Sabado, Pebrero 18, 2017

PAGMAMAHAL NA WALANG PINIPILI : Reflection for 7th Sunday in Ordinary Time - Year A - February 19, 2017: YEAR OF THE PARISH

Sinong ka-date mo noong nakaraang February14? Mayroon ba? Kung sakaling mag-isa ka lang kumain noong nakaraang Valentines Day, tandaan mo... February 19 na! Magmove on ka na! hehehe... May kuwento ng isang dalagang lumapit sa kanyang tatay upang magpaalam lumabas kasama ang kanyang BF.  Nahihiya pa ang lalaki na pumasok sa bahay.  Nang makita ito ng kanyang tatay ay hinila n'ya sa isantabi ang kanyang anak.  "Anak naman, anung nakita mo sa lalaking 'yan? Tingna mo naman ang mukha n'ya, parang nanay lang ang puwedeng magmahal!"  Sagot ng dalagita, "Papa, kahit ano pa ang sabihin mo I fell in love with him?" Napasigaw ang tatay, "Fell in love??? Tingnan mo naman ang buhok n'ya,  parang may HIV lang! (Hair Is Vanishing!) Yung mata n'ya parang mga mata ng kuwago! Yung ilong n'ya parang patatas! Yung ngipin n'ya parang nag-eexam na mga estudyante... one seat a part! Yan ba ang sinasabi mong fell in love?"  Sagot ng kanyang anak, "Papa, I fell in love not with his face... I fell in love with his heart!"  Marahil ito rin ang sasabihin ng Diyos kapag tinanong S'ya kung ano ang nagustuhan N'ya sa ating mga tao?  Wala namang kaibig-ibig sa atin. Sa katunayan ay patuloy pa tayong pinapapangit ng ating mga kasalanan.  Ngunit ang Diyos, nananatiling tapat na nagmamahal sa kabila ng ating kapangitan.  Ang kanyang pagmamahal ay walang kundisyon at walang pinipili. "Sapagkat pinasisikat niya ang araw sa masasama at sa mabubuti, at pinapapatak niya ang ulan sa mga banal at sa mga makasalanan."  At ito nga ang nagbibigay sa atin ng pananaw na dapat nating mahalin hindi lang ang mga taong kaibig-ibig at mga taong mabubuti.  Lalo't higit na dapat nating kalingain ang mga taong masasama at makasalanan.  Ang turo ni Jesus: "Narinig na ninyong sinabi, ‘Ibigin mo ang iyong kaibigan at kapootan mo ang iyong kaaway.’ Ngunit ito naman ang sabi ko: ibigin ninyo ang inyong mga kaaway, at idalangin ninyo ang mga umuusig sa inyo, upang kayo’y maging tunay na anak ng inyong Amang nasa langit."  Isang magandang paalala sa atin ni Jesus ngayong PRO-LIFE MONTH sapagkat may mga taong nagtutulak ng kultura ng poot,  paghihiganti at karahasan.  Ang sagot ng isang kristiyano ay pagmamahal na walang kundisyon!  Ang mga nakibahagi sa "Walk for Life"  ay nagpahayag ng kanilang pakikiisa at katapatan sa turo ng Panginoong Jesus at ng ating inang Simbahan: paggalang sa buhay ng tao mula sinapupunan hanggang sa natural nitong kamatayan.  Kaya nga't hindi sinasang-ayunan ng Simbahan ang abortion, extrajudicial killing, corruption at death penalty. Sa halip hinihikayat tayong mga taga-sunod ni Kristo na igalang at ipagtanggol ang buhay na kaloob sa atin ng Diyos at pairalin ang katarungan sa ating pakikitungo sa isa't isa.

Sabado, Pebrero 11, 2017

ANG KAIBUTURAN NG BATAS: Reflection for 6th Sunday in Ordinary Time Year A - February 12, 2017 - YEAR OF THE PARISH

"Bakit ba ako nagsisimba tuwing Linggo?"  Naitanong mo na ba ito sa iyong sarili?  Minsan may isang lalaki na himbing na himbing sa kanyang pagkakatuog ang ginulantang ng sigaw ng kanyang nanay: "Hoy! Alas sais na! Magsimba ka na! Late ka na sa Misa!"  Sagot ng lalaki: "Inay... bigyan mo nga ako ng tatlong dahilang para bumangon na ako."  Sagot ng nanay: "Aba, una, mahalaga ang pagsisimba dahil sa utos ng Diyos yan! Pangalawa, kuwarenta anyos ka na at hindi ka na bata para pilitin, Pangatlo,  ikaw ang magmimisa at ang mga tao ay naghihintay na sa simbahan! Kaya... bangon na!"  Ikaw, anong dahilan at dapat kang magsimba?  Marahil sasabihin natin na ito na ang ating nakagawisan sapul pa ng ating pagkabata.  O kaya naman sasabihin natin na ito kasi ang ikatlong Utos ng Diyos na kailangan kong sundin.  Ngunit ang tanong ko naman ay ito: Bakit kinakailangan kong sumunod sa utos ng Diyos?  Noong panahon ni Jesus, ay may mga taong lubos na masunurin sa Diyos.  Sa katanuyan, sa isang Judio, ang pagsunod ng tapat sa mga utos ng Diyos ay nagpapakita na siya ay "mabuting Judio".  Ngunit dumating si Jesus at gumawa ng mga bagay na kung minsan ay "lumalabag" sa isinasaad ng kanilang batas.  Isang halimbawa ay ang pagpapagaling niya ng mga maysakit sa araw ng Sabbath na araw ng pamamahinga para sa kanila.  Kaya nga si Jesus ay inakusahan nilang rebelde at hindi sumusunod sa batas.  Ano ang tugon ni Jesus? "Huwag ninyong akalaling naparito ako upang pawalang bisa ang Kautusan at ang aral ng mga propeta.  Naparito ako, hindi upang pawalang bisa kundi para ipaliwanag at ganapin iyon."  Nais ni Jesus na ipaliwanag ang kaibuturan ng batas at hindi ang literal na pagsunod dito.  Isang halimbawang ibinigay niya ay ang pagsasakatuparan ng ikalimang utos: "Narinig ninyo na noong una’y iniutos sa mga tao, ‘Huwag kang papatay; ang sinumang makamatay ay mananagot sa hukuman. Ngunit ngayo’y sinasabi ko sa inyo: ang mapoot sa kanyang kapatid ay mananagot sa hukuman."  Dito ay nais ipaunawa ni Jesus na suriin natin ang ugat ng kasalanan ng pagpatay.  Nasi niyang maunawaan natin na ang poot na nagmumula sa isang tao ay nagdadala sa kanyang pumatay at dahil dito ay dapat niyang iwasan.  Ngayong buwan ng pagpapahalaga sa buhay, ito rin ay nagsisilbing paalala sa atin ng Simbahan na igalang natin ang buhay ng tao.  Bakit ang Simbahan ay tutol sa EJK at death penalty? Sapagkat nakikita ng Simbahan na "poot" ang dahilan ng tao kung bakit nais niyang kumitil ng buhay.  Sa kaso ng death penalty ay hindi naman talaga ang katarungan ang nais o kaya naman ay ang pagsupil sa krimen.  Kung ating susuriin, ang malalim na dahilan ay paghihiganti na nagmumula sa poot ng isang tao!  Ano ngayon ang kaibuturan ng Utos ng Diyos?  Walang iba kundi ang batas ng PAG-IBIG.  Kaya nga sa ating pagsunod sa mga utos ng Diyos ay lagi nating isaisip at isapuso na ginagawa natin ito sa pangunahing kadahilanang minamahal natin ang Diyos.  Sa pagdiriwang ng Pro-life month at buwan din ng mga puso, alalahanin nating maibabahagi lang natin ang buhay kung tayo ay makapagbabahagi ng pagmamahal.  Share life... share love!  

Sabado, Pebrero 4, 2017

PRO-LIFE FROM WOMB TO TOMB: Reflection for the 5th Sunday in Ordinary Time Year A - February 5, 2017 - YEAR OF THE PARISH

Ang buwan ng Pebrero ay PRO-LIFE MONTH na kung saan ay inaanyayahan tayong ipagdasal, ipagtanggol at pangalagaan ang buhay ng tao, buhay na mula sa sinapupunan hanggang kamatayan nito.  May isa akong estudayante na may ganitong "motto" sa buhay: "To live not only to exist!"  Tunay nga naman na hindi lahat ng nag-eexist ay buhay!  May mga nilalang na may buhay at mayroon ding walang buhay.  Ngunit hindi sapagkat humihinga ay buhay na... baka nag-eexist lang sila at hindi naman talaga buhay!  May mga ilan kasing tao na parang walang patutunguhan ang buhay.  Hindi mo alam kung saan pupunta at parang walang direksiyon ang tinatahak na landas.  May mga ilan naman na sinasayang ang buhay nila sa makamundong pamumuhay sa pamamagitan ng paggamit ng mga nakasisira sa kanilang katawan o kaya naman ay namumuhay na walang panggalang sa kanilang dignidad bilang tao.  Hindi lang sapat na tayo ay humihinga. Dapat din na tayo ay nabubuhay na BUHAY!  Sapagkat ang sabi nga ni San Ireneo: "The glory of God is man (and woman) who is fully alive!"  Ito rin ang binibigyang  diin ngayon sa ating Ebanghelyo.  Ito ang ibig sabihn na maging ASIN at ILAW NG SANLIBUTAN. Ang asin na walang lasa ay walang kuwenta.   Ngunit nawawalan ba ng alat ang asin?  Noong panahon ni Jesus na kung saan ang aisn ay direktang kinukuha sa dagat at parang mga "rock crystals" na inilalagay sa maliit na supot at ibinababad sa lutuin, ay talagang maaring mawalan ito ng lasa.  Kaya nga't ang mga latak nito ay itinatapon na lamang sa labas at inaapakan ng mga tao. Bilang "asin ng sanlibutan", pinapaalalahan tayo ni Jesus na "magbigay lasa" sa buhay ng iba.  Katulad din ito ng mensahe ni Jesus ng sinabi niyang tayo ay ILAW NG SANLIBUTAN at dapat ay magliwanag ang ating ilaw upang makita ng iba ang ating mabubuting gawa.  Iisa lang ipinahihiwatig ng dalawang paghahambing na ibinigay ni Jesus, na dapat ang bawat Kristiyano ay maging "Mabuting Balita" sa kanyang kapwa!  Ang pagiging "Mabuitng Balita" ay nangangahulugan ng isang MARANGAL at BANAL na pamumuhay nating lahat. Tandaan natin na ang kabutihan ay nakakahawa kung paanong ang kasamaan ay gayun din. Higit na nagkakaroon ng kabuluhan ang buhay ng tao kung ginagamit niya ito para sa kabutihan.  Paano natin ito maisasakatuparan?  Ngayong PRO-LIFE SUNDAY ay maari nating gawin ang mga sumusunod: una, pahalaghan natin ang buhay na kaloob sa atin ng Diyos.  Alagaan natin ang ating katawan sa paglalayo sa anumang nakasasama dito tulad ng mga bisyo lalong-lalo na ang droga.  Sisirain nito hindi lamang ang ating katawan gayundin, maging ang ating pamilya.  Pangalawa, igalang ang buhay ng iba.  Ang ikalimang utos ay nagsasabi sa ating masama ang pumatay.  Ang paglaganap ng "extra-juducial killing" at napipintong pagsasabatas ng "death penalty" ay malinaw na paglabag sa ikalimang utos ng Diyos.  Ang buhay na nagmula sa Diyos ay sagrado, kaya'y kahit gaano man kasama ang isang tao ay dapat nating igalang ito. Dapat nating igalang ang buhay mula sa sinapupunan hanggang sa libingan, from womb to tomb!  At pangatlo ay ibahagi natin ang buhay na kaloob sa atin.  Ito ang ating pagiging ilaw at asin sa ating ating kapwa, kapag ang ating buhay ay nagsisilbing inspirasyon sa iba at nakahihikayat tayo ng mga tao tungo sa kabutihan.  Sa kabila ng paglaganap ng "kultura ng kamatayan" sikapain nating mapabilang sa tinaguriang "Pro-life Generation" na ang layunin ay pahalagahan, igalang at ibahagi ang buhay na kaloob sa atin ng Diyos.  Isapuso natin ang kasabihang: "Our life is gift from God... How we live our life will be our gift to God!" 

Sabado, Enero 21, 2017

BIBLE CHRISTIANS: Reflection for 3rd Sunday in Ordinary Time Year A - January 22, 2017 - YEAR OF THE PARISH

Sa darating na Linggo ay ipagdiriwang na natin ang Linggo ng Biblia o Bible Week. Dapat ito ay magsisimula ng Enero 23 at magtatapos sa Enero 29.  Ngunit sa kadahilanang ipagdiriwag natin sa Enero 29 ang Kapistahan ni San Juan Bosco sa ating parokya, minarapat kong i-advance na ngayon ang pagdiriwang natin ng Bible Sunday. Bakit nga ba mahalaga ang Biblia sa ating mga Kristiyano?  Ano ba ang ibig sabihin ng Biblia?  May isang lola na nagbabasa ng Biblia at habang siya ay nagbabasa ay pinagmamasdan siya ng kanyang apo. Manghang-mangha ang bata sa panood sa kanya.  Lumapit ito at nagtanong: "Lola, alam ko na po ang ibig sabihin ng Biblia!"  Tuwang-tuwa ang matanda at nagtanong: "Ano, yon apo?" Sagot ng bata: "Ang kahulugan ng BIBLE ay nasa limang titik nito: Basic Information Before Leaving Earth! Kailan ka aalis sa mundong ito lola?"  Ano nga ba ang Biblia? Paano nga ba ang tamang pagbasa at pag-intindi nito?  Saan ba dapat ginagamit ito?  Noong nakaraang mga araw ay may isang mambabatas na ginamit ang Biblia bilang patunay na pinapayagan daw ng Diyos ang death penalty sapagkat ang Anak Niya mismo, na si Jesus, ay nahatulan ng death penalty.  Tama ba ang ganitong pag-iisip?  Sa totoo lang kahit sa lohika (logic) ay hindi ko makita ang kawastuhan ng ganitong pangagnatwiran! Kumbaga sa boksing ay isang malaking sablay na suntok ang kanyang binitiwan na sa halip na kalaban ay ang referee ang tinamaan!  Ano ba ang dapat isaalang-alang sa pagbasa ng Biblia?   "May isang "Bible Christian" na mahilig gamitin ang Bibliya upang malaman kung ano ang gusto ng Diyos sa kanya lalo na sa paglutas sa kanyang mga prolema. Minsan ay nalugi ang kanyang negosyo at katulad ng kanyang nakaugalian ay sumangguni siya sa Biblia. Kinuha niya ito at nakapikit na binuksan ang pahina. Laking pagkagulat niya ng bumungad sa kanya ang Mateo 27:5 na nagsasabing: "Lumabas si Hudas at nagbigti!". Natakot siya at tinanong ang Panginoon: "Panginoon, ito ba ang nais mong gawin ko? At sinubukan niyang maghanap uli. Habang nakapikit ay muli niyang binuksan ang Bibliya at ang kanyang hintuturo ay tumapat sa Lukas 10:37 na ang sabi: "Humayo ka't gayon din ang gawin mo."Halos himatayin na siya sa takot nang muli niyang buksan ang Banal na Aklat. Ang bumungad sa kanyang talata: Juan 13:27"Kung ano ang iyong kailangang gawin, gawin mo na agad!" At alam n'yo na marahil ang kasunod... nagpakamatay siya!  Ang Bibliya ay hindi parang "Libro ng mga Hula" na nagsasabi ng ating kapalaran. Hindi rin ito katulad ng mga "Best Seller" na libro sa National Books Store. Hindi lang ito naglalaman ng kasaysayan o pamantayan sa mabuting pamumuhay. Ang Bibliya ay ang SALITA NG DIYOS!  Ito ang aklat na kung saan ay ipinahayag ng Diyos ang Kanyang pag-ibig at katapatan sa tao sa pagbibigay sa atin ng kaligtasan.  Sa Ebanghelyo ay nakita natin kung paano nangaral si Hesus ng buong sigasig! Ang Bibiliya ay ang pangangaral ni Hesus sa atin sa kasalukuyang panahon. May oras ba akong inalalaan sa pagbabasa ng Bibliya? Baka naman may "tag price" pa ang Bibliya kong nabili o kaya naman ay namumuti na sa dami ng alikabok dahil hindi ko nagagalaw sa pinaglalagyan nito! Kung me tiyaga akong magsayang ng maraming oras sa pagbabasa ng Wattpad, bakit kaya ni isang pahina ng Bibiliya ay hindi ko matagalang basahin? Ang sabi nga nila: Kung gusto mo may paraan... kung ayaw mo, may dahilan! Ugaliin natin ang araw-araw na pagbabasa ng Bibliya! Tandaan natin na sa panalangin tayo ang nakikipag-usap sa Diyos. Sa pagbabasa ng Bibliya... Siya ang nakikipag-usap sa atin. Kailan mo hinayaang kausapin ka Niya? Ngunit hindi lang sapat na basahin ang Bibiliya. Mas mahalaga sa pagbabasa ay ang pagninilay sa Salita ng Diyos at ang pagsasabuhay nito. May mga Kristiyanong pabibilibin ka dahil kaya nilang banggitin mula sa memorya ang mga kapitulo at bersikulo ng Biblia. Ang tanong... isinasabuhay ba nila ito? Saulo mo man ito mula sa unang pahina hanggang sa huli ngunit hindi mo pinagninilayan at isinasabuhay ay para ka lamang "wang-wang" na nag-iingay na walang mabuting nagagawa sa kaligtasan ng iyong kaluluwa!  Basahin, pagnilayan at isabuhay! Ito ang paraan upang matawag na mga tunay na "Bible Christians".  Tatlong paraan upang maging buhay ang Salita ng Diyos sa ating pang-araw-araw na buhay.

Sabado, Enero 14, 2017

SA KAMAY NG STO. NINO: Reflection for the Feast of Sto. Nino - January 15, 2017 - YEAR OF THE PARISH as Communion of Communities

Naalala ko pa noong bata pa ako ang kuwentong laging binabahagi ng namayapang Jaime Cardinal Sin sa tuwing magdiriwang siya ng Misa ng Sto. Nino.  "Nasaan sa mapa  ang Tondo? Tanong ng isang guro sa kanyang mga mag-aaral.  Sagot ng isang bata: "Mam, nasa kalakhang Maynila po!" Muli siyang nagtanong: "Eh nasaan naman ang Maynila?"  Taas ng kamay ang pang bata: "Mam, nasa kabilang po siya sa NCR , ang National Capital Region."  "At nasaan naman ang NCR?" "Mam, nasa Luzon po!"  sagot  naman ng isa.  "At naaan naman ang Luzon?" "Nasa Pilipinas po, na nasa Asya na nasa mundo!"  Sagot ng isang tila naiinis na estudyante.  "At nasaan naman ang mundo?"  Nagtaas ng kamay ang pinakamakulit niyang estudyante:  "Mam, nasa kamay po ng Sto. Nino!"   Pagmasdan mo ang estatwa ng Sto. Nino at makikita mong may hawak-hawak siyang parang bola.  Hawak ng Sto. Nino ang mundo. Tayo ay nasa kamay ng Diyos.  Tayong lahat, ang bawat isa sa atin ay binubuhat ni Jesus!  Isang magandang paalala sa atin sa ating kasalukuyang panahon na puno ng pangamba at kaguluhan. Nariyan ang EJK o Extra-Judicial Killing na araw-araw ay laman ng balita.  Nariyan ang napipintong pagtaas ng buwis at kuryente.  Nariyan din ang nakabinbin sa Kongresong Death Penalty at divorce bill. Idagdag mo na ang kinakasang pamimigay ng condoms sa mga mag-aaral sa high school.  Parang nagkasunod-sunod ata ang problema sa pagpasok ng taon.  Mabuti na lang at may kapistahan ng Sto. Nino na nagsasabing huwag tayong mabahala sapagkat "hawak" tayo ng Diyos at hindi Niya tayo pababayaan!  Isa lang ang nais ng Diyos sa atin at yun ay ang magtiwala tayo sa kanya.  Katulad ng pagtitiwala ng isang bata sa kanyang magulang na hindi siya nito pababayaan.  Kaya nga't si Jesus ay nagpapaalala sa ating tumulad sa isang bata kung nais nating pagharian ng Diyos. “Tandaan ninyo ito: kapag hindi kayo nagbago at tumulad sa mga bata, hinding-hindi kayo mabibilang sa mga pinaghaharian ng Diyos."   Ang katangiang taglay ng isang bata ay ang kanyang kapayakan at pagiging mahina at ito ang nagpadakila sa kanya sa mata ni Jesus.  Dahil sa kanyang kahinaan ay mas madali siyang magtitiwala sa kanyang ama.  Dahil sa kapayakan ng kanyang pamumuhay ay hindi siya masisilaw ng makamundong pagnanasa at mapagkumbaba niyang haharapin ang tukso ng huwad na kadakilaan.  At ito ang nais ni Jesus na taglayin natin habang nabubuhay tayo sa mundo: ang pagtitiwala at pagpapakumbaba ng isang bata.  Ang debosyon sa Sto. Nino ay nagsasabi sa ating dapat tayong lumago sa ating pagiging Kristiyano.  Ang Sto. Nino ay hindi nanatiling bata. Siya ay lumaki at naging si Jesus na nangaral, nagpagaling ng maysakit, nagpalayas ng mga demonyo, bumuhay sa mga patay.  Siya rin ang tumubos sa ating mga kasalanan at nagpalaya sa atin sa kadiliman.  Kaya naman nararapat lang na lumalim din ang ating pagtitiwala sa Diyos habang naglalakbay tayo sa mundong ito.  Sa kasalukuyang nating mundo na nababalot ng karahasan at kultura ng kamatayan ay magagamit natin ang katangian ng pagiging isang bata.  Maging payak sa ating pamumuhay bilang Kristiyano at panindigan ang ating pananampalataya.  Ipagkatiwala natin ang lahat sa Diyos na patuloy na "humahawak" sa atin at hindi tayo pinababayaan.  Viva! Pit Senyor!

Sabado, Enero 7, 2017

BITUING NAGNININGNING: Reflection for the Solemnity of the Epiphany - January 8, 2017 - Year of the Parish as Communion of Communities

Ngayon ay ang dakilang kapistahan ng EPIPANYA o ang Pagpapakita ng Panginoon.  Para sa ilan, ito rin ang kanilang tinatawag na "The Second Christmas."  Para sa ating mga Katoliko, ito ang huling linggo ng pagdiriwang ng Kapaskuhan.  Kaya nga't hindi pa rin natatapos ang pagbibigayan ng regalo o aguinaldo.  Sa mga nagtagong ninong at ninang, 'wag muna kayong lumabas, maaari pa kayong "huntingin" ng inyong mga inaanak!  Sa katunayan, may mga bansa na sa araw na ito nagbibigayan ng regalo.  Marahil dahil na rin sa pagbasa ng Ebanghelyo na ang mga pantas ay naglakbay upang hanapin ang sanggol na "tagapagligtas" at alayan ng mga handog na naaayon sa kanya.  Nakagawian nating tawaging sila ay mga hari ngunit hindi naman talaga ito ang nakasulat sa Bibliya.  Ang sabi sa ating Ebanghelyo, sila ay mga pantas na mula sa silangan.  Ibig sabihin, sila ay hindi Hudyo at sa halip ay itinuturing ng mga "Hentil".  Ang sabi ni San Pablo sa kanyang sulat sa mga taga-Efeso: "sa pamamagitan ng Mabuting Balita, ang mga Hentil, tulad din ng mga Judio, ay may bahagi sa mga pagpapalang mula sa Diyos; mga bahagi rin sila ng iisang katawan at kahati sa pangako ng Diyos dahil kay Kristo Hesus."  Kaya nga Epipanya ang tawag sa kapistahang ito sapagkat una sa lahat ito ay pagpapakita na si Jesus ang tagapagligtas ng lahat maging ng mga hentil.  Ikalawa, ipinakita nito kung sino si Jesus sa pamamagitan ng kanilang tatlong handog na ginto, kamanyang at mira.  Ang ginto ay kumakatawan sa pagkahari ni Jesus, ang kamanyang ay sa kanyang pagka-Diyos at ang mira ay sa kanyang pagiging tao.  Ikatlo, sinasabihan din tayo ng kapistahang ito na maging "mga bituing nagniningning"  na nagdadala ng Mabuting Balita ng Panginoon sa ating kapwa ng may pagpapakumbaba.  Ang kadakilaan ng mga pantas ay hindi sapagkat matatalino silang tao bagkus sila ay mga taong MAPAGKUMBABA.  Ibang-iba kay haring Herodes na puno ng kayabangan sa kanyang sarili kaya't ayaw niyang mabuhay ang sanggol.  Ayaw ng Diyos sa mga taong mayayabang! Bukas, ay ipagdiriwang natin ang TRASLACION ng Poong Nazareno.  Ang lagi kong pinaaalala sa mga mamamasan ay ito: na hindi tayo ang nagbubuhat kay Jesus, sa halip tayo ang binubuhat niya!  May kuwento ng isang taong nanaginip na siya raw at ang Panginoon ay naglalakad sa dalampasigan. Nakikita niya ang dalawang pares na bakas ng paa habang sila ay naglalakad.  Ngunit napansin niya na sa mga sandali ng pagsubok at suliranin sa buhay at naglalaho ang isang pares na bakas ng paa sa buhanginan.  At umangal siya sa Panginoon: "Panginoon, bakit naman tuwing may problema ako ay iniiwan mo ako? Bakit ako na lang ang naglalakad?"  Tumugon ang Panginoon: "Nagkakamali ka anak! Hindi kita iniiwan.  Sa mga sandaling nahihirap ka sa buhay dahil sa mga pagsubok at problema ay BINUBUHAT KITA!  Huwag kang mayabang!"  Sa pagpasok natin sa Bagong Taon ay kilalanin natin ng may pagpapakumbaba si Jesus bilang ating Panginoon at tagapagligtas!  "Wise men still seek Him!"  Magiging matalino tayo kung may pagkukumbaba nating kilalanin si Jesus sa ating kapwa. Hayaan nating magliwanag ang ating buhay para sa iba at tayo ay magmistulang mga bituing nagniningning!

Sabado, Disyembre 31, 2016

KAPAYAPAAN HINDI KARAHASAN: Reflection for the Solemnity of Mary Mother of God and New Year 2017 - January 1, 2017 - 50th WORLD PEACE DAY

Natapos na ang taong 2016.  Isang taong punong-puno ng "pagbabago".  "Change has come!" ang sabi nga nila ngunit ano nga bang pagbabago?  Ang nakikita ng aking mga mata ay ang maraming patayang nangyayari araw-araw.  Marahil nabawasan nga naman ang ilang krimen sa kalsada ngunit ang pagpatay ba ay hindi krimen?  "Change is coming" nga ba o "change scamming?"  Kaya nga ang pagpasok ng 2017 ay nagbibigay sa akin ng higit na pangamba!  Magpapatuloy ba ang ganitong kalakaran?  Pagpatay kapalit ng kapayapaan at kaayusan ng pamumuhay na ating minimithi?  May nabasa akong text: "Worrying does not take away tomorrow's troubles, it takes away today's peace!"  Kaya nga't angkop na angkop na sa pagsisimula ng bagong taon ay ipinagdarasal natin ang pagkakaroon ng kapayapaan.  Ang unang araw ng bagong taon ay itinalagang "World Day of Prayer for Peace."  Kapag may kapayapaan may kaayusan.  Kapag may kaayusan may pag-unlad ng pamumuhay!  At ito naman talaga ang ating pagbati sa pagpasok ng bagong taon: isang "manigong buhay" na punung puno ng pagpapala at biyaya!  Kaya nga marami sa atin ang gumagawa ng mga ritwal upang "paalisin ang malas at papasukin ang buwenas!  Nandiyan na ang naglalakasang paputok tulad ng "Aldub Forever" at "Goodbye Delima" na pinatakbo sa takot kahit ang pinakamataas na pinuno ng kapulisan. Nariyan ang pagbili ng labindalawang prutas para suwertihin.  May paghahanda rin ng pagkaing malagkit para hindi magkahiwalay-hiwalay ang pamilya o ang pagkain ng pansit para sa isang mahabang buhay. Ngunit saan nga ba nakasalalay ang buwenas sa ating buhay?  Ano ba ang dapat unang gawin ng isang Kristiyano?  Panalangin ang dapat gawin para suwertihin!  Kaya napakagandang simulan ang bagong taon sa pagsisimba na siyag pinakamataas na panalanging ating maaring gawin.  At sa unang araw ng bagong taon ay ibinibigay sa ating haimbawa si Maria bilang INA NG DIYOS!  Tinamaan ng suwerte ang Mahal na Birheng Maria sapagkat napili siya sa lahat ng mga babae upang maging Ina ng anak ng kataas-taasang Diyos! Walang ng suwerteng hihigit pa dito! Ngunit hindi ito ang talagang kadakilaan ni Maria. Nang may nagsabi kay Jesus habang siya ay nagtuturo: "Mapalad ang sinapupunang nagluwal sa iyo!" Ngunit agad niya itong itinama at sinabi "Mas mapalad ang mga taong sumusunod sa kalooban ng Diyos!" At sino ba sa lahat ng nilikha ang naging masunurin sa kalooban ng Diyos maliban sa Mahal na Birheng Maria? Mga kapatid, ang kapalaran natin sa bagong taong ito ay nakasalalay sa ating pagsunod sa kalooban ng Diyos kaya't nararapat lamang na katulad ni Maria ay maging masunirin tayo sa Kanya.  Kaya nga kung nais nating mapuno ng biyaya ang ating bagong taon ay nararapat lang na simulan na nating tanggalin ang ating masamang pag-uugali at tapat na tupdin ang kalooban ng Diyos.  Para sa atin namang paghahangad ng kapayapaan, ang Simbahan ay nagpapaalala sa atin na hindi ang karahasan kundi ang kabuthihan ang daan sa tunay na kapayapaan. Ang tema ng 50th World Day of Prayer for Peace ay "Christian non-violence as a style of politics for peace."  Kaya nga't hindi kinukunsinti o pinapanigan ng Simbahan ang karahasan o anumang paraang di-makatarungan para lamang magkamit ang tao ng kapayapaan.  Hindi ang paglipol sa mga kriminal o drug addicts ang sagot para sa matiwasay na lipunan.  Laging pinapanindigan ng Simbahan ang paggalang sa karapatan ng bawat tao mabuti man siya o masama at pagbibigay ng pagkakataong magbago.  Kaya nga ipagdasal natin na sa pagpasok ng bagong taong ito na kapayapaan ang umiral sa ating paligid.  Iwaksi natin ang "kultura ng kamatayan" at sa halip ay pairalin ang "kultura ng kabutihan" bilang daan sa tunay na kapayapaan!

Linggo, Disyembre 25, 2016

CHRISTLESS CHRISTMAS: Reflection for the Solemnity of the Birth of Our Lord - Year A - December 25, 2016

Minsan ay nagpunta ako sa isang malaking shoping mall. Pagkapasok ko pa lang sa entrance gate ay binati agad ako ng security guard ng "Happy holiday sir!"  Sinagot ko s'ya ng "Merry Chritmas too!"  Pagpasok ko sa isang botique ay ito rin ang bungad sa akin ng isang saleslady: "Happy holiday sir!"  At sinagot ko rin s'ya ng "Merry Christmas my dear!"  Sa pangatlong pagkakataon ay narinig ko uli ang bating ito ng kumain ako sa isang fastfood chain, "Happy holiday po!" sabi ng cashier.  Di na ako nakatiis kaya nagtanong na ako... "Bakit happy holiday at hindi Merry Christmas ang bati ninyo?"  "Eh yun po kasi ang sinabi sa amin ng management eh!"  Nalungkot ako sapagkat hindi natin namamalayan na kahit sa pagbati ay unti-unti ng tinatanggal si Kristo sa Pasko!  Marahil ay ipaalala muli sa atin na si Kristo ang dahilan kung bakit mayroon tayong Pasko.  Walang Pasko kung walang Kristo!  Mag-ingat tayo sapagkat ito ngayon ang sinasabi ng mundo na maari tayong makapagdiwang ng Pasko ng walang Kristo... a CHRISTLESS CHRISTMAS!  Hindi ako magtataka na darating ang panahon ang batian natin ay MERRY MAS na lang!  May kuwento ng isang Russian astronout na ang pangalan ay Yuri Gagarin na pagkatapos niyang mamalagi sa kalawakan ay pinuntahan niya ang Obispo ng Moscow at sinabi: "Monsignor... nalibot ko na ang kalawakan ngunit hindi ko nakita ang Diyos!"  Ang sagot ng obispo ay ito: "Bago ka naglibot sa kalawakan ay dapat hinanap mo muna si Kristo sa lupa!"  Totoo nga naman, hindi natin matatagpuan ang Diyos sa kalawan sapagkat pinili niyang mamalagi at manirahan dito sa lupa.  Ito ang sinabi ng ating Ebanghelyo, na "ang Salita, na Diyos, ay nagkatawang-tao at nanirahan sa atin!"  Mas pinili ng Diyos ang ating abang kalagayan upang maipadama niya sa atin ang Kanyang pagmamahal kaya't nararapat lamang na panahanin natin si Kristo sa ating puso... panatilihin natin si Kristo sa Pasko.  Ngunit isang malaking kabalintunaan kung maririnig mo ang ang bating "Merry Christmas!" sa mga taong sumasang-ayon sa "death penalty" o "extra-judicial killing".  Bakit? Sapagkat si Jesus ay dumating upang hindi tayo bigyan ng kamatayan kundi kaligtasan.  Buhay at hindi kamatayan!  Magpakatotoo tayo bilang mga Kristiyano.  Huwang mamangka sa dalawang ilog!  Ang ating Diyos ay nagkatawang tao upang bigyang kahulugan ang ating buhay.  Ang Diyos ay dumating upang bigyan tayo ng pag-asa.  Hindi siya dumating upang ibaba ang ating abang kalagayan.  Napakasaya ng Pasko na kasama si Kristo!  Huwag nating isantabi si Kristo.  Huwag tayong magbulag-bulagan at sang-ayunan ang mga karahasang nangyayari sa ating lipunan.  Gawin natig tunay na MERRY ang ating pagbati sapagkat ang KRISTO ay nasa ating puso!  MERRY CHRISTMAS sa inyong lahat!

Sabado, Disyembre 17, 2016

KATAPATAN SA PAG-AALINLANGAN: Reflection for 4th Sunday of Advent Year A - December 18, 2016 - YEAR OF THE PARISH

Pitong tulog na lang at Pasko na!  Sa katunayan ay nasindihan na ang lahat ng kandila sa ating Korona ng Adbiyento.  Tunay ngang malapit na ang Pasko at nararapat lang na maging "Merry" ang ating "Christmas!"  May dahilan ipang tayo ay magsaya sapagkat una ay tinanggap natin noong unang Pasko ang pinakamahalagang "regalo"  na walang iba kundi si Jesus mismo, ang Diyos na sumasaatin.  Pangalawa, ang dala ni Jesus sa kanyang muling pagdating sa wakas ng panahon ay "kaligtasan" para sa mga nanatiling tapat sa kanya!  Habang hinihintay natin ang pagdating na ito "sa wakas ng panahon" ay tinatawagan tayong tanggapin siya sa araw-araw na pagdating niya sa ating puso.  Kung paanong naging tapat ang Diyos sa tao ay gayundin naman, inaasahan niya ang ating matiyagang katapatan. Tunay nga na ang  Pasko ay pagdiriwang ng katapatan ng Diyos sa tao at ang sagot na katapatan ng tao sa Diyos. May isang Diyos na naging tapat sa atin sa kabila ng ating pagiging salawahan.  Isinugo niya ang Kanyang bugtong ng Anak dala ng Kanyang malaking pagmamahal sa sangkatauhan.  Ngunit paano ba natin sinasagot ito bilang mga tao?  Isang mister ang malapit na sa bingit ng kamatayan. Ipinatawag niya ang kanyang asawa at sinabi: "Alam mong bilang na ang mga sandali ko. Nais ko sanang mapayapa ang aking sarili bago ako mamatay. Tapatin mo nga ako, ako ba ang ama ng ating bunso? Napansin kong magkamukha ang panganay at kasunod ngunit napakalayo ang itsura ng ating bunso. " Sumagot ang babae: "Ano ka ba naman? Pinagdududahan mo ba ako? Tunay na anak mo yan no? Pero sigurado ako... Yung dalawa, kay kumpare 'yun!" Inatake sa puso ang mister! May karapatang magduda ang lalaki kung papaanong si Jose rin ay may karapatang magduda sa kanyang asawang si Maria. Bago sila magsama ay naratnan niyang nagdadalang-tao ito. Ano ang kanyang gagawin? Sapagkat isa syang taong matuwid at ayaw niyang ipahiya at ipahamak si Maria ay nagdesisyon na lang na iwanan niya ito ng tahimik. Katulad ng sino mang tao, si Jose ay pangarap sa buhay. Pangarap niya marahil ang magtayo ng pamilya. Isa siyang taong matuwid at alam ang kanyang gusto sa buhay. Nakita ng Diyos ang kabutihan ng puso ni Jose kaya't binigyan niya ito ng mas mabigat na responsibilidad: Ang maging ama-amahan ni Jesus at tagapag-alaga ng mag-ina! Hindi nabigo ang Diyos kay Jose. Tinanggap niya ng bukal sa loob ang bagong plano ng Diyos. Ganito rin ba ang aking reaksiyon kapag hindi nangyayari ang gusto ko? May plano ang Diyos sa atin na kung minsan ay taliwas sa ating gustong mangyari: Bumagsak ka sa board exam, nawalan ka ng trabho. Nasunugan ka ng bahay. Namatayan ka ng mahal sa buhay.... Mas madali ang magduda at mag-alinlangan... Pero katulad ni San Jose ay tinatawagan tayong manalig sa Diyos at sumunod. Ito ang sukatan ng tunay na pananampalataya. Tandaan mo, ang Diyos ay lubos na nagtitiwala sa iyo tulad ng pagtitiwalang ipinamalas Niya kay Jose.  Bilang isang kumunidad, ito rin ang nais ng Diyos na gawin natin.  Sa kasalukuyang mga nangyayari ngayon sa ating lipunan ay mas nakikita ang pangagaliangang maging tapat tayo sa Diyos.  Maraming isyung kinakaharap ang ating bayan tulad ng death penalty, divorce, same sex marriage, extra-judicial killing, drugs at kriminalidad, corruption, etc.  Masasabi ba nating tapat tayo sa Diyos?  Ang Simbahan ay nananatiling tinig ng propeta na nagsasabing mali ang pagpatay, mali ang ilagay sa kamay ang pagpapatupad ng batas, mali ang korupsiyon, mali ang divorce at same sex marriage.  Nasaan ngayon ang ating paninindigan?  Tulad ni Jose, tinatawagan tayong maging tapat sa kalooban ng Diyos.  Ang pagpanig sa katotohanan kung minsan ay magdadala ng maraming pagsalungat ngunit tayo ay tinatawagang maging tapat.  Ang pagiging Kristiyano ay hindi naman popularity contest.  Ang sukatan ay ang ating katapatan kay Kristo!

Sabado, Disyembre 10, 2016

KAGALAKAN SA PAGHIHINTAY: Reflection for the 3rd Sunday of Advent Year A - December 11, 2016 - YEAR OF THE PARISH AS COMMUNION OF COMMUNITIES

Sinindihan na natin ang pangatlong kandila ng ating Korona ng Adbiyento.  Kung inyong napansin kulay "pink" ang ating sinindihan at hindi ang "violet"  Ang kulay lila o violet ay simbolo ng pagsisisi at pagbabalik-loob na siyang diwa ng adbiyento.  Bakit pink ang ating sinindihan kung gayon?  Ang Adbiyento ay nangangahuugan ng pagdating ng Panginoon sa ating piling.  At dahil diyan tayo ay naghihintay.  Ngunit ito ay paghihintay na hindi tulad ng isang taong bibitayin na nasa death row. Nakakatakot na paghihintay! Hindi rin ito paghihintay na tulad ng isang taong tumaya sa lotto na walang kasiguruhan kung siya ba ay mananalo o hindi.  Ang Adbiyento ay hindi nakakatakot at walang kasiguruhang paghihintay.  Bagkus ito ay masayang paghihintay sapagkat ang darating ay ang Panginoon at ang kanyang dala-dala ay kaligtasan!  Kaya nga't may kasamang saya at galak ang ating paghihintay sa Panginoong darating at ito ang isinasagisag ng kulay pink na kandila sa ating Korona ng Adbiyento.  Ang kaligtasang dala ng Panginoon ang siyang nagbibigay sa atin ng kasiyahan at kagalakan.  Katulad ng mga unang Kristiyano, ang dinarasal natin ay "MARANATHA!" Halina Jesus sa aming piling! May galak nating kinasasabikan ang muling pagdating ng Panginoon.  Ang kagalakang ito ay ang ipinahayag ni Propeta Isaias: "Ang mga bulag ay makakikita, at makaririnig ang mga bingi... paghaharian sila ng kalgayahan.  Lungkot at dalamhati ay mapapalitan ng tuwa at galak magpakailanman."  Ito rin ang tandang ibinigay ni Jesus sa mga alagad ni Juan Bautista ng suguin sila upang itanong kung sya na nga ba ang hinihintay nilang Mesiyas. Ang pagdating ni Jesus ay nagbigay ng kagalakan sa mga taong nasa laylayan ng lipunan.  Ngunit hindi lahat ay magsasaya sa kanyang pagdating sapagkat may mga taong mag-aalinlangan sa kanya katulad ng pag-aalinlangan nila kay Juan bilang propetang isinugo ng Diyos.  Ang mga taong ito ay ang mga hindi makatanggap sa tunay na kahulugan ng kanyang pagliligtas,  tulad ng mga Hudyo na hindi matanggap si Jesus sapagkat isang "materyal na Mesiyas" ang kanilang inaasahan.  Tayo rin bilang mga Kristiyano ay maaring matulad sa kanila kapag ang ating pinahahalagahan ay ang ating "materyal na kaligtasan!" Makikita natin ito sa ating paghahanda sa pagdiriwang ng Pasko.  Ano ba ang higit na mahalaga sa atin?  Kalimitan ay nauuwi lamang sa panlabas ang ating paghahanda.  Totoong masaya ang Paskong punong-puno ng dekorasyon, pagkain, alak, regalo at mga panlabas na pagpapakita ng ating kasiyahan.  Ngunit wag sana nating kaligtaan na walang saysay ang lahat ng ito kung makakalimutan natin ang ating panloob na paghahanda.  Kaya nga ang panawagan ng Adbiyento ay hind nagbabago... magsisi ka sa iyong mga kasalanan!   Ito ang paghahandang may ginagawa na tinutukoy sa sulat ni Santiago Apostol, isang matiyagang paghahanda tulad ng isang magsasakang hinihintay ng buong tiyaga ang "mahalagang bunga ng kanyang bukirin."  Ang pangatlong kandila ang ating sinindihan ngayon.  May isa pang sisindihan sa isang linggo.  Ito ay magandang paalala sa atin na nagbibigay pa ang Diyos ng pagkakataon upang suriin natin ang ating sarili kung hindi pa natin ito nagagawa.  May panahon pang magbago.  May pag-asa pang naghihintay sa atin upang magbalik-loob! At nararapat lang na magbigay ito sa ating ng KAGALAKAN.