maunawaan natin na ang poot na nagmumula sa isang tao ay nagdadala sa kanyang pumatay at dahil dito ay dapat niyang iwasan.  Ngayong buwan ng pagpapahalaga sa buhay, ito rin ay nagsisilbing paalala sa atin ng Simbahan na igalang natin ang buhay ng tao.  Bakit ang Simbahan ay tutol sa EJK at death penalty? Sapagkat nakikita ng Simbahan na "poot" ang dahilan ng tao kung bakit nais niyang kumitil ng buhay.  Sa kaso ng death penalty ay hindi naman talaga ang katarungan ang nais o kaya naman ay ang pagsupil sa krimen.  Kung ating susuriin, ang malalim na dahilan ay paghihiganti na nagmumula sa poot ng isang tao!  Ano ngayon ang kaibuturan ng Utos ng Diyos?  Walang iba kundi ang batas ng PAG-IBIG.  Kaya nga sa ating pagsunod sa mga utos ng Diyos ay lagi nating isaisip at isapuso na ginagawa natin ito sa pangunahing kadahilanang minamahal natin ang Diyos.  Sa pagdiriwang ng Pro-life month at buwan din ng mga puso, alalahanin nating maibabahagi lang natin ang buhay kung tayo ay makapagbabahagi ng pagmamahal.  Share life... share love!  

Sabado, Pebrero 4, 2017

PRO-LIFE FROM WOMB TO TOMB: Reflection for the 5th Sunday in Ordinary Time Year A - February 5, 2017 - YEAR OF THE PARISH

Ang buwan ng Pebrero ay PRO-LIFE MONTH na kung saan ay inaanyayahan tayong ipagdasal, ipagtanggol at pangalagaan ang buhay ng tao, buhay na mula sa sinapupunan hanggang kamatayan nito.  May isa akong estudayante na may ganitong "motto" sa buhay: "To live not only to exist!"  Tunay nga naman na hindi lahat ng nag-eexist ay buhay!  May mga nilalang na may buhay at mayroon ding walang buhay.  Ngunit hindi sapagkat humihinga ay buhay na... baka nag-eexist lang sila at hindi naman talaga buhay!  May mga ilan kasing tao na parang walang patutunguhan ang buhay.  Hindi mo alam kung saan pupunta at parang walang direksiyon ang tinatahak na landas.  May mga ilan naman na sinasayang ang buhay nila sa makamundong pamumuhay sa pamamagitan ng paggamit ng mga nakasisira sa kanilang katawan o kaya naman ay namumuhay na walang panggalang sa kanilang dignidad bilang tao.  Hindi lang sapat na tayo ay humihinga. Dapat din na tayo ay nabubuhay na BUHAY!  Sapagkat ang sabi nga ni San Ireneo: "The glory of God is man (and woman) who is fully alive!"  Ito rin ang binibigyang  diin ngayon sa ating Ebanghelyo.  Ito ang ibig sabihn na maging ASIN at ILAW NG SANLIBUTAN. Ang asin na walang lasa ay walang kuwenta.   Ngunit nawawalan ba ng alat ang asin?  Noong panahon ni Jesus na kung saan ang aisn ay direktang kinukuha sa dagat at parang mga "rock crystals" na inilalagay sa maliit na supot at ibinababad sa lutuin, ay talagang maaring mawalan ito ng lasa.  Kaya nga't ang mga latak nito ay itinatapon na lamang sa labas at inaapakan ng mga tao. Bilang "asin ng sanlibutan", pinapaalalahan tayo ni Jesus na "magbigay lasa" sa buhay ng iba.  Katulad din ito ng mensahe ni Jesus ng sinabi niyang tayo ay ILAW NG SANLIBUTAN at dapat ay magliwanag ang ating ilaw upang makita ng iba ang ating mabubuting gawa.  Iisa lang ipinahihiwatig ng dalawang paghahambing na ibinigay ni Jesus, na dapat ang bawat Kristiyano ay maging "Mabuting Balita" sa kanyang kapwa!  Ang pagiging "Mabuitng Balita" ay nangangahulugan ng isang MARANGAL at BANAL na pamumuhay nating lahat. Tandaan natin na ang kabutihan ay nakakahawa kung paanong ang kasamaan ay gayun din. Higit na nagkakaroon ng kabuluhan ang buhay ng tao kung ginagamit niya ito para sa kabutihan.  Paano natin ito maisasakatuparan?  Ngayong PRO-LIFE SUNDAY ay maari nating gawin ang mga sumusunod: una, pahalaghan natin ang buhay na kaloob sa atin ng Diyos.  Alagaan natin ang ating katawan sa paglalayo sa anumang nakasasama dito tulad ng mga bisyo lalong-lalo na ang droga.  Sisirain nito hindi lamang ang ating katawan gayundin, maging ang ating pamilya.  Pangalawa, igalang ang buhay ng iba.  Ang ikalimang utos ay nagsasabi sa ating masama ang pumatay.  Ang paglaganap ng "extra-juducial killing" at napipintong pagsasabatas ng "death penalty" ay malinaw na paglabag sa ikalimang utos ng Diyos.  Ang buhay na nagmula sa Diyos ay sagrado, kaya'y kahit gaano man kasama ang isang tao ay dapat nating igalang ito. Dapat nating igalang ang buhay mula sa sinapupunan hanggang sa libingan, from womb to tomb!  At pangatlo ay ibahagi natin ang buhay na kaloob sa atin.  Ito ang ating pagiging ilaw at asin sa ating ating kapwa, kapag ang ating buhay ay nagsisilbing inspirasyon sa iba at nakahihikayat tayo ng mga tao tungo sa kabutihan.  Sa kabila ng paglaganap ng "kultura ng kamatayan" sikapain nating mapabilang sa tinaguriang "Pro-life Generation" na ang layunin ay pahalagahan, igalang at ibahagi ang buhay na kaloob sa atin ng Diyos.  Isapuso natin ang kasabihang: "Our life is gift from God... How we live our life will be our gift to God!" 

Sabado, Enero 21, 2017

BIBLE CHRISTIANS: Reflection for 3rd Sunday in Ordinary Time Year A - January 22, 2017 - YEAR OF THE PARISH

Sa darating na Linggo ay ipagdiriwang na natin ang Linggo ng Biblia o Bible Week. Dapat ito ay magsisimula ng Enero 23 at magtatapos sa Enero 29.  Ngunit sa kadahilanang ipagdiriwag natin sa Enero 29 ang Kapistahan ni San Juan Bosco sa ating parokya, minarapat kong i-advance na ngayon ang pagdiriwang natin ng Bible Sunday. Bakit nga ba mahalaga ang Biblia sa ating mga Kristiyano?  Ano ba ang ibig sabihin ng Biblia?  May isang lola na nagbabasa ng Biblia at habang siya ay nagbabasa ay pinagmamasdan siya ng kanyang apo. Manghang-mangha ang bata sa panood sa kanya.  Lumapit ito at nagtanong: "Lola, alam ko na po ang ibig sabihin ng Biblia!"  Tuwang-tuwa ang matanda at nagtanong: "Ano, yon apo?" Sagot ng bata: "Ang kahulugan ng BIBLE ay nasa limang titik nito: Basic Information Before Leaving Earth! Kailan ka aalis sa mundong ito lola?"  Ano nga ba ang Biblia? Paano nga ba ang tamang pagbasa at pag-intindi nito?  Saan ba dapat ginagamit ito?  Noong nakaraang mga araw ay may isang mambabatas na ginamit ang Biblia bilang patunay na pinapayagan daw ng Diyos ang death penalty sapagkat ang Anak Niya mismo, na si Jesus, ay nahatulan ng death penalty.  Tama ba ang ganitong pag-iisip?  Sa totoo lang kahit sa lohika (logic) ay hindi ko makita ang kawastuhan ng ganitong pangagnatwiran! Kumbaga sa boksing ay isang malaking sablay na suntok ang kanyang binitiwan na sa halip na kalaban ay ang referee ang tinamaan!  Ano ba ang dapat isaalang-alang sa pagbasa ng Biblia?   "May isang "Bible Christian" na mahilig gamitin ang Bibliya upang malaman kung ano ang gusto ng Diyos sa kanya lalo na sa paglutas sa kanyang mga prolema. Minsan ay nalugi ang kanyang negosyo at katulad ng kanyang nakaugalian ay sumangguni siya sa Biblia. Kinuha niya ito at nakapikit na binuksan ang pahina. Laking pagkagulat niya ng bumungad sa kanya ang Mateo 27:5 na nagsasabing: "Lumabas si Hudas at nagbigti!". Natakot siya at tinanong ang Panginoon: "Panginoon, ito ba ang nais mong gawin ko? At sinubukan niyang maghanap uli. Habang nakapikit ay muli niyang binuksan ang Bibliya at ang kanyang hintuturo ay tumapat sa Lukas 10:37 na ang sabi: "Humayo ka't gayon din ang gawin mo."Halos himatayin na siya sa takot nang muli niyang buksan ang Banal na Aklat. Ang bumungad sa kanyang talata: Juan 13:27"Kung ano ang iyong kailangang gawin, gawin mo na agad!" At alam n'yo na marahil ang kasunod... nagpakamatay siya!  Ang Bibliya ay hindi parang "Libro ng mga Hula" na nagsasabi ng ating kapalaran. Hindi rin ito katulad ng mga "Best Seller" na libro sa National Books Store. Hindi lang ito naglalaman ng kasaysayan o pamantayan sa mabuting pamumuhay. Ang Bibliya ay ang SALITA NG DIYOS!  Ito ang aklat na kung saan ay ipinahayag ng Diyos ang Kanyang pag-ibig at katapatan sa tao sa pagbibigay sa atin ng kaligtasan.  Sa Ebanghelyo ay nakita natin kung paano nangaral si Hesus ng buong sigasig! Ang Bibiliya ay ang pangangaral ni Hesus sa atin sa kasalukuyang panahon. May oras ba akong inalalaan sa pagbabasa ng Bibliya? Baka naman may "tag price" pa ang Bibliya kong nabili o kaya naman ay namumuti na sa dami ng alikabok dahil hindi ko nagagalaw sa pinaglalagyan nito! Kung me tiyaga akong magsayang ng maraming oras sa pagbabasa ng Wattpad, bakit kaya ni isang pahina ng Bibiliya ay hindi ko matagalang basahin? Ang sabi nga nila: Kung gusto mo may paraan... kung ayaw mo, may dahilan! Ugaliin natin ang araw-araw na pagbabasa ng Bibliya! Tandaan natin na sa panalangin tayo ang nakikipag-usap sa Diyos. Sa pagbabasa ng Bibliya... Siya ang nakikipag-usap sa atin. Kailan mo hinayaang kausapin ka Niya? Ngunit hindi lang sapat na basahin ang Bibiliya. Mas mahalaga sa pagbabasa ay ang pagninilay sa Salita ng Diyos at ang pagsasabuhay nito. May mga Kristiyanong pabibilibin ka dahil kaya nilang banggitin mula sa memorya ang mga kapitulo at bersikulo ng Biblia. Ang tanong... isinasabuhay ba nila ito? Saulo mo man ito mula sa unang pahina hanggang sa huli ngunit hindi mo pinagninilayan at isinasabuhay ay para ka lamang "wang-wang" na nag-iingay na walang mabuting nagagawa sa kaligtasan ng iyong kaluluwa!  Basahin, pagnilayan at isabuhay! Ito ang paraan upang matawag na mga tunay na "Bible Christians".  Tatlong paraan upang maging buhay ang Salita ng Diyos sa ating pang-araw-araw na buhay.

Sabado, Enero 14, 2017

SA KAMAY NG STO. NINO: Reflection for the Feast of Sto. Nino - January 15, 2017 - YEAR OF THE PARISH as Communion of Communities

Naalala ko pa noong bata pa ako ang kuwentong laging binabahagi ng namayapang Jaime Cardinal Sin sa tuwing magdiriwang siya ng Misa ng Sto. Nino.  "Nasaan sa mapa  ang Tondo? Tanong ng isang guro sa kanyang mga mag-aaral.  Sagot ng isang bata: "Mam, nasa kalakhang Maynila po!" Muli siyang nagtanong: "Eh nasaan naman ang Maynila?"  Taas ng kamay ang pang bata: "Mam, nasa kabilang po siya sa NCR , ang National Capital Region."  "At nasaan naman ang NCR?" "Mam, nasa Luzon po!"  sagot  naman ng isa.  "At naaan naman ang Luzon?" "Nasa Pilipinas po, na nasa Asya na nasa mundo!"  Sagot ng isang tila naiinis na estudyante.  "At nasaan naman ang mundo?"  Nagtaas ng kamay ang pinakamakulit niyang estudyante:  "Mam, nasa kamay po ng Sto. Nino!"   Pagmasdan mo ang estatwa ng Sto. Nino at makikita mong may hawak-hawak siyang parang bola.  Hawak ng Sto. Nino ang mundo. Tayo ay nasa kamay ng Diyos.  Tayong lahat, ang bawat isa sa atin ay binubuhat ni Jesus!  Isang magandang paalala sa atin sa ating kasalukuyang panahon na puno ng pangamba at kaguluhan. Nariyan ang EJK o Extra-Judicial Killing na araw-araw ay laman ng balita.  Nariyan ang napipintong pagtaas ng buwis at kuryente.  Nariyan din ang nakabinbin sa Kongresong Death Penalty at divorce bill. Idagdag mo na ang kinakasang pamimigay ng condoms sa mga mag-aaral sa high school.  Parang nagkasunod-sunod ata ang problema sa pagpasok ng taon.  Mabuti na lang at may kapistahan ng Sto. Nino na nagsasabing huwag tayong mabahala sapagkat "hawak" tayo ng Diyos at hindi Niya tayo pababayaan!  Isa lang ang nais ng Diyos sa atin at yun ay ang magtiwala tayo sa kanya.  Katulad ng pagtitiwala ng isang bata sa kanyang magulang na hindi siya nito pababayaan.  Kaya nga't si Jesus ay nagpapaalala sa ating tumulad sa isang bata kung nais nating pagharian ng Diyos. “Tandaan ninyo ito: kapag hindi kayo nagbago at tumulad sa mga bata, hinding-hindi kayo mabibilang sa mga pinaghaharian ng Diyos."   Ang katangiang taglay ng isang bata ay ang kanyang kapayakan at pagiging mahina at ito ang nagpadakila sa kanya sa mata ni Jesus.  Dahil sa kanyang kahinaan ay mas madali siyang magtitiwala sa kanyang ama.  Dahil sa kapayakan ng kanyang pamumuhay ay hindi siya masisilaw ng makamundong pagnanasa at mapagkumbaba niyang haharapin ang tukso ng huwad na kadakilaan.  At ito ang nais ni Jesus na taglayin natin habang nabubuhay tayo sa mundo: ang pagtitiwala at pagpapakumbaba ng isang bata.  Ang debosyon sa Sto. Nino ay nagsasabi sa ating dapat tayong lumago sa ating pagiging Kristiyano.  Ang Sto. Nino ay hindi nanatiling bata. Siya ay lumaki at naging si Jesus na nangaral, nagpagaling ng maysakit, nagpalayas ng mga demonyo, bumuhay sa mga patay.  Siya rin ang tumubos sa ating mga kasalanan at nagpalaya sa atin sa kadiliman.  Kaya naman nararapat lang na lumalim din ang ating pagtitiwala sa Diyos habang naglalakbay tayo sa mundong ito.  Sa kasalukuyang nating mundo na nababalot ng karahasan at kultura ng kamatayan ay magagamit natin ang katangian ng pagiging isang bata.  Maging payak sa ating pamumuhay bilang Kristiyano at panindigan ang ating pananampalataya.  Ipagkatiwala natin ang lahat sa Diyos na patuloy na "humahawak" sa atin at hindi tayo pinababayaan.  Viva! Pit Senyor!