NO PAIN... NO GAIN: Reflection for 2nd Sunday of Lent - Year A - March 20, 2011

Likas sa ating mga tao ang umiwas sa hirap. Kung maaring makaiwas dito ay ating gagawin ang lahat ng paraan. May kuwento ng isang batang nakakita ng "pupa" na nakasabit sa isang sanga ng puno. Namangha ang bata ng makita niyang nabubuksan ito at unti-unting lumalabas ang pakpak ng isang paruparo. Pinanood niya kung paano naghihirap ang paruparo sa paglabas dito. Marahil sa sobrang pananabik na makita ang paruparo ay kumuha siya ng blade at hiniwa ang pupa. Nakalabas naman ang paru-paro ngunit hindi ito makalipad sapagkat maliit ang pakpak at mahina ang katawan. Doon laman niya naunawaan na kasama pala ang paghihirap upang makalikha ng isang magandang paruparo. Kinakailangan pala niya talagang maghirap at magtagal sa loob ng pupa. Ang mga atleta ay may kasabihang: "No pain, no gain!" Kinakailangan nilang maramdaman ang hirap ng pagsasanay upang maging isang magaling na manlalaro at makamit ang tropeo ng tagumpay! Ganito rin marahil sa ating pagsunod kay Kristo. No pain, no gain! Ang panahon ng Kuwaresma ay nagpapaalala sa atin ng ating pakikibahagi sa paghihirap ni Kristo kung nais nating maranasan ang kaluwalhatian ng Kanyang muling pagkabuhay! Sa Ebanghelyo ay binigyan ni Jesus ng kakaibang karanasan ang mga alagad na sina Pedro, Juan at Santiago ng siya ay magbagong anyo sa kanilang harapan. Nakita nila ang kanyang kaluwalhatian! Sinadya itong gawin ni Jesus upang palakasin ang kalooban ng mga alagad na oras na makita nilang siya ay naghihirap na sa kamay ng mga kaaway. Pinatikim sila ng kanyang kaluwalhatian upang palakasin ang kanilang pananampalataya! Ngunit panandalian lamang ang pangitaing ito sapagkat pagkatapos nito, si Jesus ay tutungo na sa Jerusalem upang magdanas ng hirap sa kamay ng mga Judio. Ang daang tatahakin niya ay ang daan ng kahirapan. Ang kanyang daan ay ang "daan ng krus." Kung gayon ay bakit ayaw nating dumanas ng hirap bilang Kristiyano? Masasabi ba nating mas higit tayo sa ating Panginoon? Para sa isang Kristiyano, ang daang dapat niyang tahakin ay daan ng krus. Walang detour, walang shortcut angn pagsunod kay Kristo! Ngunti wag tayong mawalan ng pag-asa sapagkat may kaluwalhatian sa "kabila" na naghihintay sa mga tapat na sumusunod sa kanya. May gantimpala sa ating pasisikap na maging mabuti at umiwas sa kasalanan. Mahirap maging mabuting Kristiyano. Makipot ang daan papunta sa langit. Mas madaling sumama sa agos ng kasamaan at magwalang bahala at umiwas sa maraming paghihirap sa paligid. NO PAIN. NO GAIN! Walang krus na walang Kristo! May isang taong laging sinisisi ang Diyos sa maraming paghihirap na kanyang nakikita sa palagid. Ang lagi niyang dasal ay "Panginoon, ano ang ginagawa mo?... Marami ang namatay sa lindol at tsunami sa Japan. Marami ang naghihirap sa digmaan sa Libya... marami ang namamatay sa gutom... Panginoon, ano ang ginagawa mo?" Marahil nakulitan na ang Diyos sa kanya at sumagot ito: "May ginawa ako... ginawa kita. IKAW... ANO NA ANG GINAWA MO?"

MAKULIT NA PANANALAGIN: Reflection for 29th Sunday in Ordinary Time Year C - October 17, 2010

Bilang pari ay marami ang lumalapit sa akin upang ipagdasal ang kanilang mga kahilingan. Ang iba ay personal na nakikipag-usap. Ang iba ay sa text na lamang ipinararating at ang mga ilan-ilan ay sa "Facebook" ipinadadala. Hindi ko alam kung natugunan ang kanilang mga kahilingan. Marahil ay nabigyan naman ng kasagutan ang kanilang mga panalangin sapagkat wala pa naman ni isang nagreklamo na dinedma siya ng Panginoon. Papaano kaya kung hindi naibigay ang matagal mo ng hinihiling sa pagdarasal? Ano ang gagawin mo? Isang bata ang malapit ng magbirthday at hiniling niya kay Hesus na sana ay regaluhan siya ng isang mountain bike. Dahil noon ay buwan ng Oktubre ay araw-araw siyang nagrosaryo sa Simbahan upang hingin sa Diyos ang hiling niyang "birthday gift". Laking pagkadismaya niya sapagkat tila nagbibingi-bingihan ang Diyos sa kanyang panalangin. Malapit na ang katapusan ng buwan at walang ni gulong ng mountain bike na dumarating. Pagsapit ng katapusan ng buwan, na kung saan ay idinaraos ang "Rosary Rally" ng parokya, ay nagkaroon ng kaunting kaguluhan sa Simbahan. Nawawala ang estatwa ng Mahal na Birhen na isasama sana sa prusisyon! Sa halip ay isang sulat ang nakita ng kura paroko sa lugar na pinagpapatungan ng estatwa. Binasa niya ang sulat at ganito ang nakasaad. "Panginoong Hesus... kapag hindi mo ibinigay ang hiling kong mountain bike ay hindi ko rin ibabalik ang nanay mo!" Kahanga-hanga ang "simpleng pananampalataya" ng bata sa kuwento. Ang araw-araw niyang pagsusumamo na sana ay maipagkaloob sa kanya ang kanyang hinihiling ay nagpapakita lamang ng katotohanang sinasabi sa Ebanghelyo ngayon: huwag tayong manghinawa sa ating panalangin at paghingi sa Diyos ng ating mga kinakailangan. Kung minsan ay nagtatagal ang Diyos sa pagsagot sa ating mga kahilingan. Kung minsan ay iba ang sagot Niya sa ating mga kahilingan, Hindi ito dahilan upang panghinaan tayo sa ating paghingi. Mas madaling tanggapin ang kasagutan ng Diyos kung ito ay hinihingi ng isang puso na marunong magpasalamat. Kapag kaya nating pasalamatan ang Diyos sa mabuti at masamang kaganapan sa ating buhay ay mas madaling matanggap anuman ang ibibigay Niya sa atin. Kaya nga bago humingi ay dapat marunong muna tayong magpasalamat sa Kanya! Humiling tayo ng may pagpupursigi at pagpapakumbaba. Kung minsan ay sinusubukan lamang Niya ang ating pananampataya. Kung ang masamang hukom sa talinhaga ay pinagbigyan ang kahilingan ng babaeng balo ay paano pa kaya ang ating Diyos na lubos ang kabutihan! Kaya wag tayong magsawang humingi lalo na kung ito ay makabubuti sa ating kapwa at hindi lamang para sa ating sariling kapakanan. Huwag tayong magsawang "kulitin" ang Diyos sapagkat gusto Niya ang ganitong uri ng panalangin. Ngayon din ay Linggo ng Pandaigdigang Misyon o World Mission Sunday. Hiliningin natin sa Diyos na pagpalain niya ang gawain ng misyon at ng mga misyonero. Ang gawain ng pagpapalaganap ng Mabuting Balita sa maraming bansa ay hindi maisasakatuparan kung wala ang mga misyonero. Tandaan natin na tayong lahat din ay mga "misyonero". Sa pamamagitan ng ating mapursiging pananalangin ay malayo ang ating mararating at maraming kaluluwa ang ating maliligtas!